Recensies

Recensie: Jason Wells – Nine Hours

23 april 2018|Categories: Recensies|

De muziek van Jason is overduidelijk in de categorie bluesrock in te delen en wel in een stijl waar fans van bijvoorbeeld Walter Trout of Joe Bonamassa blij van zullen worden. Jason Wells heeft een album afgeleverd die ik zonder enige aarzeling bij iedere bluesrock liefhebber kan aanraden.

Recensie: Jenny Van West – Happiness To Burn

23 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Het is een zeer gevarieerd album geworden met tien vlotte nummers en ingetogen ballads, mooie melodieën en teksten die zowel verhalend zijn als gevoelig. Ook de stijlen variëren tussen jazzy, rock & roll, folk en country. De arrangementen zijn prachtig zoals van deze producer verwacht mag worden, maar waar ik echt van onder de indruk ben is de stem van Jenny Van West: fluwelig zacht, vol en met karakter en een moeiteloos gezongen bereik. Een stem om verliefd op te worden! Verwen jezelf, je naasten en je omgeving en luister naar 'Happiness To Burn' van Jenny Van West.

Recensie: Beefeaters – Beefeaters

23 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Geheel terecht is het debuutalbum van de Deense rhythm & blues band Beefeaters uit 1967 opnieuw uitgebracht. Dit keer op paars vinyl!! Deze band is namelijk één van de vele ontzettend ondergewaardeerde bands uit de 60’s. Deze heruitgave biedt de rhythm & blues fans een unieke kans om een pareltje uit het blues verleden op te duikelen.

Recensie: Black River Delta – Vol. II

22 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Lekkere vuige donkere bluesrock, dat is wat het Zweedse trio Black River Delta ons laat horen op dit 'Volume II'. Van dit soort blues rock kan je niet genoeg krijgen, een soort van garageblues zoals we die vaker voorbij horen komen. Door zonder bas te spelen klinken een paar deuntjes wat iel maar dat mag de pret niet drukken.

Recensie: Peter V Blues Train – Running Out Of Time

21 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Voor een portie kwaliteitsblues, vermengd met flink wat soul, kan je uitstekend terecht bij Peter V Blues Train. In de blues van deze band zit flink wat soul en funk. De zang van Peter V. zit daarbij ergens tussen Huey Lewis en Delbert McClinton in en zijn gitaarwerk is afwisselde messcherp scheurend en gevoelig soulvol. Mocht Delbert McClinton eraan denken om met pensioen te gaan……

Recensie: Kris Lager Band – Love Songs & Life Lines

19 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Bij het aanschouwen van de hoes zie je het meteen dat we het hier met een sympathiek persoon van doen hebben. Iemand die rust uitstraalt en dat gegeven draagt Kris Lager ook volkomen in zijn muziek uit. De band heeft zich tot doel gesteld om hun leven geheel in dienst te stellen in het uitdragen van de Amerikaanse muziektradities, door er naar te leven, het te bestuderen en er intens van te houden. Zet de cd maar op zou ik zeggen, want ook digitaal lukt het deze mannen je met een goed gevoel achter te laten.

Recensie: Danny Bryant – Revelation

18 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Het moeten verliezen van dierbaren roept uiteraard vele emoties op. Verdriet, woede, wanhoop, verlangen. Als een artiest dit overkomt en hij weet deze gevoelen om te zetten in zeer persoonlijke nummers, heb je grote kans dat een indrukwekkend album het resultaat is. En dat is zeker het geval op het nieuwe album van de Britse zanger-gitarist Danny Bryant.

Recensie: The Bonnevilles – Dirty Photographs

18 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Dat een basgitaar in de bluespunk, of garageblues, al lang niet meer noodzakelijk is, is inmiddels een bekend gegeven. Dat wordt ook weer bewezen op dit vijfde album van het Ierse duo The Bonnevilles. Het is niet voor niets dat dit duo hun album op het befaamde Alive Naturalsond label heeft uitgebracht. Dit album van The Bonnevilles kan alvast gereserveerd worden voor de eindlijstjes van 2018!

