Recensies

Recensie: Low Society – Sanctified

2017-05-26T13:32:33+00:00 26 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Als je van een strakke rockband met een dijk van een zangeres houdt is deze derde cd van Low Society een absolute aanrader. De heerlijk snerende zang van Mandy Lemons Nikides, in de liner notes wordt haar zang terecht omschreven als ‘titanic vocals’. Gecombineerd met de sublieme rockgitaar van partner Sturgis Nikides resulteert dat in een geweldige band. Heerlijk album, dit 'Sanctified' van Low Society.

Recensie: The Paladins – New World

2017-05-24T18:41:30+00:00 24 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Aandacht voor de nieuwe cd van The Paladins. Op deze nieuwe cd slaat het trio een aantal nieuwe paden in, die we nog niet zo van ze gewend zijn. Wie gewoon weer de swingende rootsrock/blues van the Paladins verwachtte, raad ik aan om het album gewoon nog een keer (of meerdere keren) te draaien. Grote kans, dat 'New World' echt wel bij je gaat binnen gaat komen.

Recensie: Sophie Zelmani – My Song

2017-05-24T13:51:29+00:00 24 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Sophie Zelmani is vrij onbekend hier en wat mij betreft volkomen onterecht. In Zweden is zij echter al jaren een grote naam en een bekende singer-songwriter, beïnvloed door Leonard Cohen, Neil Young en Van Morrison. 'My Song' is inmiddels haar elfde album sinds 1995. Een prachtig album waar je rustig van wordt, mooi voor een regenachtige zomermiddag of voor een zwoele avond met je lief en een glas wijn.

Recensie: Long John And The Killer Blues Collective – Heavy Electric Blues

2017-05-24T12:36:50+00:00 24 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Soms zet een album titel je op het verkeerde been. Zoals bij dit album van de Engelse bluesrockers Long John And The Killer Blues Collective. Bij een titel als 'Heavy Electric Blues' verwacht je toch op z’n minst spierballen bluesrock'. Dat gaat op deze cd dus niet op. Maar dat neemt niet weg dat de sound van deze band niet heavy is….. Het geluid is spijkerhard en klinkt als een mix van Howlin’ Wolf, Captain Beefheart, Tom Waits.

Recensie: Lone – View From The Bridge

2017-05-24T09:44:56+00:00 24 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Vier jaar geleden kwam het debuut 'Lone Project' uit, een album van Lone , waarop de mannen de progressieve rock van hun voormalige groep grotendeels inleverden voor een aantrekkelijke mix van rock, pop, country, folk en blues. Die stijlen zijn ook op het tweede album 'View From A Bridge' aanwezig. Prima tweede album van de ex (?)-Alquin-mannen.

Recensie: Tommy Emmanuel – Live! At The Ryman

2017-05-23T13:21:16+00:00 23 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

With a raft of previous releases under his belt, Emmanuel has – at long last – delivered an album that captures the striking essence of his live sets for the first time, a long overdue addition to his remarkable catalogue of work. With 'Live At The Ryman', recorded in Nashville’s famed historic Ryman Auditorium, he brings his truly astonishing talent and take to the musical table with a feast of genuinely jaw-dropping play and performance. Anyone who has caught this guy live will know just what an amazing picker Emmanuel really is and will also positively delight in this marvellous release. This is typical Emmanuel at his absolute best.

Recensie: Zac Brown Band – Welcome Home

2017-05-23T11:50:18+00:00 23 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

De Amerikaanse Zac Brown Band bestaat al sinds 2002 en heeft in het eigen thuisland al menig muziekprijs in de wacht gesleept, waaronder drie Grammy's. Het zevende album 'Welcome Home' bevat elementen uit southern-rock, folk, pop en blues. Met dit mooie album, dat door producer Dave Cobb in goede banen werd geleid, zou de status van The Zac Brown Band in ons land gerust een positieve injectie mogen krijgen.

Recensie: Kilborn Alley Blues Band – The Tolono Tapes

2017-05-23T09:10:28+00:00 23 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

De Kilborn Alley Blues Band is zo’n exponent van de Chicago blues, een gezelschap dat al sinds 2006 aan de weg timmert. Zo de cd 'The Tolono Tapes' doorlopend, veel afwisseling en variatie in de songs met een rode draad en vet goede Chicago blues. De Kilborn Alley Blues Band en hun muzikale gasten maken van deze cd een feest voor de blues liefhebber.

