DSC_5862

Guy Verlinde & The Mighty Gators
Theaterzaal Ootello, Mol
21 oktober 2016

Foto’s, filmpjes en verslag: Walter Vanheuckelom, i.s.m. ConcertMonkey.
Hier album met meer foto’s van Guy Verlinde & The Mighty Gators.

De blues leeft terug in Mol, dankzij de mensen van Theaterzaal Ootello. Een paar weken geleden waren Meena Cryle & The Chris Fillmore Band band nog te gast in Ootello, nu was het één van de Belgische bluesmannen bij uitstek Guy Verlinde, die met zijn Mighty Gators de muziek mocht verzorgen in deze mooie zaal. Guy Verlinde & The Mighty Gators bestaan volgend jaar tien jaar, dus mogen we toch spreken van een band met traditie. Het waren wel niet de vertrouwde Mighty Gators, want een paar weken geleden verliet de uitstekende gitarist Toon Vlerick de band en dus zit de band momenteel zonder gitarist. In Mol werd dat opgevangen door Luc Janssens, die misschien beter bekend is in de muziekwereld onder de naam Luke Alexander en iemand die zeker garant staat voor uitstekend vingerwerk op de snaren.

DSC_5840

Guy begon zijn concert in Mol met ‘Treat me Right’, een nummer speciaal voor de mannen, maar hij troostte dadelijk de vrouwen, want al de rest zou speciaal voor hen zijn. Dat Guy van Gent is weet bijna iedereen en dat hij zich samen met zijn bluesbrother Tiny Legs Tim thuis voelt in de plaatselijke bluesclub Missy Sippy is ook geen geheim. Samen treden ze daar regelmatig op en de blues shuffle ‘Going Down To Missy Sippy’ werd daar geschreven. Guy stelde zijn band voor met ouwe getrouwe Karl Zosel op bas en dat al sinds zes jaar, Benoit Maddens op drums en Luc Janssens op gitaar. Het soul/funky ‘Soul Jivin’ was het volgende nummer op de setlist, met een uitstekende Luc op de Gibson Les Paul en met Karl die op zijn dikke snaren zorgde voor de knappe bas groove. De drie eerste songs kwamen allemaal uit het nieuwe album ‘Rooted In The Blues’ dat eerder dit jaar verscheen.

Met ‘Sacred Ground’ ging Guy terug naar zijn vorige album. Dit trage nummer kreeg een erg mooie sound dankzij het slide spel van Guy op zijn Fender Stratocaster en door de uitstekende klank die uit de blauwe Duesenberg gitaar van Luc kwam. Janssens maakte hier ook gebruik van de ebow, dat zorgde voor een extra psychedelisch geluid effect. Het grote kazoo moment kwam er met ‘Heaven Inside My Head’. Tijdens het heel vloeiende ‘I’ve Got You’ en het trage ‘A Whole Lot Of Loving’ blonk Guy uit met uitstekend werk op de bluesharp. Guy is een meester in het publiek bespelen en voor elk nummer had hij zijn verhaaltje klaar en dat werd steeds goed onthaald door het publiek in Ootello.

DSC_5850

Guy Verlinde & The Mighty Gators is niet alleen blues, de jongens schotelden ons met ‘Rock’n Roll On My Radio’ ook een stevige portie ouderwetse rock’n roll voor, waarin de mondharmonica natuurlijk niet mocht ontbreken. Drummer Benoit Maddens zorgde vanachter zijn Sonor drumkit voor de intro van het verschroeiende ‘Lovestrong’ en Luke Alexander haalde erg knap uit met splijtend gitaarwerk op zijn Deluxe Steelcaster James Trussart gitaar. Deze gitaar had net als de Duesenberg gitaar een aparte, maar erg mooie klank. De eerste set werd afgesloten met ‘Call On Me’ waarin Guy weer gebruik maakte van de bottleneck. Deze laatste drie nummers zorgden voor opwinding, ritme en hier en daar dansende mensen tijdens deze eerste set.

