Recensie: RYAN MCGARVEY – The Road Chosen

ryan mcgarvey the road chosen

Ryan McGarvey – The Road Chosen
Format: CD / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 18 oktober 2014

Tekst: Andre Wittebroek

In 2007 verraste de toen 18-jarige Ryan McGarvey de blueswereld met zijn voortreffelijke debuut cd Forward In Reverse. Helaas bleef hij bij het grote publiek onbekend maar dat veranderde toen hij door Eric Clapton uit 4000! inzendingen werd gekozen om op zijn Crossroads festival te mogen optreden. In 2011 werd Ryan door het Grolsch Schoeppingen Bluesfestival uitgenodigd op dat festival te spelen, zijn eerste optreden in Europa, en dat werd een groot succes. In 2012 volgde de opvolger cd ‘Redefined’ die alom weer zeer lovende kritieken kreeg. Sinds zijn eerste optreden in Europa volgden er meerdere tournees die zich elke keer met meer landen uitbreidde.

Helaas lukte het Ryan niet zijn nieuwste cd ‘The Road Chosen’ op tijd af te hebben zodat men die op zijn 2014 tour had kunnen aanschaffen. Niet slim, want deze cd is ook weer een must have! Eind vorig jaar waren de opnames al klaar maar om de een of andere reden was men niet tevreden: opnames, lay out, geluid? Geen idee.

Maar nu is het dan eindelijk zover en het resultaat is geweldig. Het (extra) lange wachten was het zeker waard. De cd is geproduceerd door Brian Lucey, bekend van o.a. Artic Monkeys, The Black Keys en Counting Crows en klinkt geweldig. Het geluid is vol, warm en goed in balans. Elk instrument komt goed tot zijn recht, waarbij natuurlijk de gitaar de hoofdrol vertolkt. Ook Ryan’s kenmerkende zang komt prima tot uiting. Alle songs zijn door Ryan zelf geschreven, zowel de tekst als de muziek. Erg knap voor zo’n jonge muzikant. Op de 2014 tour konden we al proeven van enkele songs van deze cd , zoals “Memphis”, “Little Red Riding Hood”, “Goodbye Blues”, “I Wish I Was Your Man” en dat klonk goed.

De schijf opent met een donkere, vervormende en dreigende riff als het nummer “Memphis” begint. Op Facebook werd het als single al gepresenteerd en die riff en dat refrein blijven in je hoofd zitten of je wilt of niet. “Fading Away” heeft een intro als een nummer van Free en gaat over in een mooie laidbackgroove waarin de stem van Ryan goed uitkomt en eindigt met een prachtige solo die aan Joe Bonamassa doet denken. Top. Het volgende “Little Red Riding Hood” heeft een wat psychedelisch karakter in het gitaarwerk, de stuwende bas geeft het ritme aan. Mooie ingetogen zang. Voor mij een van de toppers op dit album, ook vanwege de schitterende solo. “My Heart To You” is een ballade die met akoestisch gitaarwerk en klagende zang begint. Het verdriet over een verloren liefde vloeit uit de speakers. Alles is hier perfect in balans om een portie verdriet te vertolken. “Firework Eyes” begint rustig maar dan knalt er plotseling een prachtig uptempo boogie uit de boxen met snelle eigenzinnige riffs en ritmes gevolgd door de slowblues “Burning Alive” met meerstemmige zang en weer prachtig passend gitaarspel.

Het flitsende “Goodbye Blues” met funky bas en dito drums is vooral in het middenstuk heerlijk groovend. “Always and Forever” start met akoestisch gitaar en kenmerkt zich met mooie breaks en dito gitaarloopjes. Een mooi rustig nummer met weer een verloren liefde die de hoofdrol speelt in de tekst. Dan komen we bij het voor mij mooiste nummer: “I Wish I was Your Man”: wat een lekker funky ritme met een prachtige wah wah gitaar erbij. Live was dit ook al een groot succes, waarbij niemand stil kon blijven staan. Gewoon luisteren! “Mean Thing” heeft een rock and roll inslag en het uptempo ritme blijft het hele nummer. Gewoon lekker vlot. Het laatste nummer “To An End” is een kenmerkende song voor Ryan. Krachtige drums, pompende bas, eigenzinnig gitaarwerk en die klagende zang. Een mooi rockend einde van een, voor mij, magistrale cd!

Conclusie:
Het lange wachten op Ryan McGarvey’s nieuwste album was het absoluut waard. Een geweldenaar zoals hij zich weer presenteert. Alle nummers zelf geschreven, het sferische gitaarwerk, zijn uit duizenden herkenbare stem, de prima begeleiding van bassist Sam Miller en drummer Logan Miles, het klopt allemaal op deze cd. Deze cd gaat hoog eindigen in mijn top 10 van dit jaar!

Tracklist:
01: Memphis
02: Fading Away
03: Little Red Riding Hood
04: My Heart To You
05: Firework Eyes
06: Burnin Alive
07: Goodbye Blues
08: Always And Forever
09: Wish I Was Your Man
10: Mean Thing
11: To An End

Line-up:
Ryan McGarvey: gitaar, zang, triangle, tamboerijn
Sam Miller: bas
Logan Miles: drums
Brant Leeper: Hammond 3 organ

Links:
www.ryanmcgarvey.com
bookings: www.doublekbooking.com
info@florencemilleragency.com

2016-10-14T00:56:49+00:00 16 oktober 2014|Categories: Recensies|Tags: |5 Comments

5 Reacties

  1. Bibi 17 oktober 2014 om 00:33- Antwoorden

    Yep, het is weer een echt toppertje deze cd!!! Wat vond je van de Hammond, André???

  2. Niels 17 oktober 2014 om 07:56- Antwoorden

    Verplichte kost dus,Fijn te horen dat het een mooi album is geworden van een van de betere artiesten op dit moment. Trouwens André vorig jaar las ik ergens iets over een live album dat men van plan was uit te brengen naast het studioalbum.Weet jij hier toevallig meer over al :-)

  3. Igor 19 oktober 2014 om 14:08- Antwoorden

    Mooie recensie! Maar hoe haal ik deze cd in huis? Zou hem namelijk ook graag in mijn top 10 van het jaar willen…

  4. Eva 8 november 2014 om 11:40- Antwoorden

    CD is now available at iTunes or http://www.CDbaby.com
    Top stuff :-)

  5. andre wittebroek 18 mei 2015 om 21:57- Antwoorden

    Igor: Popeye in Hengelo heeft hem.

We horen graag je mening! Voeg reactie toe