Recensies

Recensie: Basson Laubscher & The Violent Free Peace – Testify

21 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Laat ik deze band, Basson Laubscher & The Violent Free Peace, eerst maar eens voorstellen. Ik neem namelijk aan, dat er weinig mensen in ons land zijn die bekend zijn met het werk van deze Zuid-Afrikaanse zanger-gitarist en zijn begeleiders. Basson Laubscher overtuigt met dit album op alle fronten. Hopelijk komt hij gauw naar ons land!

Recensie: Blind Boys Of Alabama – Almost Home

21 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Blind Boys Of Alabama mogen met recht een echt instituut in de gospelwereld genoemd worden. Hun nieuwste album is gewoonweg prachtig! De geloofsovertuiging van deze mannen wordt vol overtuiging en zeer doorleefd ten gehore gebracht. Ik kan dit album van harte aanbevelen aan de liefhebbers van de pure gospelmuziek maar zeker ook aan soulliefhebbers.

Recensie: Nick Lowe – Six Classic Studio Albums

20 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

De Engelse singer-songwriter, bassist en producer Nick Lowe is 50 jaar muzikaal actief. In de jaren 80 staat Nick Lowe onder contract bij Columbia Records en verschijnen er vijf albums. De afgelopen maanden zijn deze vijf klassieke studioalbums, samen met 'Party Of One' uit 1990, opnieuw (digitaal) geremastered, uitgebracht. Nick Lowe is en blijft een rasmuzikant en het bewijs hiervan wordt op deze zes albums weer overduidelijk geleverd. Klasse!

Recensie: Stef Woestenenk – Loepzuiver

20 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

In 'Loepzuiver', het eerste boek van schrijver, muzikant en leraar Woestenenk wordt duidelijk dat de werkelijkheid zo mogelijk nog mooier werd dan de droom. In ieder verhaal staat een nummer centraal dat veel voor Stef heeft betekend; steeds vertelt hij zijn persoonlijke verhaal bij de tracks en komt hij in contact met mensen die zeer nauw betrokken waren of zijn bij deze nummers. 'Loepzuiver' is een prachtig boek vol persoonlijke muziekverhalen. Het enthousiasme spat ervan af en doet de lezer meteen hopen dat Stef Woestenenk zijn muzikale reis blijft vervolgen.

Recensie: Davide Pannozzo – Unconditional Love

20 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Je mag je toch gelukkig prijzen wanneer Robben Ford en Carl Verheyen als gastmuzikanten komen meespelen op je cd’s, dat overkwam Davide Pannozzo. Na de tribute aan Hendrix is Pannozzo weer nieuwe wegen ingeslagen en neemt hij ons nu mee in zijn reis door funk, rock, jazz en fusion en waarbij blues altijd het vertrekpunt blijft.

Recensie: Rocky Athas – Shakin’ The Dust

20 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Meer dan veertig jaar speelt Rocky Athas de blues! Zijn spel is echt fantastisch en hij heeft beslist zijn eigen stijl met duidelijk Texaanse invloeden. Zijn stem is prima, een beetje rauw, hoge tonen haalt hij goed en hij is goed verstaanbaar, wat bijzonder is. Maar helaas hebben zijn teksten niet diezelfde kwaliteit en passen vaak ook niet echt in de melodielijn. Je zou deze man echt een goede producent wensen.

Recensie: The Agapornis – Attitude

20 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Even voor alle duidelijkheid…het gaat hier om een album van een Spaanse band. Al was het alleen maar om eens aan te geven dat hoogstaande funk en soul niet alleen maar uit de States of Engeland komt. Het gaat hier om het tweede album van de band The Agapornis uit Cádiz. Een absolute aanrader voor elke soul en funk fan. Van een album als dit kan menige funk band alleen maar dromen!

Recensie: Harrison Kennedy – Who U Tellin’?

19 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Soms neemt de carrière van een muzikant een totaal andere wending. Hij is al jaren compleet op de blues overgeschakeld. Verwacht hier nu niet een soul-blues album want dan zit je er goed naast. Kennedy’s blues is een mix van country blues met bluegrass. Zoals in het geval van de nu 75-jarige zanger Harrison Kennedy uit Canada. Dit album is het bewijs dat je met een stem als die van Harrison Kennedy elke muzieksoort soulvol kunt krijgen.

Recensie: Brian Owens – Soul Of Cash

19 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Toen 'Soul Of Cash' van Brian Owens uitkwam was ik benieuwd naar het zoveelste Johnny Cash tribute album. Helaas laat de aanpak van Owen te weinig de geest en de doorleefdheid van Johnny Cash doorschemeren. Het minialbum (acht nummers) is een fraai ouderwets soulalbum, maar heeft te weinig het Johnny Cash gevoel in zich om de titel voldoende te rechtvaardigen.