Recensie: The Kokomo Kings – Too Good To Stay Away From

2017-05-22T18:10:50+00:00 22 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

The Kokomo Kings is een samenwerking van een aantal Zweedse en Deense top bluesmuzikanten die ervaring opdeden als backing band voor artiesten als James Harman, Rusty Zinn en Lazy Lester. De nieuwe cd 'Too Good To Stay Away' staat vol met swingende nummers, die zich kunnen meten met het werk van menig Amerikaanse blues band. Een top cd van een band, die ook maar eens gauw naar ons land moet komen!

Recensie: Kate Grom – Heroine

2017-05-22T14:52:11+00:00 22 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Kate Groms 'Heroine' is een schitterende verzameling luisterliedjes. Geen opsmuk, tierelantijnen, maar alleen muziek uit het hart, ondersteund door soms spaarzame backing. Americana, folk en country die klinkt als een eenzame en uitgestorven prairie met slechts jezelf als gezelschap. Scherp, aangrijpend en persoonlijk. Enige kritiekpunt: het album bevat helaas slechts negen nummers. Gezien de pracht van het album hadden dat er van mij meer, veel meer mogen zijn.

Recensie: Kai Strauss – Getting Personal

2017-05-22T11:50:06+00:00 22 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Vijftien jaar lang maakte Kai Strauss deel uit van het bluesgezelschap Memo Gonzalez & The Bluescasters, maar inmiddels presenteert hij met 'Getting Personal' zijn derde soloalbum. Zijn vorige, 'I Go By Feel', in Duitsland al uitgeroepen tot beste Duitse bluesalbum van 2015, was al een prima proeve van zijn bekwaamheid maar dit nieuwe werkje overstijgt zijn voorganger.

Recensie: Henrik Freischlader – Blues For Gary

2017-05-22T10:45:39+00:00 22 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Henrik Freischlader heeft met 'Blues For Gary' niet alleen een ijzersterke plaat afgeleverd, die ook nog eens enorm goed geproduceerd is door hem, maar geeft zijn gasten de ruimte om te excelleren. Net zoals hij dat doet tijdens zijn live optredens. De plaat is tijdloos en zal nog jaren een vooraanstaande plaats innemen in de platenkast of ander medium van z'n fans en van de fans van Gary Moore.

Recensie: Imelda May – Life. Love. Flesh. Blood

2017-05-20T20:42:00+00:00 20 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

De Ierse zangeres Imelda May en multi-instrumentaliste, zij speelt gitaar, basgitaar en de Ierse bodhran, heeft na drie jaar haar vijfde album afgeleverd. Een prachtig, divers album. Een veelzijdige stem ook, zoals te horen is op haar laatste album 'Life. Love. Flesh. Blood'. Echt een pracht album van een zangeres met een grootse stem. Als je Imelda nog niet kent, doe jezelf dan een plezier, neem een uur de tijd en beluister het hele album. Ze zal zeker indruk op je maken.

Recensie: Ivory Joe Hunter – Rock & Roll

2017-05-19T14:24:19+00:00 19 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Op het budget label Hoodoo Records verscheen onlangs een heruitgave van het 'Rock & Roll' album van Ivory Joe Hunter. De oorspronkelijke opnames zijn daarbij uitgebreid met wel liefst twaalf bonus tracks. Zanger, pianist en componist Ivory Joe Hunter, uit Kirbyville, Texas, staat vooral bekend als zanger van keurig verzorgde en gepolijste rhythm & blues. Hij was vooral populair in de jaren 50 met zijn mix van rhythm & blues, pop en country. Deze heruitgave met zijn uitvoerige booklet doet de zoetgevooisde Ivory Joe Hunter alle eer aan!

Recensie: Boogie Patrol – Man On Fire

2017-05-19T12:27:49+00:00 19 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Vorige maand verscheen 'Man On Fire', het nieuwe album van Boogie Patrol, een album met tien nieuwe door de band zelf geschreven nummers. Boogie Patrol is een zeer energieke band die met hun nieuwe album 'Man On Fire' een zeer fraai exemplaar heeft afgeleverd. Soul, blues, funk en rock van hoge kwaliteit. Een feest om naar te luisteren.