Verwacht werd dat het viertal in de tweede set ging verder gaan zoals ze geëindigd waren, maar met ‘Inhale My World’ ging de band terug de rustigere weg op. De combinatie van de slide gitaar van Guy met de Duesenberg gitaar van Luc zorgde wel voor een speciale sfeer. Deze ‘Inhale My World’ bleek maar een opwarmer, want met ‘Feel Alive’ werden alle registers opengetrokken. Karl en Benoit zorgden voor de stevige en knappe groove en Luc en Guy zorgden voor de instrumentale virtuositeit. Uit het album ‘Inhale My World’ kwam ook het volgende nummer ‘Mr. Maxwell Street’, een tribute aan Marino Noppe, van The Maxwell Street Blues Band. Marino was Guy’s leermeester in de blues.

DSC_5743

DSC_5821

Het repertoire van vrijdagavond bevatte grotendeels eigen werk, maar hier en daar speelde het viertal ook een cover, waaraan de band dan wel een eigen persoonlijke toets gaf. ‘Ain’t No Sunshine’ van Bill Withers klonk echt heel mooi in Mol en het publiek werd uitgenodigd om mee te zingen. I know, i know, i know is niet zo moeilijk en dus werd er massaal gevolg gegeven aan deze oproep. Het werd nog leuker wanneer Guy en zijn Gators er nog wat reggae van Bob Marley tussenin gooiden. Het instrumentale ‘Nite Trippin” zorgde voor een rustpunt in deze toch erg aantrekkelijke tweede set. De roadsong ‘Drivin’ Home To You’ is een vloeiende boogie rocker, die voor heel wat sfeer zorgde in de Ootello. Guy nodigde het publiek nog eens uit om het refrein mee te zingen en de aanwezigen lieten zich niet pramen en zongen uit volle borst mee.

De finale was duidelijk ingezet want ook tijdens het erg sterke ‘Powered By The Blues’ bleef de band op een hoog niveau spelen. Onder luid handgeklap mochten we genieten van een knappe bassolo van Karl Zosel, waarna Benoit Maddens het met een gevarieerde pittige drumsolo overnam van zijn collega. Als laatste was Luc Janssens aan de beurt op zijn Gibson en hij liet weer flarden van zijn talent op de gitaar zien en horen. ‘Better Days Ahead’ blonk uit met zijn stevige stuwende groove. De bluesharp werd nog eens uit de doos genomen en Guy gaf met verschroeiende intro op zijn mondharmonica het startsein voor een feestje. Inderdaad tijdens deze ‘Hipshake’ was het moeilijk om niet te dansen. Het ritme werd wat getemperd omdat Guy wat Howlin’ Wolf muziek door het nummer wilde mengen met de bekende kreet van de wolf, daarna werd het gaspedaal weer volledig ingedrukt. Zo ging het nog een paar keren en dat tot groot jolijt van het publiek. Het was spijtig genoeg ook het einde van het concert, maar er werd luidkeels geroepen om meer en even later stonden Guy, Luc, Karl en Benoit terug op het podium met ‘ Bon Ton Roulet’, een mix van Cajun en New Orleans blues. Ze breiden zo een vervolg aan het feestje dat ze een paar songs geleden waren begonnen.

DSC_5727

Het applaus was zo geweldig dat de band besloot om nog een nummer te spelen. De aanwezigen moesten wel allemaal gaan rechtstaan voor de absolute rock’n roll afsluiter ‘Gator Bob’. Er werden nog wat klassiekers zoals ‘Blue Suede Shoes’, ‘Tuttu Frutti’, ‘Johnny B Good’ en ‘Great Balls Of Fire’ vermengd tijdens dit verschroeiende slotnummer en dat maakte het feestje alleen maar beter. We zagen Guy Verlinde & The mighty Gators in twee verschillende gedaanten. Voor de pauze was het rustiger en meer bluesy, na de pauze werd het gaspedaal volledig ingedrukt en werd het een echt feestje in Mol. Dankzij een erg sterke tweede set wisten Guy, Luc, Karl en Benoit iedereen tevreden te stellen en het dankbare publiek wist deze prestatie van de band te waarderen met een warm en langdurig applaus.

DSC_5831

DSC_5796

DSC_5687