Recensies

Recensie: Sontalk – Stay Wild

19 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Eens in de zoveel tijd komt er een debuutalbum uit, dat inslaat als een bom. Eén waardoor je in één keer ondersteboven geblazen wordt. En het is weer zover want hier heb ik het debuutalbum van de Amerikaanse singer-songwriter Sontalk. Elk nummer is voorzien van de juiste hoeveelheid samples, loops en echte instrumenten, die perfect de sfeer van het betreffende nummer weergeven. Een zeer indrukwekkend debuut van Sontalk. Van deze man gaan we meer horen. Let op mijn woorden!!

Recensie: Charlie Hunter & Lucy Woodward – Music! Music! Music!

18 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Charlie Hunter is 52 jaar oud en een echt zondagskind. Een mooie man, als mens opvallend, alternatief en onafhankelijk. Als gitarist verbijstert hij. Lucy Woodward is ongeveer even oud als Charlie. Zoals het een diva betaamt, haar leeftijd vind je niet. Een mooie, stijlvolle vrouw. Een heel goed opgeleide zangeres, sterk en zelfverzekerd. Charly Hunter en Lucy Woodward zijn op bescheiden wijze zeer tevreden over het resultaat. Nauwelijks geoefend en meteen opnemen. “Just push the red button!” Kijk maar eens goed naar de hoes. Dit lukt alleen zondagskinderen!

Recensie: John Illsley – Coming Up For Air

18 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De uit het Engelse Leicester afkomstige John Illsley vergaarde in zijn muzikale loopbaan de meeste bekendheid als mede-oprichter en bassist van Dire Straits, van welke band hij lid bleef tot de split in 1995. Voor zijn nieuwe plaat mocht Illsley opnames maken in Knopflers studio. Wat meteen opvalt is dat 'Coming Up For Air' maar zeven liedjes telt en een speelduur kent van ruim een half uur. Een fijne zondagochtendplaat.

Recensie: Fire And Whistle Theory – Take Me Alive

18 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Drie jaar na de eerste EP, is er nu een tweede EP uitgekomen. De titel van de EP, 'Take Me Alive', komt net als de eerste EP van één van de nummers van het album. De mannen van Fire And Whistle Theory spelen het op veilig met deze EP. Echte uitspringers zitten er niet tussen de vijf nummers, en de band verrast niet echt. Dat gezegd, is het absoluut geen slecht album. Een lekker album, geen zeer groot muzikaal hoogtepunt maar ook zeker geen slecht album. Nu is het wachten op het eerste volledige album van Fire And Whistle Theory.

Recensie: Holly Hyatt – Wild Heart

18 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Liefhebbers van de 60’s/70’s soul, en dan met name liefhebbers van de betere soulzangeressen, opgelet!!! We hebben er namelijk weer een uitstekende soulzangers bij en wel in de persoon van Holly Hyatt, Holly heeft een stem, die zowel fluweelzacht kan klinken als krachtig soulvol en zij laat zich op haar album begeleiden door een zeer solide band. Ik ben zeer onder de indruk van de talenten van Holly Hyatt. Een aanwinst in het soulkamp. Deze dame gaat groot worden, let maar op!

Recensie: JoosTVD – The Fly On The Wall Routine

18 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

We hebben hier te maken met songwriter Joost van Dinther, een muzikale doe-het-zelver, die al veertig jaar bezig is en inmiddels aan zijn vijftiende digitale release toe is. En de muzikale ontdekkingsreis gaat gewoon verder met zijn nieuwste release. JoosTVD heeft wederom een prachtig muzikaal avonturenboek afgeleverd. Een album dat je steeds maar weer opzet om nog meer muzikale ontdekkingen te doen. Ik kan nu al niet wachten op zijn volgende muzikale ontdekkingsreis!

Recensie: The Reverend Shawn Amos – Kitchen Table Blues Vol. 2

17 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Het is blijkbaar erg goed toeven in de keuken van The Reverend Shawn Amos want deel 2 van zijn Kitchen Table Blues serie is verschenen. De Kitchen Table Blues serie is een You Tube serie waarin de Reverend allerlei muzikale gasten te eten vraagt waarna ze nog een lekker moppie muziek spelen ook. Deze combinatie van lekker eten en goede muziek levert ook nu weer een prima ontspannen cd op. Deel 2 van de Kitchen Table Blues serie is al net zo lekker als deel 1. Op naar deel 3?

