Recensies

Recensie: Blues Eaters – Night Ridin’ Daddy

25 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Een heel lekker album van de formatie Blues Eaters, een band die al in 2008 geformeerd werd. Zij hebben dit album gevuld met heerlijk ontspannen swingende bluesklanken waarin de jazz en 50’s rhythm & blues een grote rol speelt. Ik ben blij om weer eens een lekker relaxed swingend album uit Frankrijk te hebben gehoord.

Recensie: Wentus Blues Band – Throwback

24 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Nee, in Nederland zul je ze niet snel zien, in Scandinavië wel. Daar treden ze veelvuldig op en zijn regelmatig op het podium te vinden met andere “Noormannen”. Luisteren kan natuurlijk wel. Het album 'Throwback' is net uit. Is het de moeite waard? Jazeker luisteren en/of aanschaffen. De band is niet van de rauwe blues, maar speelt “beschaafd” vijftien tracks. Een fraai stukje muziek.

Recensie: Angel Forrest – Electric Love

22 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

In haar thuisland, Canada, is zangeres Angel Forrest een grootheid. Zij is al ruim dertig jaar bezig en heeft al tien albums op haar naam staan. De sfeer op dit album is zeer intiem en ontspannen. De meeste nummers worden ontspannen swingend uitgevoerd. Het wordt tijd dat wij Angel Forrest ook een gaan omarmen want zij past moeiteloos in het rijtje Beth Hart, Alannah Myles en…Janis Joplin!

Recensie: Adam James Sorensen – Dust Cloud Refrain

21 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Tussen al het geweldige snarenfiets- en bluesrockgeweld is er zo nu en dan ander muzikaal bloempje dat stilletjes en voorzichtig z’n kopje boven de grond steekt. 'Dust Cloud Refrain' van Adam James Sorensen. Een verademing, omdat het een sfeervol, ingetogen en met zorg en liefde gemaakt muzikaal miniatuurtje is. Composities, zang, instrumentatie en productie: alles draagt bij aan het creëren van een zacht deinende, lichtelijk met heimwee ingekleurde, flow.

Recensie: Ad Vanderveen – Denver Nevada (Still Life)

21 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Deze maand verscheen het nieuwe album van singer-songwriter-gitarist Ad Vanderveen, 'Denver Nevada (Still Life)'. De songs hebben als thema eenzaamheid, verlangen en berusting. Ad Vanderveen is in de Americana een hele meneer en dat bewijst hij met zijn nieuwste album Denver Nevada (Still Life) opnieuw. Aan zijn almaar uitdijende oeuvre is weer een mooi exemplaar toegevoegd.

Recensie: Homesick James – The Sensational Recordings – Shake Your Money Maker

21 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Slide gitarist Homesick James hoort wat mij betreft in het rijtje van ondergewaardeerde blues artiesten. Daarom is het des te heuglijker dat er nu via het Wolf label een album van hem is uitgebracht met nog nooit eerder uitgebrachte opnames. Deze unieke opnames van Homesick James bewijzen dat deze bluesgigant veel meer credits verdient dan dat hij tot nu toe heeft gekregen.

Recensie: Erik Ankoné & The Gone Wrong Kings – One Day

20 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Helaas heb ik Erik Ankoné nog niet live mogen bewonderen, zoals ik begrijp is dit een aanrader. Na het beluisteren van dit album kan ik me dat ook goed voorstellen. Hij levert een heerlijke, authentieke blues plaat af. Hij speelt een mix van eigen liedjes en traditionals. Op zijn debuutalbum staan een negental nummers, waarvan er één een traditional is. Dichterbij de traditionele Delta blues en folk traditionals komen we in Nederland volgens mij niet.

Recensie: Barrence Whitfield & The Savages – Dig Everything! – The Early Rounder Albums

20 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Het is bedrijvig aan het Barrence Whitfield & The Savages front! Naast een splinternieuw album ('Soul Flowers Of Titan'), waarover je binnenkort meer leest bij Blues Magazine, is er nu ook op het Engelse Ace label, een album verschenen met hierop nummers afkomstig van het tweede en derde album van de band. Een prima overzichtsalbum met wilde rhythm & blues, uit de gloriedagen van Barrence Whitfield & The Savages. Hou Barrence Whitfield in de gaten want hij is zijn wilde haren nog lang niet verloren.

