Recensies

Recensie: Bennett Wilson Poole – Bennett Wilson Poole

14 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Deze recensie moet je maar zien als “beter laat dan nooit” of “te mooi om te laten schieten”. En omdat het Britse trio Bennett Wilson Poole in november drie optredens in ons land verzorgt, is een recensie van hun debuutalbum natuurlijk altijd handig! Hun muziek zit namelijk boordevol met invloeden uit het werk van Tom Petty, The Byrds en Crosby Stills & Nash. Vooral de prachtige samenzang valt hierbij op. Naast deze Amerikaanse invloeden duikt er zo af en toe ook een Britse invloed als Stealers Wheel en The Searchers op. Ik roep alle rootsrockers op om de drie optredens van Bennett Wilson Poole te gaan bezoeken.

Recensie: I See Hawks In L.A. & The Good Intentions – Hawks With Good Intentions

13 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Het verhaal achter dit album is verrassend. De Amerikaanse band I See Hawks In L.A. kwam op een feestje in Sierre Madre, Californië, het Britse folkduo The Good Intentions tegen. De klik was er eigenlijk direct en de muzikanten traden af en toe met elkaar op. Het contact werd via het Internet in stand gehouden en over en weer werden er songs uitgewisseld. En het resultaat is het album 'Hawks With Good Intentions' geworden. Hopelijk krijgt deze Amerikaanse-Britse samenwerking ooit nog eens een vervolg. Dit album smaakt namelijk naar (veel) meer!

Recensie: Eliza Neals – Sweet Or Mean

13 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: , |

Na het succes van haar vorige platen, komt Eliza Neals nu met een EP, 'Sweet Or Mean', met vijf nummers. Ze zocht voor dit nieuwe werk samenwerking met niemand minder dan Popa Chubby. Naast dat hij het album produceert speelt hij ook alle gitaar partijen, en dat hoor je. Dit is Popa Chubby met een zangeres. Eilza Neals in dit geval. Ik moet zeggen dat het geheel goed bij elkaar past. De lenige stem van Eliza past goed bij de mix aan songs die Popa voor haar bedacht heeft.

Recensie: The Tallest Man On Earth – I Love You. It’s A Fever Dream.

13 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

'I Love You. It’s A Fever Dream.' bevat minder uptempo nummers dan z’n voorganger. De liedjes zijn ingetogener en soberder, maar des te intenser en melancholischer en leggen Matsson’s ziel echt volledig bloot. Ook Kristian’s vocalen klinken breekbaarder en emotioneler. Zijn geknepen stem is weg; verruild voor een lager keelgeluid met een diepe rauwe rand. Hij klinkt getergd en gepijnigd. 'I Love You. It’s A Fever Dream. is een prachtig gearrangeerd en gelaagd album met een dynamische sound en behoort tot één van de beste werken van The Tallest Man On Earth tot nu toe. Het is een plaat om door een ringetje te halen.

Recensie: Kitty Rose And The Rattlers – Kitty Rose And The Rattlers

13 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Kitty Rose is een zangeres-bassiste, die al zo’n 20 jaar actief is in de muziekbusiness. Ze begon als kindsterretje in de country hoek en heeft nu haar eigen band Kitty Rose And The Rattlers waarmee ze een sprankelend, en soms ook behoorlijk rauw soort rockabilly speelt. Het grote pluspunt van deze band is dat hun rockabilly nergens te gepolijst of oubollig klinkt. Dit nieuwe album van Kitty Rose And The Rattlers staat garant voor een potje uiterste swingende ongepolijste rockabilly met een behoorlijke dosis blues.

Recensie: Grenadeers – How To Fit In

13 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Als je dacht dat De Staat het alleenrecht op vaderlandse “dwarsrock” heeft, zit je er (mijlenver) naast! Naast De Staat bestaan er namelijk nog bands als The Ex en De Kift. Lekker eigenwijs en compromisloos! En daar sluit de Amsterdams-Utrechtse band Grenadeers moeiteloos bij aan! Ik heb het eigenzinnige geluid van de Grenadeers met open armen ontvangen. Nu jullie nog!!!