Recensie: Paul Weller – A Kind Revolution

2017-05-19T12:31:55+00:00 19 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

This is UK punkster-cum-of-age-rocker Paul Weller again claiming his rightful place as an ever- interesting musician with a penchant for taking the music by the scruff of the neck and shaking it up more than just a bit. This is an album that should keep Weller center-stage and shows his clear talent for drawing from a variety of influences to deliver damn fine music whatever the genre.

Recensie: Big Hands Rhythm & Blues Band – Big Hands Rhythm & Blues Band

2017-05-18T13:05:02+00:00 18 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

De Big Hands Rhythm & Blues Band is een band uit New York City. Een nieuwe band, die zoals de band naam al doet vermoeden, rhythm & blues speelt. Maar dan wel het soort rhythm & blues met kloten! Rauw en ongepolijst in de beste Chicago blues traditie. De muziek van deze band is er overduidelijk op gericht om menige club of festival plat te spelen. Een dergelijke rauwheid en intensiteit heb ik al tijden niet meer gehoord.

Recensie: Rhiannon Giddens – Freedom Highway

2017-05-18T12:20:54+00:00 18 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Rhiannon Giddens kicked off as one of the USA’s much loved roots music trios, The Carolina Chocolate Drops. ith 'Freedom Highway', her second solo release, she turns her hand to an enjoyable and talented mix of genres that include some old-style, traditional back-porch music, a flash of Dixieland jazz, some guitar-driven numbers, near-hip-hop balladry, folk, and a few tracks that echo with traditional down-homey, acoustic country-blues. A delightful release, despite the immense gravity of the general subject-matter.

Recensie: Jarkka Rissanen & The Sons Of The Desert – Hybrid Soul

2017-05-18T10:32:44+00:00 18 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

De 60-jarig Finse gitarist Jarkka Rissanen loopt al heel wat jaren mee in het blues-roots circuit. Met zijn Tonal Box Trio toerde hij de wereld rond. Het bijzonder aan dit trio is dat de bastonen worden verzorgt door een bass tuba. Op deze cd wordt Jarkka Rissanen vergezeld door The Sons Of The Desert. Een album voor de echte liefhebbers.

Recensie: Nev Cottee – Broken Flowers

2017-05-17T12:54:27+00:00 17 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Nev Cottee is weer zo’n typisch voorbeeld van een artiest waarvan je je af vraagt waarom hij nog niet doorgebroken is! Deze singer-songwriter uit Manchester levert namelijk met dit 'Broken Flowers' album een werkelijk schitterende derde cd af. Laat je door deze cd de dromerige, melancholieke wereld van Nev Cottee in trekken. Daar eenmaal aangekomen wil je niets liever dan je te laten omwikkelen door de heerlijke, dromerige klanken op deze cd! Het wordt nu toch wel eens tijd dat Nev Cottee gaat doorbreken!

Recensie: Taj Mahal & Keb` Mo` – TajMo

2017-05-17T10:33:05+00:00 17 mei 2017|Categories: Recensies|Tags: , |

Verrassend genoeg ligt er nu de cd 'TajMo'. Inderdaad, het product van een samenwerking van ongeveer twee jaar tussen Taj Mahal en Keb’Mo’. Hoewel het leeftijdsverschil tussen Mahal (1942) en Mo’ (1953) niet zo gek groot is, kun je zeggen dat ze wat betreft hun bluesverleden ongeveer een generatie verschillen. Het is voor geen van beiden hun beste album, maar de stemmen van de heren klinken weer heerlijk.

Recensie: Willie Nelson – God’s Problem Child

2017-05-17T08:50:37+00:00 17 mei 2017|Categories: Recensies|

De Texaanse singer-songwriter Willie Nelson werd afgelopen maand al weer 84 jaar. Een dag voor zijn 84ste verjaardag verscheen het nieuwe album 'God’s Problem Child, zijn 61ste (!) studioalbum. Een album met dertien nieuwe songs, waarvan er zeven zijn geschreven door Willie Nelson en producer Buddy Cannon. Het album 'God’s Problem Child' ontroert. Mooi, mooi en nog eens mooi!