Recensies

Recensie: John Mayall – Nobody Told Me

13 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Hij is een van de grote routiniers in de Britse bluesmuziek. Ook nu hij de leeftijd van 85 (!) jaar heeft bereikt, gaat deze man onverstoorbaar door met platen maken en optreden. Je zou kunnen zeggen dat alles aan John Mayall indrukwekkend te noemen is. Zijn nieuwe plaat 'Nobody Told Me' sluit daar perfect op aan. 'Nobody Told Me' is exact wat een echte bluesplaat moet zijn.

Recensie: Gregory Alan Isakov – Evening Machines

13 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Met 'Evening Machines' bewijst Gregory Alan Isakov uitgegroeid te zijn van singer-songwriter tot artiest. Het is een zeer weldoordacht album dat tegelijkertijd klein en intiem als ook groots, meeslepend en intens is. Hij heeft er met deze plaat voor gezorgd dat hij niet ondergesneeuwd raakt door de vele andere talenten in het indiefolk genre. Dit zou heel goed Isakov’s beste plaat ooit kunnen zijn, het is in ieder geval zijn beste album tot nu toe.

Recensie: The Piaggio Soul Combination – This Is The Piaggio Soul Combination

13 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De combinatie van soul en latin jazz blijkt door de jaren heen een erg populaire mix. Zo waren de Engelse mods uit de jaren ’60 gek op deze muziek en zijn de liefhebbers van de Northern Soul ook gek op deze muziek. En blijkbaar is er in Italië ook een goede voedingsbodem voor deze muziek want de band The Piaggio Soul Combination uit Pisa bewijst op haar tweede album dat met deze muziek ook swingend uit de voeten kan. Haal je dansschoenen alvast maar tevoorschijn want stil zitten is bij dit album absoluut geen optie. The Piaggio Soul Combination acht ik in staat om elk optreden om te zetten in een waar dansfeest!

Recensie: Matt Finucane – Disquiet (EP)

13 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Deze EP zal voor de meesten onder ons de eerste kennismaking zijn met de Britse singer-songwriter Matt Finucane. En dat terwijl deze artiest uit Brighton alweer aan zijn veertiende release toe is. Nergens op deze EP is er sprake van conventionele nummers. Er zit altijd wel ergens een eigenzinnige twist in deze vijf nummers. Het is altijd prettig dat er artiesten zijn, die gewoon hun eigen, eigenzinnige, gang gaan. Matt Finucane is daar ééntje van.

Recensie: Kent – Hot Chicken Sandwich

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Kent brengt nummers, die putten uit de muzikale historie zoals uit de blues, vaudeville, folk en oude jazz maar dan wel met een duidelijk eigen stempel. Dit korte album doet naar veel meer smaken. Wat duidelijk is, is dat we er weer een eigenzinnige, getalenteerde “eenling” bij hebben!

Recensie: Bernard Hering – Pioneer Avenue

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Op 23 november 2018 verscheen het debuutalbum 'Pioneer Avenue', van Bernard Hering. 'Pioneer Avenue' is een prettig in het gehoor liggend album van een singer-songwriter met duidelijke invloeden van Bruce Springsteen. Liefhebbers van folk en Americana met moderne rock- en popinvloeden kunnen dit album met een gerust hart aanschaffen.

Recensie: Skunk Anansie – 25 Live@25

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Nu is het dan eindelijk tijd voor een liveplaat zoals we Skunk Anansie kennen. Een plaat die aan alle kanten rockt waar het maar kan. De plaat wordt uitgebracht ter ere van het 25-jarig jubileum van de band en bevat vijfentwintig live tracks opgenomen op verschillende locaties in de afgelopen jaren. Ook zit er een bonustrack bij waardoor het totaal op zesentwintig tracks uitkomt. Vanuit eigen ervaring kan ik zeggen dat deze liveplaat een uitstekende weergave is van wat je kunt verwachten als je Skunk Anansie een keer live ziet. Kortom, zet hem op maximum volume en rocken maar.

Recensie: The Rude Move – Blues Is My Only Friend

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Het wemelt in de bluesrock wereld van de bands, die door Stevie Ray Vaughan beïnvloed zijn. Slechts weinigen van die bands weten zich te onderscheiden door aan die invloed een eigen draai te geven. Het Rotterdamse trio The Rude Move hoort bij die laatste categorie. Ik zet de band The Rude Move naar aanleiding van deze schitterende cd meteen in de eredivisie van de Nederlandse bluesrock.

Recensie: Alex Dunn – Scattered Poems

11 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Wat moet je doen om je te vermaken als je tien jaar lang zalmvisser in Alaska bent? Je leert jezelf gewoon gitaarspelen en begint in de vele afgezonderde en desolate plekken in Alaska nummers te schrijven! Dat is wat er gebeurde met Alex Dunn. Het zijn intieme en warme, duidelijk door de country beïnvloede singer-songwriter nummers. Een heerlijk warm en teder singer-songwriters album.

Recensie: Bishop Gunn – Natchez

10 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De debuut plaat van Bishop Gunn zal dan ook zeker goed vallen bij de liefhebbers van Southern rock. Om te zeggen dat dit een typische Southern rock plaat is zou deze band echter te kort doen. De heren mixen soul, rock en blues tot een onweerstaanbaar geheel.