Recensie: Sean Taylor – The Path Into Blue

17 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Volgens de zanger een muzikale vertolking van het Verenigd Koninkrijk. Alle verwarring over identiteit, politiek, samenleving, liefde, sociaal economische dynamiek gegoten in twaalf liedjes. Je zou het zomaar een concept album kunnen noemen. Puik album van een getalenteerde knul. Hopelijk kan hij na de Brexit de oversteek nog maken, voor Nederland staan er in november en december nog concerten gepland; dus wie weet!

Recensie: Kiefer Sutherland – Reckless & Me

17 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Kiefer Sutherland is een veelzijdig iemand. Behalve acteur is hij in de jaren ’90 een succesvol rodeorijder en speelt hij ijshockey. En hij is muzikant! 26 April verscheen het nieuwe album van Kiefer Sutherland. Dit album, 'Reckless & Me', is eveneens als zijn debuutalbum geproduceerd door Jude Cole, die ook mede componist is van enkele nummers. Kiefer Sutherland mag wat mij betreft nog jaren blijven acteren, maar laat hem vooral ook muziek blijven maken. 'Reckless & Me' is een lekker melodieus en bruisend country(rock)/Americana album.

Recensie: Awek – Let’s Party Down

17 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Deze band uit Toulouse heeft nu net haar elfde album uitgebracht. Een dubbelalbum nog wel met op schijf 1 studio opnames uit 2018 en op schijf 2 live opnames uit de periode tussen 1996 en 2017. Deze band mengt, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, de beste elementen uit het werk van The Fabulous Thunderbirds en Little Charlie & The Nightcats en strooit daar hun eigen energieke, rauwe geluid overheen. Ik ben blij dat ik deze Franse bluesband ben tegengekomen.

Recensie: Royal Trux – White Stuff

17 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Dit album lijkt mij zeer geschikt voor de flink wat avontuurlijk ingestelde bluesfans onder ons. Als je Jon Spencer al te gek vindt, kan je niet om dit album van Royal Trux heen. Ik heb mij in elk geval prima vermaakt met dit rauwe, ontregelende en soms idiote album. Heerlijk!!!

Recensie: Anderson East – Alive in Tennessee

15 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Nu verschijnt er, na vier studio albums, dan een live album van Anderson East. In eerste instantie verschenen als speciale uitgave voor record store day 2019, maar nu ook digitaal voor alle liefhebbers verkrijgbaar. Ik zeg bewust ook voor liefhebbers, want met een speelduur van negentig minuten moet je er wel graag naar willen luisteren. Met veel energie, muzikaliteit en een fijne afwisseling kreeg ik bij het luisteren ontzettend veel zin om er bij te zijn. Volgens mij moet ik maar eens snel gaan kijken wanneer Anderson East weer eens in Nederland op gaat treden! Op de plaat is lekker, maar dit moet je volgens mij beleven in een concertzaal.

Recensie: The 44 Dealers – Welcome To The Big Fat And Greasy Blues Sound Of The 44 Dealers

15 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Soms kan een album vol met ouderwetse bluesshuffles een verademing zijn tussen al het harde bluesrock geweld. En dat is bij dit album van de Spaanse band The 44 Dealers uit Madrid zeker het geval. Niks geen keihard loeiende gitaren maar wel priemend bluesy gitaarwerk, bijgestaan door een huilende, en soms loeiende harmonica. Al met al is deze heruitgave van het debuut van The 44 Dealers een hernieuwde kennismaking met het zeer aangename Spaanse bluesgeluid van deze band.

Recensie: The South Of Heaven Band – Ain’t Enough Whiskey

11 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Ze noemen zich “The New Wave of Southern Rock” en hebben als doel om de Southern rock weer net zo populair te maken als in de jaren ’70 en ’80. Een sympathiek album en een al even sympathiek streven om de Southern rock te promoten. Geef deze band een kundige producer en laat ze met een iets evenwichtiger repertoire komen en dan zie ik de toekomst van The South Of Heaven Band wel rooskleurig in. Een kwestie van “even geduld a.u.b.” dus!

Recensie: Mighty Mike Schermer – Bad Tattoo

6 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Het zevende album van zanger-gitarist Mighty Mike Schermer kan het beste als zeer veelzijdig omschreven worden. En dat is geen wonder als je kijkt naar de staat van dienst van Mighty Mike. Er komt van alles voorbij op dit album. Blues, soul, rhythm & blues en rock & roll. Dit prima album toont nogmaals aan dat het nu toch eens tijd wordt dat Mighty Mike Schermer een gevestigde naam in de bluesscene wordt!

