Recensie: Cream – Nineteen Sixty-Seven

Cream – Nineteen Sixty-Seven
Format: CD – Digital / Label: Virgin Records
Releasedatum: 6 april 2018

Tekst: Peter Marinus

Door het overlijden van zanger en bassist Jack Bruce in 2014 is  het supertrio Cream nu voorgoed in de geschiedenisboeken opgeborgen. We moeten het nu doen met her en der opduikende live nummers en radio opnames. In het geval van dit album hebben we te maken met radio opnames voor de Zweedse radio uit 1967 en voor de BBC uit 1966 en 1967. Met name de opnames voor de Zweedse radio klinken qua geluid redelijk.

Cream begint hier met NSU, een nummer geschreven door Jack Bruce. Ook in deze live uitvoering blijft dit een stuwende bluesrocker van uitzonderlijke klasse. Eric Clapton vlamt hier waanzinnig met zijn harde rauwe soli. Ondersteund door het avontuurlijke ritme tandem drummer Ginger Baker en bassist Jack Bruce, die wars van enige muzikale traditie gewoon hun eigen groovende gang gaan. Daarbij gaan beiden trouwens wel af en toe opzichtig de fout in. Stepping Out is een instrumental, die geschreven werd door James Brocken, mede oprichter van het legendarische Vee Jay label. In deze swingende shuffle eist het veelzijdige gitaarspel van Eric Clapton alle aandacht op. Jack Bruce laat af en toe wat steekjes vallen, waarschijnlijk in zijn constante drang om eigenzinnige baspartijen neer te leggen. Dat er daarbij af en toe een valse noot gekraakt werd maakte hem niet uit. Jack Bruce is op de mondharmonica en zang te horen in Traintime. In dit stuwende nummer wordt hij zwaar op de huid gezeten door drummer Ginger Baker. Bruce laat hierbij zijn harmonica uitzinnig loeien en stoten. Toad is een nummer van Ginger Baker en is in feite een aanloop naar een lange drumsolo. Ginger Baker mag dan een erg naar mannetje zijn maar drummen kon/kan hij wel!!! De bluesklassieker I’m So Glad van Skip James krijgt een harde vlammende uitvoering met een magistrale Clapton. De BBC opnames komen van de Saturday Club Show en de Joe Loss Show en zijn van geluidstechnisch veel mindere kwaliteit. Zo wordt het Jack Bruce nummer Sleepy Time Time, een luie bluesshuffle wel erg abrupt afgebroken. Er staat een aantal doublures op maar ook de klassieker Tales Of Brave Ulysses, die ook in de matige geluidskwaliteit fier overeind blijft, vooral door het vlammende spel van Clapton. Het album eindigt met de lome bluesrock shuffle Take It Back, geschreven door Jack Bruce en tekstdichter Pete Brown.

Het is goed om deze Cream nummers weer eens live langs te horen komen. En gelukkig niet in die ellenlange jamversies waarin de band later verviel. Verplichte aanschaf voor alle Cream , Clapton, Bruce en Baker fans!


Tracklist:
01. NSU
02. Stepping Out
03. Traintime
04. Toad
05. I’m So Glad
06. Sleapy Time Time
07. I’m So Glad
08. Traintime
09. Toad
10. Tales Of Brave Ulysses
11. Take It Back

Website: http://en.wikipedia.org/wiki/Cream

14 juni 2018|Categories: Recensies|Tags: |2 Comments

2 Comments

  1. carla 14 juni 2018 om 11:47 - Antwoorden

    hen onlangs bij NPO een 2-delig verhaal over alle ups en downs van Eric gezien – wat een geluk (voor ons) dat hij er goed is uitgekomen !!!

  2. Jarl Westerouen van Meeteren 17 juni 2018 om 14:31 - Antwoorden

    Dat Jack Bruce of Ginger Baker af en toe de fout in gaan vind ik persoonlijk niet storend, het hoort er gewoon bij als je iets live opneemt. Dat is ook de charme ervan. Alsof alles altijd perfect moet zijn. Bedankt voor deze recensie; ga het album zeker zelf beluisteren.

We horen graag je mening! Voeg reactie toe