Recensie: Vin Mott – Rogue Hunter

9 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Wat is het toch lekker om zo af en toe een bluesalbum tegen te komen, dat zonder poespas live in de studio is opgenomen. Met een geluid dat gewoon puur is en recht uit het blueshart komt. Met het grootste gemak laveren Vin Mott en zijn maten door diverse bluessoorten zoals Chicago blues, Memphis blues, Texas blues maar ook New Orleans rhythm en blues. Een heerlijk, puur bluesrock album met muziek die klinkt zoals de blues behoort te klinken. Rauw en uit het hart!!

Recensie: Helen Rose – Trouble Holding Back

7 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Schijnbaar uit het niets word ik ineens verrast door dit debuutalbum van de New Yorkse zangeres Helen Rose. Ik ben behoorlijk onder de indruk ben van deze dame. Met mij gaan waarschijnlijk een heleboel mensen onder de indruk van haar raken. Met name fans van een artieste als Bonnie Raitt moeten maar eens naar dit album gaan luisteren. Let op mijn wijze woorden: deze dame gaat groot worden!!!

Recensie: Black Market III – Dashboard Jesus

7 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De band Black Market III is al toe aan haar vijfde album. Een trio uit San Diego, CA, dat zich bezighoudt met een rauw soort Americana. Rauw en ongepolijst met flinke invloeden vanuit de blues, soul en gospel. Liefhebbers van ongepolijste Americana vol blues- en gospelinvloeden hebben er weer een prima band bij!

Recensie: The Jimi Hendrix Experience – Electric Ladyland Deluxe Edition 50th Anniversary Box Set

7 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: , |

‘Electric Ladyland’, het legendarische derde album van Jimi Hendrix uit 1968, vierde afgelopen november haar vijftig jarige bestaan. Om die reden werd er een ‘50th Anniversary Deluxe Edition’ van uitgebracht. Deze 50th Anniversary deluxe edition bevat tevens een achtenveertig pagina’s tellend boek met daarin nooit eerder gepubliceerde foto’s van de opnamesessies die zijn gemaakt door Eddie Kramer zelf. Of je ‘Electric Ladyland’ nu hoort in de versie van 1968 of de versie uit 2018, het blijft hoe dan ook een top plaat. Het is slechts een kwestie van smaak welk geluid mooier is.

Recensie: Barbara Hendricks & Her Blues Band – The Road To Freedom

7 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Does opera belong in the blues? Na het beluisteren van dit zeer indringende album van Barbara Hendricks kan ik die vraag alleen maar met een volmondig “JA!!!” beantwoorden. Barbara weet op dit album de opera op een zeer emotionele wijze te integreren in de blues- en gospelmuziek. Barbara Hendricks heeft met dit album een zeer indringend album afgeleverd dat bol staat van emotie, pijn, hoop en liefde. Ik kan dit album dan ook aan elke bluesliefhebber aanbevelen.

Recensie: Jenny Mitchell – Wildfires

6 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Je bent nog maar 19 jaar jong en je hebt nu al iemand als Luka Bloom als grote fan! Dan moet er toch wel iets bijzonders aan de hand zijn! En dat is zeker het geval met de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Jenny Mitchell. Ik ben zeer onder de indruk van dit tweede album van Jenny Mitchell. Zij gaat erg groot worden. Let maar op!!!

Recensie: James Buddy Rogers – Everytime – Live

6 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De EP van James Buddy Rogers heeft als subtitel ‘Live’ en is opgenomen in ‘The Blues Can’ in Calgary, Alberta in Canada. Jammer alleen dat wij van dat ‘live’ niets merken behalve dan dat het volgens de hoestekst ‘raw, rough and dirty; recorded right off the board with every mistake’ zou zijn. Een leuk album voor de fans, ik wacht liever op de opvolger.

Recensie: Heart – Live In Atlantic City

6 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

'Live In Atlantic City' is bij lange na niet het eerste live document van de dames Ann en Nancy Wilson; in 2016 verscheen nog 'Live At The Royal Albert Hall' waarop de band samenwerkte met het Royal Philharmonic Orchestra. Onderhavig album is echter weer een onvervalste rockplaat met veel gasten en zorgen ervoor dat dit album niet kan worden weggezet als een overbodig tussendoortje.

Recensie: Western Star – Any Way How

6 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Rockmuziek hoort hard en opwindend te zijn. Natuurlijk is dat niet bij elke rock release het geval maar in het geval van de Amerikaanse rockers van Western Star is dat wel degelijk het geval! Dit viertal laat op hun tweede album een geluid horen waarin invloeden vanuit de garagerock, Americana en punk te horen zijn. Met een zeer opwindend geluid als resultaat. Precies zoals het bij goede rock hoort! Dit album van Western Star mag absoluut niet ontbreken in de verzameling van alle liefhebbers van opwindende, ongepolijste rockmuziek!!

Recensie: Barrelhouse – 45 Years On The Road 1974 – 2019

5 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Iedere gerechtvaardigde bluesliefhebber moet hier een sneller kloppend hart van krijgen. Een verzameling om je vingers bij af te likken. Een aantal van deze platen verschijnt voor het eerst op cd. Nooit meer obsessief zoeken tussen het tweedehands vinyl maar in een klap de hele verzameling compleet. Zelden heeft een Nederlandse band zo consequent een stijgende lijn laten zien wat betreft kwaliteit van muziek.