Recensie: The Scandaleros – A Confluence On South Broadway

18 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Southern rock is een genre, dat altijd wel bij blues liefhebbers in de smaak valt. En de fans van beide genres worden gegarandeerd heel blij met dit album van The Scandaleros. Hun album staat vol met nummers die in het erfgoed van The Allman Brothers Band thuishoren. Nummers met blues, met funk en soul. Ik zeg het niet snel maar hier is echt sprake van een subliem album. Een album waarbij Gregg en Duane Allman alleen maar tevreden kunnen zijn met dit soort Southern rock nazaten.

Recensie: Triple J – Chapter 1

17 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Triple J is een Engels rock/blues trio in de stijl zoals er in de UK veel bands opereren. Het trio stampt er duchtig op los, op het drumwerk van Jeff Rich zit ondanks zijn lange carrière geen sleet en het gitaarwerk is puik, en ook de bassist bast zijn partijtje mee. Mooi debuut album van dit trio, geheel in de traditie van de Engelse blues/rock. De kracht zijn de composities en het samenspel tussen de drie.

Recensie: Son Of Dave – Music For Cop Shows

17 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Heb je je ooit wel eens afgevraagd hoe het zou klinken als de muziek van Tom Waits, Dr. John en Sonny Terry & Brownie McGhee samengevoegd zou worden? Om een idee te krijgen hoe dat zou klinken kan je het beste eens naar dit album van de Son Of Dave luisteren. Een merkwaardig lekker album en zeker aan te raden voor de bluesliefhebbers die van niet voor de hand liggende rauwe blues houden.

Recensie: Rob Mo – From Scratch

17 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

De Italiaan Roberto Morbioli is de oprichter en leider van de band Morblus en die band heeft een prima reputatie opgebouwd in de blueswereld. Op het nieuwe album 'From Scratch' keert hij na dertig jaar Morblus terug naar de bron, de roots van zijn muziek. Met 'From Scratch' heeft Rob Mo een prachtige, afwisselende cd gemaakt waarin vele muziekstijlen aan de orde komen. Een lust voor het oor!

Recensie: Bobby Wills – In Comes The Night

16 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Bobby Wills werd in 2016 bijvoorbeeld genomineerd voor zowel Songwriter Of The Year als Male Artist Of The Year in zijn thuisland Canada. Ik hoop dat Bobby op een volgend album zijn cowboyhoed eens afgooit, zijn haren eens flink door de war maakt en gaat rocken. Nu blijft hij te vaak aan de veilige gepolijste kant van de Americana waardoor hij waarschijnlijk wel groot in de States en Canada gaat worden.

Recensie: Kid Ramos – Old School

16 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Eindelijk, na 17 jaar is Ramos weer de studio ingedoken om met een opvolger op 'Greasy Kid Stuff' naar buiten te komen. Op 'Old School' toont hij ons nogmaals zijn veelzijdigheid als gitarist door de sound van T-Bone Walker, Magic Sam weer tot leven te roepen, om vervolgens met het grootste gemak te switchen naar de vijftiger jaren rock ’n roll. De hoes waarin deze fijne schijf is geschoven heeft een fraaie vijftiger jaren vormgeving meegekregen. De titel 'Old School' dekt volledig de lading!

Recensie: James Harman – Fineprint

15 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

James Harman zingt,speelt en improviseert dat het een lieve lust is. Blues waar je vrolijk van wordt. dertien titels tel ik en allemaal even mooi op een eigen manier. Hier hoef je niet bang te zijn dat je je gaat vervelen. Wat een heerlijk album is 'Fineprint'. Fijngevoelig geproduceerd en voor mij geen wonder dat het inde hitlijsten verschijnt. James’ cd kun je ongezien uit de cd-bak aanschaffen.

Recensie: Fred Chapellier & the Gents – Set Me Free

15 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Als er een release op het Franse DixeFrog label voorbijkomt kan je er eigenlijk al automatisch vanuit gaan dat dit een kwalitatief hoogstaand album is. En dat is dan ook zeker zo bij het nieuwe album van de Franse band Fred Chapellier & the Gents. Na beluistering van dit album is het haast onbegonnen werk om hier hoogtepunten uit te pikken. Het album staat namelijk vol met kwaliteitsblues. Het DixieFrog label heeft weer een prima buesalbum in haar catalogus opgenomen!