Recensie: Harold K – Mama Courage

19 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

“Dialect rock” doet het in Nederland af en toe erg goed. Dan komt daar nu nog een loot aan de “dialectrock” boom bij. Harold K. Hij zingt in het Limburgs. Ik vond dit album een zeer aangename en indrukwekkende kennismaking met Harold K.

Recensie: Chris Armour Quartet – Tele-Porter

17 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

We hebben hier te maken met het debuut album van Chris Armour Quartet. Bij het beluisteren van dit album valt op dat gitarist Chris Armour niet voor één muzikaal gat te vangen is. Elk nummer is qua muziekstijl, en dus ook gitaargeluid, weer anders. Zonder dat dat storend is overigens. Ik ben blij verrast met dit album. Deze jongen gaat groot worden, geloof mij!

Recensie: Vitor Bacalhau – Cosmic Attraction

17 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Bluesrock met ballen dat is wat Vitor Bacalhau met 'Cosmic Attraction' ons voorschotelt. Lekker vlotte, goed in het gehoor liggende bluesrock. Ik kan van deze cd maar een ding zeggen, dit is een verdomd prachtige cd van een muzikant die zich volledig overgeeft aan zijn passie en het nog kan waarmaken ook.

Recensie: Doghouse Sam & His Magnatones – Going Places

16 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Met 'Going Places' heeft Doghouse Sam zijn derde album met zijn Magnatones op de markt gezet. In alle albums zie je een mix van blues, rock 'n roll en rockabilly terug, maar dan wel super eigenwijs gepresenteerd. Met eigenwijs, bedoel ik eigenzinnig en origineel. Een cd vol met afwisseling, terecht een hoogstaand rootsalbum. Een internationaal prijsalbum voor de jaarlijstjes van 2017 als het aan mij ligt. Gevarieerd, swingend, gepassioneerd en gedurfd. Na vele luisterbuurten ontdek ik steeds weer mooie muzikale elementen. Toppie!

Recensie: Kacy & Clayton – The Siren’s Song

16 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

De term “Americana” lijkt op dit album van het Canadese duo Kacy & Clayton enigszins misplaatst. Dit omdat Kacy Anderson en haar neef Clayton Linthicum meer beïnvloed lijken te zijn door de Britse folkrock uit de jaren ’70. Kacy en Clayton komen uit Sasketchewan, Canada en hebben hun derde album laten produceren door Americana grootheid Jeff Tweedy. Laat je snel betoveren door dit prachtige album van Kacy en Clayton.

Recensie: Nordgarden – Changes

16 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Dit is alweer het zevende album van Nordgarden waarvan er vijf als Nordgarden en twee als Terje Nordgarden werden uitgebracht. Er zat trouwens ook nog een Italiaanstalig album tussen. Dat is niet zo verwonderlijk want Nordgarden verhuisde van het koude Noorwegen naar het zonnige Italië. Ik ben blij dat we er wederom een prima, veelzijdige singer-songwriter bij hebben. Het ziet er naar uit dat Nordgarden door een groter publiek omarmd gaat worden. Gerechtigheid, zou ik zeggen…..

Recensie: Corey Dennison Band – Night After Night

15 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Het album 'Night After Night' is een veelzijdig album waar je dertien nummers lang kan genieten van de betere Chicago Blues en heerlijke ouderwetse soul. Het is niet allemaal eigen werk wat de band speelt. Naast acht originele nummers staan er ook vijf covers op. 'Night After Night' is een schitterend bluesalbum dat onder de kerstboom of met een Sinterklaas gedicht erbij vele bluesliefhebbers plezierige feestdagen oplevert.

Recensie: Hans van Lier Band – Good Wine Needs No Bush

15 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Op 'Good Wine Needs No Bush' komt het verloop van van Liers muzikale carrière een beetje samen, de blues waar hij uiteindelijk mee begonnen is en altijd onderdeel van zijn repertoire is geweest. Hier zijn drie zeer ervaren rotten aan het werk, drie mannen die hun sporen in de muziek allang hebben verdient en die onlosmakelijk verbonden zijn met de Groninger muziekcultuur. De cd is onder de naam Hans van Lier Band uitgebracht maar zowel Leeuw als Groenewold zijn even essentieel voor het tot stand komen van het resultaat. En dat mag er zijn.

Recensie: Dave Keyes – The Healing

14 november 2017|Categories: Recensies|Tags: |

'The Healing', Dave Keyes’ sixth album, really Is one of those albums that, somehow or other, comes as a truly delightful surprise, way outliving expectations and high-lighting Keyes’ absolutely outstanding talent, ability and understanding of just what makes a damned good release. Give this a go, you won’t be disappointed.