Recensies

Recensie: Elvis Presley – American Sound 1969 (5-CD Box)

11 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Er wordt bijna vergeten dat er vijftig jaar geleden ook een erg goed album werd uitgebracht: twee zelfs. 'From Elvis in Memphis' en 'From Memphis to Vegas / From Vegas to Memphis' van Elvis Presley. Twee studioplaten (en één live album) bomvol soul en blues. In één box vrijwel alle outtakes van die schitterende opnameweken in 'American Sound 1969' in excellente geluidskwaliteit en met bijna allemaal ijzersterke songs: daar kan bijna niets tegenop. Voor de Elvis collector die alles wil hebben én voor de casual fan die een fascinerend studioproces wil horen.

Recensie: Henrik Freischlader Band – Live 2019

7 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Een jaar na het uitbrengen van zijn vorige cd 'Hands On The Puzzle' ligt er alweer een  nieuwe cd op de tafel en het is de live-versie van 'Hands On The Puzzle', aangevuld met drie andere songs. De dubbel-cd is zit in een mooie luxe klaphoes met in totaal maar liefst 133 minuten muziek. Het concert is op één avond opgenomen. De geluidskwaliteit is verbluffend. Een genot voor de oren! 'Live 2019' is een top live-cd geworden.

Recensie: Meena Cryle And The Chris Fillmore Band ELeVatIonS

7 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: , , |

Het nieuwe album van Meena Cryle And The Chris Fillmore Band heet 'ELeVatIonS'. Het album, bevat zeven eigen songs en drie covers. De muziek van Meena Cryle & Chris Fillmore Band is een mix van blues, ballads, soul, (Southern)rock, gospel en country. Meena Cryle And The Chris Fillmore Band hebben mij met ELeVatIonS zeer aangenaam verrast.

Recensie: Graham Parker & The Rumour – Live At Trent Poly Sports Hall Nottingham 1977

7 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

In 1975 werd uit de resten van de pubrock bands Brinsey Schwarz en Ducks Deluxe de band Graham Parker & The Rumour geboren. Een band, die op een zeer intense wijze soul, rhythm & blues, Springsteen-achtige rock, reggae en country met elkaar vermengde. In totaal warden er vijf albums opgenomen waarna de magie was uitgewerkt en de band uiteenviel. Live was de band op zijn best. Elke zaal zinderde van opwinding tijdens de optredens. Heerlijk om het opwindende geluid van Graham Parker & The Rumour weer eens in volle (live) glorie terug te kunnen horen!

Recensie: Carl Weathersby – Live At Rosa’s Lounge

7 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Als je gek bent op het harde gitaargeluid van bluesgitaristen als Luther Allison of Buddy Guy zou ik nu alvast richting platenzaak gaan om het nieuwe, zevende album van zanger-gitarist Carl Weathersby uit Jackson, Mississippi, aan te schaffen. Dit live album laat Carl namelijk in volle glorie horen. Dit zevende album van Carl Weathersby is een subliem album waar de liefhebbers van de bluesgitaar gewoonweg niet omheen kunnen!

Recensie: Carter Sampson – Trio (EP)

7 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Het is een kort album geworden, een zogenaamde EP. Hierop staan vijf nummers van haar in een nieuwe uitvoering opgenomen. De afgelopen tour kwam ze met twee van haar begeleiders Kyle Reid en Jason Scott naar Europa, en spelen ze ook mee op dit album. Carter Sampson was hier weer voor een tournee. Naast optredens op grote Americana festivals treedt ze ook veel op in het clubcircuit. wie weet ga je eens een optreden van haar bezoeken, zeer zeker de moeite waard (09.11 - Rootzz Festival, Breda).

Recensie: Van Morrison – Three Chords & The Truth

7 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Wat is er toch aan de hand met onze "Belfast Cowboy"! Sinds een jaar of drie werkt hij haast op lichtsnelheid. Dit nieuwe werk is album nummer zes in drie jaar tijd. Nu was Van Morrison nooit een artiest bij wie er lang gewacht moest worden op nieuw werk. Maar dit tempo is wel opvallend. Laten we hopen dat de man gewoon flink geïnspireerd is. Een album dat niemand echt teleur zal stellen maar tegelijkertijd ook niet een nieuwe klassieker is.