Recensie: Davy Knowles – Best Of The Bootlegs 2017

20 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Aangezien er te weinig tijd leek te zijn om nieuw materiaal op te nemen, is er van de ruime hoeveelheid live opnames die zijn uitgebracht als download of stream, een selectie gemaakt die terecht is gekomen op de cd 'Best Of The Bootlegs 2017'. Het geheel van de plaat geeft een hele mooie dwarsdoorsnede van een concert van Davy Knowles en z'n band en je hoort een technische begaafde gitarist die ook nog een goeie stem heeft.

Recensie: Marty Doc – First Three (EP)

20 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Marty Doc is een bluesrock trio uit Sint-Petersburg, Rusland. Niet direct een land waarbij je aan bluesrock denkt. Maar nadat ik deze drie nummers gehoord heb, ben ik ervan overtuigd dat dat gaat veranderen. Het geluid van Marty Doc is overduidelijk door de blues/hard rock uit de zeventiger jaren beïnvloed. Ik ben na deze drie nummers wel overtuigd van de kwaliteiten van deze Russische band. Wat zou het leuk zijn als deze band eens in ons land terecht kon voor wat optredens.

Recensie: TOTO – Greatest Hits – 40 Trips Around The Sun

20 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Ter ere van het 40-jarig bestaan van de band heeft het huidige gezelschap 2018 en 2019 vastgelegd om te toeren en alle albums uit de lange loopbaan opnieuw op de markt te brengen. Heb je de band pas net ontdekt (??), dan is deze compilatie met vele bekende grote hits een geschikte instapper. Ik kijk ondertussen uit naar de albums van de groep die allemaal onder de handen genomen gaan worden en straks opnieuw gereleased worden met hopelijk fijne extra's.

Recensie: Peter Karp – Blue Flame

19 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Begin deze maand verscheen 'Blue Flame', het nieuwe album van Peter Karp. Op dit album, met dertien door Karp geschreven songs, weet hij zich weer omringd door een aantal gastmusici zoals Mick Taylor en de mondharmonicavirtuozen Kim Wilson en Dennis Gruenling. Met 'Blue Flame' heeft Peter Karp zijn vorige album 'Alabama Town' overtroffen. Zonder meer een uitstekend album.

Recensie: John Mayall – Three For The Road

19 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

The veteran UK bluesman John Mayall is nothing if not a survivor. It’s therefore a fitting tribute to the man that he still has the power to surprise at times with an album of this stature that simply works wonderfully at every level. This is not just veteran Mayall but vintage Mayall and more than a little bit of true blues treasure.

Recensie: Joe McDonald & The Walkin’ Hawks – The Underground Rattlesnake Party

19 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Joe McDonald & The Walkin` Hawks maken een eerste album, getiteld: 'The Underground Rattlesnake Party'. De meeste nummers op de cd zijn opgenomen in de schuur van Joe McDonald, gewoon tussen de strobalen. Joe en zijn band spelen nog niet in Europa, dus wie de mannen live wil zien zal toch een keer moeten gaan luisteren in zijn schuur…

Recensie: Janiva Magness – Love Is An Army

17 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Een klassiek verhaal over de motivatie om in het blueswereldje verzeild te raken denk ik, wanneer ik de bio van Janiva Magness lees op haar site en andere zoeksites. Klassiek is ook het aantal awards dat door Janiva in de wacht is gesleept. Klassiek zijn ook de thema’s die in de songteksten van Janiva gekozen zijn. Zet de tv uit, zet de muziek van Janiva op en geniet: LOVE IS AN ARMY.

Recensie: Chris Ruest – Been Gone Too Long

17 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Als je je op je vierde album laat omringen door blues grootheden, is de kwaliteit al haast automatisch gewaarborgd. En dat is dan ook zeker het geval op dit album van gitarist Chris Ruest uit Texas. Het gebodene op dit album is pure blues, rauw en ongepolijst, vermengd met rock & roll en rhythm & blues. Voor een potje rauwe swingende blues kan je met een gerust hart dit album van Chris Ruest aanschaffen.