Recensies

Recensie: Seth Rosenbloom – Keep On Turning

19 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Tijdens een Joe Bonamassa concert kreeg het bluesrock virus Seth Rosenbloom te pakken. Vanaf dat moment kon het niet anders of Seth zou ook een gitarist worden. En wat voor één!!! Na een EP brengt Seth nu zijn debuutalbum uit. Seth Rosenbloom kan moeiteloos aanschuiven bij het alsmaar uitdijende bluesrock gitaristen leger. Wij sluiten hem in ieder geval met liefde in onze bluesrock armen!

Recensie: Jon Fratelli – Bright Night Flowers

19 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

'Bright Night Flowers' van Jon Fratelli is een prachtig album geworden met negen juweeltjes die vragen om een aandachtige luisteraar die even rust in zijn hoofd wil, toe is aan iets anders en verwend wil worden met mooie muziek. Jon Fratelli heeft een heel persoonlijk en bijna intiem album gemaakt. Geniet ervan.

Recensie: The Savage Rose – Homeless

19 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

We hebben hier niet echt met een nieuw album te maken maar wel met een heruitgave van het album 'Homeless' uit 2017. Het geluid van deze Deense band is als zeer apart te omschrijven. Allerlei muzieksoorten zijn op het album ingepast met een grote rol voor de soulvolle muziek. We hebben hier te maken met een zeer apart album van een prima Deense band, die op uitstekende wijze een eigen geluid voortbrengt, samengesteld uit allerlei muzieksoorten.

Recensie: Vollek! – Koloniekakkers

19 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Het album van Vollek! gaat over de “strafkolonie” Veenhuizen. Tekstueel is dit album zeer sterk. Je krijgt door de teksten een goed beeld van de kolonie en diens bewoners. Vollek! heeft een sympathiek album afgeleverd waarop een prima beeld van Veenhuizen wordt geschetst.

Recensie: Willy Willy & The Voodoo Band – Vampire With A Tan

18 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: , |

Het leven is wrang. Een artiest brengt na dertien jaar een uitstekend nieuw album comeback album uit en kort daarop overlijdt hij! En dan heb ik het over Willy Lambregt, die veel beter bekend is in België als Willy Willy. Hij ademde rock & roll, hij leefde rock & roll. Kortom hij WAS rock & roll!!! Willy Willy was een rocker en zal altijd als een rocker herinnerd blijven. Zijn derde is een waardig afscheid geworden.

Recensie: Blues Company – Ain’t Givin’ Up

18 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Vorige maand is er weer een nieuw album van Blues Company verschenen, 'Ain’t Givin’ Up', een album met acht eigen songs en drie covers. Op dit album zijn de Fabulous BC Horns en The Soul Sistaz ook prominent aanwezig evenals special guest John Hondorp op Hammond B-3. Na het beluisteren van dit fijne album vind ik het niet zo gek dat Blues Company al zoveel jaren meedraait in de Duitse bluesscene. Top.

Recensie: Charlene Soraia – Where’s My Tribe

18 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Wanneer een album thuis in een flat is opgenomen verwacht je te maken te krijgen met een lo-fi album. Maar de Engelse zangeres-gitariste Charlene Soraia bewijst het tegendeel op haar derde album. Slechts gewapend met haar gitaar en haar stemgeluid nam ze het album in haar flat in South London op en het eindresultaat is gewoonweg indrukwekkend. Charlene Soraia is verantwoordelijk voor een indrukwekkend, intiem, warm en krachtig album!

Recensie: The Steel Woods – Old News

18 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Wat is toch fijn om nieuwe bands te ontdekken! De Southern rock liefhebber kan wederom zijn hart ophalen. Deze band en dit album kunnen toegevoegd worden aan het rijtje hedendaagse favorieten. De nummers herinneren aan vroegere en hedendaagse voorbeelden, maar ze redden het er een eigen geluid aan toe te voegen. Verplichte aanschaf voor de liefhebber van de betere rock albums uit het diepe Zuiden!

Recensie: Hat Check Girl – Cold Smoke

18 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Het is totaal niet verrassend, dat we hier te maken hebben met een kwalitatief zeer hoogstaand Americana album. Het duo Hat Check Girl bestaat namelijk uit een tweetal flink door de muzikale wol geverfde muzikanten. Een album dat vol staat met breekbare, broeierige en atmosferische Americana songs. Hoofdzakelijk ballads, die afwisselend door Gallway en Gallup gezongen worden. De ervaring is goed te horen op dit zeer indrukwekkende intieme album van Hat Check Girl.

Recensie: William Tyler – Goes West

18 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De beknopte speeltijd van een half uur maakt het verleidelijk om meteen weer overnieuw te beginnen. Ondanks dezelfde plaat weer voorbij komt vallen andere details op. Je zou het niet verwachten maar ook country kan werken als ambient. Even verrassend als mooi! Dit album belandt zeker in de nodige eindejaarlijstjes.

Recensie: Reef – In Motion – Live From Hammersmith

14 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De naam Reef stelt in Nederland bar weinig voor maar dat is in het thuisland Engeland wel anders: drie van de vijf studioalbums wisten zich daar te verzekeren van een notering bij de bovenste tien. Liefhebbers van vette classic rockklanken komen op 'In Motion-Live From Hammersmith', dat hun hele oeuvre beslaat, stevig aan hun trekken met fijne rockers.