Recensie: The Hoochies – Live! Moulin Blues

13 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De Hoochies zijn al lang geen onbekende meer in het Nederlands bluescircuit. In deze formatie hebben een aantal ervaren muzikanten hun krachten gebundeld en met hun ijzersterke setlijst weten ze keer op keer hun publiek te boeien. Vijf jaar hebben we moeten wachten op hun debuut album, hiervoor hebben ze voor een live registratie gekozen. Op 4 mei van dit jaar stond de band op het Moulin Blues Festival geprogrammeerd, de opnames die daar werden vastgelegd vormen het debuut album van de Hoochies. Deze gasten gunnen zichzelf en hun publiek geen moment rust. De trein dendert alsmaar door en dat is waar deze mannen goed in zijn en waar ze het best tot hun recht komen. Live, op het podium waar ze hun dampende blues vol overtuiging aan de man weten te brengen. Eigenlijk wisten we dat allang maar met het uitbrengen van 'Live! Moulin Blues' is dit nu voor de eeuwigheid vastgelegd.

Recensie: The Mystery Lights – Too Much Tension!

12 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Na hun debuutalbum 'The Mystery Lights' van drie jaar geleden is de band The Mystery Lights uit Brooklyn, New York weer terug. Een flink door de psychedelische jaren ’60 beïnvloede garagerock band. Dit album is verplichte kost voor de liefhebbers van avontuurlijke garagerock. Die kunnen trouwens ook nog optredens van de band gaan bekijken in ons land.

Recensie: Mick Clarke – The Blues Collection

12 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Zoals de titel al doet vermoeden, 'The Blues Collection' is wederom een album met, bijna, alleen maar eerder uitgebracht materiaal. Maar dit is natuurlijk niet altijd slecht. 'The Blues Collection' bestaat vooral uit nummers van de afgelopen vijf jaar. Dit album is dus vooral voor de mensen die hem de afgelopen jaren wat uit het oog (lees: oor) zijn verloren. Mick Clarke brengt met dit verzamelalbum erg weinig nieuws (wel geteld één nieuw nummer) maar is een erg leuke introductie tot de muziek van Clarke.

Recensie: J.P. Reali – A Highway Cruise

12 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Zanger-gitarist J.P. Reali uit Washington, DC, belooft ons met deze EP mee te nemen op een muzikale roadtrip, die ons langs de blues, country en rock ‘n’ roll gaat voeren. Het is J.P. Reali inderdaad gelukt om ons op een muzikale roadtrip mee te nemen. En dat allemaal via deze lekker ontspannen swingende EP.

Recensie: Dr. Wu’ – A Night Of Classic Rock And Blues – Live At The 81 Club

12 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: , |

Heb jij enig idee hoe een bluesrock feestje eruit zou moeten zien? Ik zal je even een goede tip geven. Zet dit nieuwe album van Dr. Wu’ maar eens even aan. Een live in de 81 Club in Fort Worth, Texas opgenomen album. Klassiekers uit de (blues)rockgeschiedenis worden hier afgewisseld met al even spannende eigen nummers. Haal deze band als de sodemieter naar ons land.

Recensie: Lauren Anderson – Won’t Stay Down

9 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Na de eerste tonen gebeurde het weer, kippenvel, op de een of ander manier weet deze Lauren bij mij de juiste snaar te raken. Wat een topper deze Lauren Anderson en een heel fijne zangeres. Gewoon het geheel in eigen beheer houden ver weg van het juk van de radio- en platenmaatschappijen, gewoon maken wat je mooi vindt.

Recensie: Eilen Jewell – Gypsy

9 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Eilen Jewell is al meer dan 15 jaar actief in de muziekscene en ze heeft al vaak in Nederland op het podium gestaan. Een aantal maanden geleden kwam het bericht binnen dat Eilen Jewell in augustus dit jaar een nieuw album zou gaan uitbrengen. Met deze mededeling kwam tevens een eerste song van dit album uit als single. Dit nummer genaamd Crawl bracht mij in nog hogere extase. Dit beloofde een geweldig album te worden. Op het album is het een mix van verschillende stijlen muziek die uiteindelijk van 'Gypsy' een heel gevarieerd album maakt.

Recensie: Texas Hippie Coalition – High In The Saddle

9 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De bandnaam doet iets anders vermoeden maar met Texas Hippie Coalition hebben we te maken met een stelletje Zware Jongens uit Denison, Texas. Om niet te zeggen loodzware jongens! Ze noemen hun muziek zelf Red Dirt Metal en na beluistering van dit zesde album is dat volgens mij een mix van metal, outlaw country, bluesrock, Southern rock en classic rock. Dit zesde album van Texas Hippie Coalition hoort in elke Zware Jongen/Meisje verzameling thuis! Haal deze band gauw naar ons land!

