Recensies

Recensie: Eric Clapton – De Biografie

6 december 2018|Categories: Recensies|Tags: , |

Met instemming van Eric Clapton zelf beschrijft Norman het fascinerende levensverhaal van de legendarische gitaarheld. Het boek leest lekker weg en dat een hoop verborgen details over het leven van "Slowhand" boven tafel komen. Of het boek het definitieve verhaal vertelt durf ik niet te zeggen maar een aanrader is het wel.

Recensie: Robert Connely Farr & The Rebeltone Boys – Dirty South Blues

6 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Robert Connely Farr is een singer-songwriter, die opgroeide in Bolton, Mississippi. Op het album is een mix te vinden van bluesy Southern rock en Americana. Vrijwel alle nummers zijn voorzien van een zeer broeierig, rauw geluid. De rauwe stem van Robert doet flink aan die van Gregg Allman denken wat de Southern rock connectie alleen nog maar groter maakt. Een behoorlijk indrukwekkend album, dat in de smaak gaat vallen bij zowel liefhebbers van Southern rock als Americana als bluesrock!!

Recensie: Wolvespirit – Fire And Ice

6 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

"Classic Rock" is een genre geworden, dat zeer regelmatig de kop weer opsteekt. Dat is ook het geval bij de Duitse band Wolvespirit. Ik kan de liefhebbers van de classic rock zeer zeker aanraden om dit album van deze Duitse band eens te gaan beluisteren!

Recensie: Imperial Crowns – 25 Live

5 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

The Imperial Crowns, een bluesrock groep uit Los Angeles, draait al heel wat jaren mee in de muziekwereld. '25 Live' is de nieuwste release. De band staat bekend om hun energieke en legendarische live optredens. Op '25 Live' vind je geen nieuwe werk, maar een verzameling van al eerder uitgebrachte songs in een live uitvoering. De vijfentwintig liedjes die gekozen zijn vormen een goede indruk van het oeuvre van de band, bovendien komt ook de veelzijdigheid van de groep duidelijk naar voren. Een te gek live album!

Recensie: Mustang Lola – Little Phantom Cowboy (single)

5 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Maak kennis met Mustang Lola, een nieuwe loot aan de zeer snel groeiende Nederlandse singer-songwriters boom. Lola werd geboren als Liesbeth Hans. Zelf noemt Lola haar muziek “sleaze country” wat volgens haar een mix van country met sleazy rock is. Dat hoor ik in dit nummer in elk geval nog niet terug. Wel een zeer aangenaam en tegelijkertijd beklemmend Americana nummer. Ik kijk nu al uit naar meer werk van Mustang Lola!

Recensie: Bintangs – It’s A Nightmare

5 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Hij is inmiddels 73 jaar jong en nog steeds gaat hij op het podium helemaal los op zijn basgitaar en met zijn grofkorrelige schuurpapieren stem. Dan heb ik het natuurlijk over Frank Kraayeveld, oerlid van de in 1961 opgerichte rhythm & blues rockers The Bintangs. Ik gok dat The Bintangs minimaal nog zo’n tien jaar door zullen rocken. "Old rockers never die!!" Toch? Hopelijk volgt er binnenkort een echt nieuw album van The Bintangs want de drie nummers op dit album in de nieuwe bezetting smaken absoluut naar meer!

Recensie: Valley Maker – Rhododendron

5 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

'Rhododendron' is een mooie plaat om in de kast te hebben staan. Als de kamer gevuld moet worden met atmosferische folk, dan volstaat dit album helemaal. Maar ondanks dat elk nummer op zichzelf wel indrukwekkend klinkt, zorgt het slepende tempo van de meeste nummers er toch voor dat de onverdeelde aandacht niet altijd het einde van dit album zal halen. Verder nodigt het ook sterk uit om lekker bij weg te dromen. In ieder geval zorgt Valley Maker ervoor dat er van de muziek word genoten.

Recensie: Tamino – Amir

5 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Tamino heeft een gemengde Belgisch & Egyptische achtergrond. Als zanger timmert bij onze Zuiderburen al enkele jaren aan de weg. Na het winnen van de wedstrijd ‘Het Zesde Metaal’ werd hij ook wel de Vlaamse Jeff Buckley genoemd, een vergelijking die zowel op muziek als uiterlijk kan slaan. Misschien is dit album nu niet meteen een onvervalste klassieker, toch zou ik er niet raak van opkijken als Tamino binnen enkele jaren een meesterwerk uitbrengt. De hoogten die de artiestennaam suggereert komt nog wel.

Recensie: John Campbelljohn – Double Down Blues

5 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Twee jaar na de Double Down Blues tour, is er opeens het 'Double Down Blues' album. Het album bevat een paar covers maar grotendeels is het album door Campbelljohn geschreven. Wat je meteen vergeet is dat je maar naar twee muzikanten zit te luisteren doordat Campbelljohn met zijn duim de baspartijen speelt. Wat begon als een goedkopere manier om te touren is uitgegroeid tot een zeer interessant project.

Recensie: Barbara Blue – Fish In Dirty H2O

5 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Ik heb zomaar tien albums van zangeres Barbara Blue onopgemerkt voorbij laten komen! Maar dat gaat mij bij haar elfde album zeker niet gebeuren want dit album dient absoluut bij iedere soul en bluesliefhebber onder de aandacht gebracht te worden. Ik ga snel achter de voorafgaande tien albums van Barbara Blue aan want haar nieuwe album is een kwaliteits mix van soul en blues!!!

