Recensie: The Delta Saints – Live From The AB

The Delta Saints – Live From The AB
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 4 mei 2018

Tekst: Gerrit Schinkel

Een ontmoeting tussen Ben Ringel en David Supica op de Belmont University in Nashville, Tennesse, leidt in 2007 tot de oprichting van The Delta Saints. De eerste bezetting bestaat naast Ringel (zang, gitaar) en Supica (bas) uit gitarist Matt Bray, drummer Ben Azzi en mondharmonicaspeler Greg Hommert. De band brengt in 2009 hun eerste EP ‘Pray On’ uit, in 2010 gevolgd door de EP A ‘Bird Called Angola’. De Delta Saints gaan daarna toeren door Noord Amerika en Europa. In 2011 verschijnt alleen in Europa het album ‘The Delta Saints‘, een album met de twee EP’s uit 2009 en 2010. Het eerste studioalbum ‘Death Letter Jubilee‘ komt in 2013 op de markt. De band heeft inmiddels veel fans in Europa. In 2014 komen er een paar mutaties in de band. Mondharmonicaspeler Greg Hommert vertrekt en keyboardspeler Nate Kremer is nieuw. Door het vertrek van Hommert en de komst van Kremer verandert de sound van The Delta Saints ook en dat is te horen is op hun tweede studioalbum ‘Bones‘ uit 2015. Op dit album is ook voor het eerst de nieuwe drummer Vincent Williams te horen.

Op 1 april 2017 geven The Delta Saints een concert in de Brusselse muziektempel Ancienne Belgique, tegenwoordig gewoon AB geheten. Opnamen van dit concert verschenen vorige maand op het album ‘Live From The AB’. In het openingsnummer Cigarette is meteen te horen dat er met de komst van keyboardspeler Nate Kremer ook live een iets andere muzikale richting is ingeslagen dan die we van hun beginperiode gewend waren. De ritmesectie is onverminderd strak en met name de bastonen in Bones zijn heerlijk. Na het psychedelische Berlin, rockt de band er met snijdend gitaarwerk van Fitch fel op los in Are You.
In de melodieuze aan ZZ Top denkende uptempo rocker California bewijst Ben Ringel over een uitstekende stem te beschikken. En dat is ook het geval in de bijna tien minuten durende ballad Pray on, met fraaie hoogstandjes van Nate Kremer en van Dylan Fitch op gitaar. In het fraai gezongen Spaceman wordt een ode gebracht aan David Bowie. Sometimes I Worry is een ballad met een rockend einde. Een hoofdrol is in het stevige Heavy Hammer vooral weggelegd voor David Supica met zijn fraaie basspel en Nat Kremer op keys, die ook op de ballad Dust een hoofdrol voor zich op eist.
Bijna twaalf minuten duurt Drink It Slow, een nummer met een lange bassolo, een funky gitaarsolo en ook weer met een grote inbreng van Kremer. Na het funky Be With You (Burning Wheels), wordt er in Bird Called Angola weer volop gesoleerd door de bandleden, inclusief de drumsolo van Williams. Na de blues Butte La Rose wordt het album funky afgesloten met Death Letter Jubilee, waarbij iedere bandlid weer zijn kwaliteiten laat horen.

Conclusie:
Ondanks de iets andere richting die de band de laatste jaren is ingeslagen, ik zit misschien nog iets te veel bij hun beginperiode, blijven The Delta Saints prima muziek maken. Het bewijs is met het album ‘Live From AB’ weer geleverd.

Zes albums en vele, vele succesvolle tours later gooien de heren de handdoek nu in de ring.


Tracks:
01. Cigarette
02. Bones
03. Berlin
04. Are you
05. California
06. Pray On
07. Spaceman
08. Sometimes I Worry
09. Heavy Hammer
10. Dust
11. Drink It Slow
12. Be With You (Burning Wheels)
13. Bird Called Angola
14. Butte La Rose
15. Death Letter Jubilee

Line-up:
Dylan Fitch – lead gitaar
Ben Ringel – zang, gitaar
David Supica – bas
Vincent ‘Footz’ Williams – drums
Nate Kremer – piano, keyboards, zang

Website: The Delta Saints

15 juni 2018|Categories: Recensies|Tags: |2 Comments

2 Comments

  1. carla 15 juni 2018 om 13:48 - Antwoorden

    lekker kluppie !!! we hebben ze 2 jaar geleden life gezien in Delft

  2. fabienne Delecluyse 29 juli 2018 om 14:21 - Antwoorden

    Een méér dan schitterende band…ik hoop dan ook volop op een terugkeer op de podia in Amerika en Europa…helpen duimen,,graag!

We horen graag je mening! Voeg reactie toe