Recensie: Ash Grunwald – Mojo

6 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: , , , , , |

‘Mojo’ is het negende studioalbum van de Australische bluesgitarist en zanger Ash Grunwald. Grunwald besloot voor deze plaat een blikje artiesten open te trekken om hem, dan wel vocaal, dan wel instrumentaal, bij te staan. Tussen al die namen is het Ash Grunwald zelf die de eindjes aan elkaar knoopt en de show steelt op ‘Mojo’ met zijn expressieve gitaarwerk vol met cleane, levendige gitaarsolo’s, grungy distortion ritmegitaren, diepe soulvolle toon in zowel zijn spel als zijn zang en zijn uitmuntende verhalen vertellende skills. Omdat de Australische bluesgitarist door zo’n diep dal is gegaan de afgelopen jaren en zichzelf weer hervonden heeft, is ‘Mojo’ zijn meest intense en persoonlijke plaat tot nu toe. Misschien zelfs ook wel zijn beste werk tot nu toe.

Recensie: Leif de Leeuw Band – Plays The Allman Brothers Band

6 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: , |

De laatste drie maanden van vorig jaar toerde de Leif de Leeuw Band als ‘Leif de Leeuw Band plays Allman Brothers Band. Deze toer was zo’n succes dat de band in juni 2019 besloot om de studio in te duiken en een album met louter songs van The Allman Brothers op te nemen. Live met publiek. De opnamen van dit live-concert verschenen op 4 oktober jl. op een dubbelalbum. De officiële release was tijdens het internationale bluesfestival in Caseres, Spanje. The Allman Brothers hielden het in 2014 voor gezien en zijn helaas geschiedenis, maar de Leif de Leeuw Band houdt de erfenis van deze legendarische Southern bluesrockers op grootse wijze in ere. Grote klasse!

Recensie: Bruce Cockburn – Crowing Ignites

6 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Een songwriter zonder woorden. Het verhaal dat enkel vertelt wordt door muzieknoten. De gitaar als woordeloze stem. Een korte omschrijving van dit nieuwe werk van Bruce Cockburn. 'Crowing Ignites' is zijn vijfentwintigste studioalbum. De afwezigheid van tekst is eigenlijk een groot voordeel. De aandacht van de luisteraar licht volledig op de wonderschone melodieën. Het gebruik van tekst had alleen maar afbreuk gedaan op deze grootste stukken. Om woorden te verbinden aan het uitgedrukte gevoel was vrijwel onmogelijk geweest. Dit had alleen maar afbreuk gedaan aan de schoonheid en verdriet die de gitaar voorbrengt. De muzikale versie van ‘spreken is zilver, zwijgen is goed’.

Recensie: Shane Alexander – A Life Like Ours

6 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Je kijkt naar buiten en ziet een donkere herfstlucht. Het waait en het regent en een “Brrr, getverderrie” gevoel overvalt je. Een hevig verlangen naar warmte komt over je en hoe lekker is het dan dat je het zevende album van Shane Alexander op kunt zetten? Het nieuwe album van Shane Alexander staat vol muziek waarmee je de komende mistroostige maanden zeker door kunt komen!

Recensie: Johnson’s Creek – Johnson’s Creek (EP)

6 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Countryrock is een genre, dat met name in de USA, tegenwoordig veelal als erg gepolijste, op de hitlijsten gerichte, muziek klinkt. Gelukkig bestaat er toch nog een aantal bands, die het woord “rock” wat hoger in hun countryrock heeft staan. Zoals de band Johnson’s Creek. Johnson’s Creek is een band, die op hun EP, de rock van de countryrock hooghoudt. Een prima EP, die doet uitzien naar een volwaardig album!

Recensie: Major Handy – Zydeco Soul

6 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Ik word super vrolijk van de nieuwe cd van Major Handy, zijn vierde album. Het album heeft de zeer toepasselijke titel 'Zydeco Soul' gekregen want de Major mengt met het grootste gemak zijn zydeco met de nodige soul (en ook nog wat jazz). Een heerlijk album!

Recensie: Screamin’ John & TD Lind – Mr Little Big Man

5 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: , |

Twintig jaar later slaan alle bandleden de handen weer ineen voor een reünie en krijgt de samenwerking vanaf dan, onder de naam Screamin' John & TD Lind weer een vervolg. Op het zojuist verschenen 'Mr Little Big Man' volgt de band de op 'Gimme More Time' ingeslagen weg, stevige blues met ruimte voor roots muziek. 'Mr Little Big Man' kent veel variatie, zowel in stijlen als intensiteit en verveelt daarom geen moment.

Recensie: Neil Young – Colorado

5 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Zeven jaar na hun laatste gezamenlijke bandalbum ‘Psychedelic Pill’ speelt Crazy Horse opnieuw samen met Neil Young. ‘Colorado’ is de nieuwe langspeler. Neil Young en Crazy Horse zijn veel meer dan een goed ingespeeld team. 'Colorado' vangt perfect de energie en passie van de gezamenlijke sessie. Het geluid is bovendien fantastisch. Met Colorado is niks mee, integendeel, maar voor het prijstechnische deel frons ik de wenkbrauwen. Tien songs of meer om van te watertanden.