Recensie: Hunter & The Dirty Jacks – Chase The Moonlight

5 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Dit tweede album van de band Hunter & The Dirty Jacks toont aan, dat we hier te maken hebben met een goede band waar echter meer in zit, dan dat er op dit album uitkomt. Het voornaamste euvel zit hem in het feit, dat dit album, qua productie, niet genoeg spettert om het tegen Southern rock aanleunende geluid van deze band uit Los Angeles, CA, recht te doen.

Recensie: Fleetwood Mac – 50 Years – Don’t Stop (Deluxe Edition)

4 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Fleetwood Mac gerecenseerd in Blues Magazine? Voor die lezers die dat zich afvragen: ooit in de jaren zestig startte Fleetwood Mac als bluesband onder de bezielende leiding van zanger/gitarist/componist Peter Green. Om het 'wonder' Fleetwood Mac beter te kunnen doorgronden, is de keus voor de 3-cd-box of de 5-lp-versie met maar liefst 50 tracks, met dezelfde setlist als de drie cd's, vanzelfsprekend de beste.

Recensie: Tom Odell – Jubilee Road

4 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Jubilee Road' is een consistent album vergeleken met de vorige twee platen. Tom Odell laat zijn kwaliteiten zeker nog niet afzakken maar van vooruitgang of ontwikkeling is ook niet echt sprake. Je kan je afvragen in hoeverre vooruitgang echt noodzakelijk is voor deze artiest. Voor de een zal het wat zwaarder wegen dan voor de ander. Vooralsnog blijft Tom Odell op bekend terrein met deze voorspelbare maar toch vermakelijke plaat.

Recensie: Haole Kid Local Boy Blues Project – No Better Place To Be

4 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

'No Better Place To Be', dat kan ik me voorstellen. Haole kid Local Boy Blues Project komt uit Hawaï. Dat rauwe ongepolijste wat de Stones in hun vroege jaren ook hadden dat is wat je in de eerste nummers op deze cd aantreft. Nu kun je rauw en ongepolijst ook te ver doortrekken en dat is jammer, want in potentie zit er wel wat in de muziek die Haole Kid Local Boy Blues Project maken. Een EP was in dit geval beter geweest.

Recensie: Peter V Blues Train – Shaken But Not Deterred

4 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Je hebt van die bands, die van geen ophouden weten en de ene na de andere release uitbrengen. Neem nu Peter V Blues Train uit de omstreken van New York en New Jersey. Eerder dit jaar verscheen van hen al het album 'Running Out Of Time' en nu is er alweer een nieuw album. En ik vind dat persoonlijk totaal niet erg want de band blijft maar kwalitatief prima funky bluesrock spelen. Het is verbazingwekkend, maar waar dat The Peter V Blues Train het hoge bluespeil nog steeds vast weet te houden. Op naar het volgende lekkere album zou ik zeggen…..

Recensie: Roadside Glorious – Brawn And Bone

4 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Wat krijg je als je bands als The Black Crowes en The Allman Brothers Band zou kunnen samenvoegen? Een band als Roadside Glorious! Een vrij jonge band uit New Orleans, die hun muziek zelf, zeer terecht, Southern rock & roll noemt. Naast funky invloeden met een behoorlijk bluesgehalte komen er ook regelmatig Allman-achtige gitaarpartijen voorbij in hun muziek. De jonge band Roadside Glorious heeft een erg lekker, zeer veelbelovend album afgeleverd, dat zeer zeker aan te raden is aan Southern rock fans en fans van een band als The Black Crowes.

Recensie: Barry Adamson – Memento Mori

4 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Na een korte carrière als bassist bij Magazine en Nick Cave begon de eigen carrière van Barry Adamson. Compilatie van het solo werk van een zeer veelzijdig artiest. Een te beknopt overzicht van zeventien nummers. Een overvolle box met alle albums zou het juiste eerbetoon zijn geweest. Opvallend, voor de liefhebbers van het zwarte goud; dit album is verkrijgbaar op goudkleurig vinyl!

Recensie: Adrianne Lenker – Abbyskiss

4 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Frontvrouw van Big Thief brengt nu haar eerste solo album uit. Ver van het Indie geluid van de band richt ze zich op folky gitaarklanken. De duistere foto op de hoes als een eerste signaal dat het hier niet gaat om vlotte meezingers. Eerder diepe soulsearching en de naakte waarheid. Het album is alleen geschikt voor diegenen die hun muziek onheilspellend willen, voor allen die graag muziek luisteren die zwaar op de maag ligt. Een even mooi als disturbing album.

Recensie: Paul Oscher – Cool Cat

3 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

In oktober verscheen 'Cool Cat', het nieuwe album van Paul Oscher. Een album met dertien songs. Een aantal van deze songs heeft Oscher al eerder op de plaat gezet en zijn op 'Cool Cat' in nieuwe versies te horen. De door de "blueswol" geverfde Paul Oscher heeft met 'Cool Cat' weer een lekker album afgeleverd.

Recensie: Jim Dan Dee – Jim Dan Dee

3 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |

Het is dat je weet de band Jim Dan Dee uit Toronto, Canada, komt want als je had gezegd dat ze ergens uit de buurt van Memphis komen, had ik je ook geloofd. En dat zegt al genoeg over het geluid dat je van deze band te wachten staat. Jim Dan Dee is een behoorlijk stevige Canadese band met een verrassend Amerikaans geluid!!!