Recensie: Death Valley Girls – Darkness Rains

14 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

DeathValley Girls zijn hoorbaar beïnvloed door het geluid van The Stooges, de oer garagepunk band van Iggy Pop. En ze schamen zich daar ook totaal niet voor. En dat hoeven ze ook zeker niet want hun derde album staat weer boordevol met ongegeneerd rauwe garagepunk met een flinke dosis psychedelica. Wil je je garagerock hard, rauw en eigenzinnig, dan zit je bij de Death Valley Girls meer dan goed!!!

Recensie: John Mayall – Nobody Told Me

13 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Hij is een van de grote routiniers in de Britse bluesmuziek. Ook nu hij de leeftijd van 85 (!) jaar heeft bereikt, gaat deze man onverstoorbaar door met platen maken en optreden. Je zou kunnen zeggen dat alles aan John Mayall indrukwekkend te noemen is. Zijn nieuwe plaat 'Nobody Told Me' sluit daar perfect op aan. 'Nobody Told Me' is exact wat een echte bluesplaat moet zijn.

Recensie: Gregory Alan Isakov – Evening Machines

13 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Met 'Evening Machines' bewijst Gregory Alan Isakov uitgegroeid te zijn van singer-songwriter tot artiest. Het is een zeer weldoordacht album dat tegelijkertijd klein en intiem als ook groots, meeslepend en intens is. Hij heeft er met deze plaat voor gezorgd dat hij niet ondergesneeuwd raakt door de vele andere talenten in het indiefolk genre. Dit zou heel goed Isakov’s beste plaat ooit kunnen zijn, het is in ieder geval zijn beste album tot nu toe.

Recensie: The Piaggio Soul Combination – This Is The Piaggio Soul Combination

13 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De combinatie van soul en latin jazz blijkt door de jaren heen een erg populaire mix. Zo waren de Engelse mods uit de jaren ’60 gek op deze muziek en zijn de liefhebbers van de Northern Soul ook gek op deze muziek. En blijkbaar is er in Italië ook een goede voedingsbodem voor deze muziek want de band The Piaggio Soul Combination uit Pisa bewijst op haar tweede album dat met deze muziek ook swingend uit de voeten kan. Haal je dansschoenen alvast maar tevoorschijn want stil zitten is bij dit album absoluut geen optie. The Piaggio Soul Combination acht ik in staat om elk optreden om te zetten in een waar dansfeest!

Recensie: Matt Finucane – Disquiet (EP)

13 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Deze EP zal voor de meesten onder ons de eerste kennismaking zijn met de Britse singer-songwriter Matt Finucane. En dat terwijl deze artiest uit Brighton alweer aan zijn veertiende release toe is. Nergens op deze EP is er sprake van conventionele nummers. Er zit altijd wel ergens een eigenzinnige twist in deze vijf nummers. Het is altijd prettig dat er artiesten zijn, die gewoon hun eigen, eigenzinnige, gang gaan. Matt Finucane is daar ééntje van.

Recensie: Kent – Hot Chicken Sandwich

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Kent brengt nummers, die putten uit de muzikale historie zoals uit de blues, vaudeville, folk en oude jazz maar dan wel met een duidelijk eigen stempel. Dit korte album doet naar veel meer smaken. Wat duidelijk is, is dat we er weer een eigenzinnige, getalenteerde “eenling” bij hebben!

Recensie: Bernard Hering – Pioneer Avenue

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Op 23 november 2018 verscheen het debuutalbum 'Pioneer Avenue', van Bernard Hering. 'Pioneer Avenue' is een prettig in het gehoor liggend album van een singer-songwriter met duidelijke invloeden van Bruce Springsteen. Liefhebbers van folk en Americana met moderne rock- en popinvloeden kunnen dit album met een gerust hart aanschaffen.

Recensie: Skunk Anansie – 25 Live@25

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Nu is het dan eindelijk tijd voor een liveplaat zoals we Skunk Anansie kennen. Een plaat die aan alle kanten rockt waar het maar kan. De plaat wordt uitgebracht ter ere van het 25-jarig jubileum van de band en bevat vijfentwintig live tracks opgenomen op verschillende locaties in de afgelopen jaren. Ook zit er een bonustrack bij waardoor het totaal op zesentwintig tracks uitkomt. Vanuit eigen ervaring kan ik zeggen dat deze liveplaat een uitstekende weergave is van wat je kunt verwachten als je Skunk Anansie een keer live ziet. Kortom, zet hem op maximum volume en rocken maar.

Recensie: The Rude Move – Blues Is My Only Friend

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Het wemelt in de bluesrock wereld van de bands, die door Stevie Ray Vaughan beïnvloed zijn. Slechts weinigen van die bands weten zich te onderscheiden door aan die invloed een eigen draai te geven. Het Rotterdamse trio The Rude Move hoort bij die laatste categorie. Ik zet de band The Rude Move naar aanleiding van deze schitterende cd meteen in de eredivisie van de Nederlandse bluesrock.

Recensie: Alex Dunn – Scattered Poems

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Wat moet je doen om je te vermaken als je tien jaar lang zalmvisser in Alaska bent? Je leert jezelf gewoon gitaarspelen en begint in de vele afgezonderde en desolate plekken in Alaska nummers te schrijven! Dat is wat er gebeurde met Alex Dunn. Het zijn intieme en warme, duidelijk door de country beïnvloede singer-songwriter nummers. Een heerlijk warm en teder singer-songwriters album.