Recensie: The Black Keys – Let’s Rock

8 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Na vijf jaren is het namelijk zo ver, The Black Keys keren terug met 'Let's Rock'. De titel zegt natuurlijk al genoeg, maar op het negende album keert het duo terug naar de roots. Ze leveren een onvervalst rock album. Dit is een ouderwets album voor de heren en staat de bluesrock weer centraal. Tegelijkertijd klinkt het ook allemaal wat relaxer. Ondanks het gebrek aan originaliteit klinkt het fris, authentiek en kwalitatief sterk.

Recensie: Billie Williams – Hell To Pay

8 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Ik val gelijk maar met de deur binnen want dit is een heerlijk album geworden! Een album waarop het doorleefde soulvolle stemgeluid van Billie prima tot haar recht komt. Het album van Billie Williams parkeer ik zonder enige aarzeling in de categorie zeer soulvolle zangeressen! Prachtig album dus!

Recensie: The Black Hands – Electric Premier Theatre

8 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Je hoort toch niet vaak dat een band er tien jaar over heeft gedaan om een debuutalbum uit te brengen. Toch gebeurt dat wel want The Black Hands uit het Britse Chesterfield hebben er door allerlei oorzaken echt zo lang over gedaan om met een debuut op de proppen te komen. Het mag dan tien jaar geduurd hebben maar het is het wachten wel waard geweest! Ik moest wel even wennen aan het gortdroge drumgeluid maar toen ik daar eenmaal aan gewend was genoot ik van lekkere ouderwetse bluesrock!!!

Recensie: Youssou NDour – History

7 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Nieuw werk van deze Afrikaanse superster. De zanger die ook acteert, zich activistisch opstelt en nog een tijdje minister was in zijn thuisland Senegal. De retrospectieve titel van het album als markering. Het startpunt vanwaar uit hij naar voren begint te werken. Het verleden wordt bezongen door enkele oude liedjes te bewerken. Dit naast covers van andere muzikanten als reflectie op het heden. De toekomst wordt bezongen middels een paar nieuwe liedjes. De man, de zanger weet waar hij stond maar kijkt alvast naar voren. Een minpunt, binnen een klein half uur is het feest weer voorbij. Dat de zanger maar eens dubbelalbum maakt!!

Recensie: Big Creek Slim – Just Don’t Understand – Live Volume One

7 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: , , , |

Hoe mooi is het als je een album beluistert, dat vol staat met zeer authentiek klinkende 50’s en early 60’s blues en dat album blijkt dan een nieuw album te zijn van een Deense blues act met de naam Big Creek Slim? Dat is precies wat er gebeurt op diens live in “B’Sharp” in Silkeborg opgenomen album. En zo aan de enthousiaste reacties van het publiek te horen werd zijn blues enorm gewaardeerd. Dit album van de Deense Big Creek Slim neemt je op een magistrale wijze mee terug naar de dagen waarin emotie in de blues nog het belangrijkst was.

Recensie: Ben Hemming – The Devil Beside Me

6 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Soms kunnen de onderwerpen van de teksten op een album al een behoorlijk bluesgevoel geven. Ook al is de muziek niet direct pure blues. Neem nu het derde album van de Britse singer-songwriter Ben Hemming. Ben Hemming maakt ons op dit album deelgenoot van zijn donkere zielenroerselen. Dit is bepaald geen “makkelijk” album. Verwacht dus niet dat je vrolijk gaat worden van dit album maar neem van mij wel aan, dat dit album een ongenadige diepe indruk maakt!

Recensie: Stax Records – Soul Explosion

6 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Na het overlijden van Stax superstar Otis Redding in 1967, zocht het vermaarde Stax label naar mogelijkheden om zichzelf weer ‘in the picture’ te krijgen. Eén van die inspanningen was de release van dit album in 1969, als dubbel LP. Dus ja, je leest het goed, deze verzamelaar is vijftig jaar geleden samengesteld, logischerwijs uit materiaal dat 50 jaar of ouder is. Een mooie andere kijk op het veelzijdige Stax label en de catalogus van de jaren ’60. Prijs-kwaliteitsverhouding goed, dus neem ‘m mee zou ik zeggen!

Recensie: Josh Hyde – Into The Soul

5 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

In tegenstelling tot de meeste albums in dit digitale tijdperk is ‘Into The Soul’ een oprechte en eerlijke plaat, zonder poespas. Het is ongekunsteld, echt en klinkt alles behalve gelikt of overgeproduceerd. De rauwe en pure benadering en Hyde’s muzikale smaak en stijl zorgen voor een heerlijk vintage seventies feel en geluid.