Recensie: Kenny Wayne Shepherd Band – The Traveler

5 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Kenny Wayne Shepherd heeft naast zijn uitstapje met Stephen Stills in The Rides, weer een eigen album gemaakt. Net zoals bij The Rides pakt hij op 'The Traveler' stevig uit. 'The Traveller' is zeker geen ingetogen album, maar dat willen KWS en zijn band ook helemaal niet. Voor de duidelijkheid: liefhebbers van de muziek van KWS zullen blij zijn met 'The Traveler', omdat het album probleemloos past in de reeks albums die Shepherd sinds 1995 heeft gemaakt.

Recensie: Lexie Green – Live At Bobs Records

4 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Het feit dat bands/artiesten af en toe in platenzaken optreden ter promotie van een nieuwe release is al lang niks nieuws meer. Maar als daar dan een livealbum uit voort komt wordt het een andere zaak. Lexie Green, een Britse singer-songwriter uit Cambridgeshire, heeft ervoor gekozen om een concert in Bobs Records, een platenzaak in Whittlesey (2B Broadstreet mocht je er heen willen) als album uit te brengen. En dat is een hele slimme zet van Lexie want haar nieuwe album klinkt heerlijk ontspannen en intiem. Dit album is een prima live registratie van de talentvolle Lexie Green. Een artieste, waarvan ik vermoed dat zij binnen no time doorbreekt naar het grote publiek.

Recensie: Altın Gün – Gece

4 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

De titel is het Turkse woord voor nacht. Logisch ook als je de albumhoes bekijkt. Een afbeelding vol beweging. Passend bij de wonderlijke als ook wonderschone muziek die de band maakt. Geen nacht van verstilling of bezinning, eerder iets met felle kleuren en wild ronddansen. Voor wie ze nog niet kent. Altın Gün is een Nederlands die geïnspireerd door Turkse psychedelische muziek uit de jaren zeventig nu haar tweede album heeft uitgebracht. Laten we hopen op album nummer 3 in 2020, nummer 4 in 2021 en etc.

Recensie: The Vazey Collective – The Vazey Collective

4 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Als een band maar liefst drie gitaristen aan boord heeft wekt natuurlijk de nodige verwachtingen. Je verwacht pittige gitaarduels en krachtige riffs. Het debuutalbum van deze band staat vol met classic rock. Maar dan wel classic rock van het melodieuze soort. De liefhebbers van melodieuze classic rock zullen ongetwijfeld blij zijn met dit album. Van mij had The Vazey Collective best wel wat harder mogen rocken!

Recensie: Cindy Morgan – Autumn & Eve – Old Testaments Volume 1 (EP)

4 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Cindy Morgan is een Amerikaanse singer-songwriter uit Harrogate, Tennessee, die inmiddels al tien albums achter haar naam heeft staan. Haar muziek is overduidelijk in te delen in de Americana hoek. Americana met een Christelijke inhoud. Dat bedoel ik niet als een waarschuwing maar gewoon als constatering van een feit. De Christelijke inhoud van haar nummers past namelijk perfect bij de intieme breekbare folknummers die zij op haar nieuwe EP heeft staan. Nummers waarin zij zaken uit het Oude Testament mengt met de hedendaagse zaken. Deze EP van Cindy Morgan toont wederom aan dat ook muziek met een Christelijke boodschap zeer indrukwekkend kan zijn.

Recensie: Paul Weller – Live At The Royal Festival Hall

4 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Paul Weller may not be a name we immediately associate with blues music, but for many years – probably from his days fronting UK mod-rock pioneers The Jam  -  he has had a deeply held, personal interest in the music itself. Here we have a simply sumptuous offering, featuring Weller and his current band alongside a full orchestra. Weller has always been aiming to produce, a rich tapestry of interwoven sounds and lush orchestration that proves the guy remains very much at the top of the modern music tree.

Recensie: Gerry Cinnamon – Erratic Cinematic

4 juni 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Dit debuutalbum van singer-songwriter Gerry Cinnamon uit Glasgow verscheen al in 2017 en is dus niet kakelvers. Voor sommigen onder ons zal dit echter toch de eerste kennismaking met deze artiest zijn. Dat hij behoorlijk in de roos schoot met dit debuut bleek wel uit het feit dat het album gelijk naar de top van de iTunes album charts door schoot. De muziek van Gerry is zeer zeker in de folkrubriek in te delen. Folk waarin ook invloeden uit de new wave en grunge (ja, echt!) te beluisteren zijn. Op een CD is het moeilijk om de aandacht er alle tijd bij te houden. Innemen met mate dus! Dit neemt niet weg dat Gerry Cinnamon een aangenaam debuutalbum heeft afgeleverd.