Recensie: Ruben Hoeke Band – All Saints

5 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Voor liefhebbers van bluesrock, eigenlijk moet ik zeggen hardrock, is het fijn dat er in Nederland nog mensen rondlopen als Ruben Hoeke. Ruben Hoeke die op zijn vorige (studio) plaat 'Sonic Revolver' een strakke pot hardrock neerzette gooit er met 'All Saints' nog een schepje bovenop. Voor mij een van de betere Nederlandse (blues)rock platen van het jaar.

Recensie: P.P. Arnold – The New Adventures Of P.P. Arnold

5 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Na 51 jaar is er eindelijk een nieuw album van soulpop zangeres P.P. Arnold. Een Amerikaanse zangeres, die ooit in The Ikettes zat, het damestrio dat Ike & Tina Turner altijd live bijstond. Maar nu hebben we echt te maken met nieuw materiaal van P.P. Arnold. Net als goede wijn is P.P. Arnold’s stem door de jaren heen prima gerijpt en maakt zij grote indruk met dit prachtige comeback album!

Recensie: Los Shain’s – El Ritmo De Los Shain’s

5 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Het album 'El Ritmo De Los Shain’s' verscheen oorspronkelijk in 1965 op het Odeon Del Peru label. Zoals bij veel bands uit die periode bestond ook het repertoire van los Shain’s vooral uit covers. Deze re-release van Los Shain’s zorgt ervoor dat deze band uit Peru de erkenning krijgt, die ze in de jaren ’60, buiten Peru, nooit gekregen heeft. Een prima album met schitterend gitaarwerk en rauwe garagerock en surfnummers.

Recensie: Ed Dupas – The Lonesome Side Of Town

5 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Aan alles op dit album is te horen dat singer-songwriter Ed Dupas uit Ann Arbor, Michigan, dit album heeft geschreven in een periode waarin hij in een relatiebreuk verwikkeld was. Nummers over eenzaamheid, gemis, verdriet en liefde. Daar staat dit album vol mee. Uiteraard zijn de relatieproblemen van Ed Dupas hartverscheurend maar de luisteraar heeft er in ieder geval weer een pracht van een album aan overgehouden!

Recensie: The Cosmic Trip Advisors – Wrong Again, Albert…

2 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Crowdfunding is een heel mooi iets! Tot die conclusie ben ik gekomen nadat ik hoorde dat het debuutalbum van de Schotse band The Cosmic Trip Advisors grotendeels tot stand is gekomen nadat er via crowdfunding 4000 Pond bij elkaar werd gesprokkeld waarna de opnames voor het album konden beginnen. En als dan ook nog eens blijkt dat we hier met een prima album te maken hebben word ik nog eens extra blij! Dit debuutalbum van The Cosmic Trip Advisors belooft heel veel goeds voor de toekomst. Aanbevolen voor fans van Beth Hart en Maggie Bell/Stone The Crows.

Recensie: Scott Van Zen – No Words

2 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

De albumtitel geeft overduidelijk aan dat we hier te maken hebben met een geheel instrumentaal album van gitarist Scott Van Zen. En we hebben hier te maken met een zeer veelzijdige gitarist, die met het grootste gemak van bluesrock overstapt naar een jazzrock geluid. Met dit album van Scott Van Zen hebben we er weer een loot aan de toch al zo volle bluesrock gitaristenboom bij! Een schitterend album!

Recensie: Matt Patershuk – If Wishes Were Horses

2 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Het vorige album van de Canadees Matt Patershuk heette 'Same As I Have Ever Been'.  En die titel is nog steeds van toepassing. Het nieuwe album is dus ook weer geproduceerd door geluids geweldenaar Steve Dawson (eigenaar van Black Hen Music) én het is weer net zo afwisselend als de voorganger. Het grootste verschil is dat 'If Wishes Were Horses' wat ingetogener is dan 'Same As I Have Ever Been'. Het rockgehalte is wat kleiner, iets dat de intensiteit van de muziek zeker ten goede komt. Patershuk blijkt nog steeds een man die mooie en soms lange verhalen kan vertellen. Net zoals Dylan dat vaak doet. Beluister het album en oordeel zelf…

Recensie: Lucky Peterson – 50 Just Warming Up!

2 november 2019|Categorieën: Recensies|Tags: , |

Lucky Peterson zit dit jaar 50 jaar in het vak. En om dit te vieren is op 25 oktober jl. een nieuw album van hem verschenen met de toepasselijke titel '50 Just Warming Up! Op dit album met vijftien tracks, heeft Peterson een aantal gastmusici aangezocht. '50 Just Warming Up!' is een geweldig album. Als dit een warming up is voor volgende albums dan kunnen we nog wat verwachten.