Recensie: Wilko Johnson – Blow Your Mind

Wilko Johnson – Blow Your Mind
Format: CD – LP – Digital / Label: UMC Records
Releasedatum: 15 juni 2018

Tekst: Peter Marinus

Soms is het ongelooflijk hoe sterk een mens kan zijn. En als we het over een overlever en doorzetter hebben kunnen we niet om het verhaal van de Britse gitarist Wilko Johnson heen. Allereerst overwon hij een speed verslaving, opgelopen tijdens zijn wilde jaren met Dr. Feelgood. Vervolgens overleed zijn vrouw en alsof dat nog niet genoeg was werd in 2013 alvleesklierkanker bij hem geconstateerd en kreeg hij de prognose dat hij nog maar 9 tot 10 maanden te leven had. Wilko koos er vervolgens voor om de chemotherapie te weigeren en richtte zich op het opnemen van zijn afscheidsalbum, ‘Going Back Home‘, dat hij opnam met Who zanger Roger Daltrey. Het album behaalde overigens goud.
Gelukkig voor Wilko werd er later geconstateerd, dat hij een minder agressieve vorm van kanker bleek te hebben en geopereerd kon worden. Een bizar geval van “foutje, bedankt”! Na een elf uur durende operatie waarbij een gezwel ter grootte van een baby werd weggehaald, werd Wilko genezen verklaard.
De inmiddels 71-jarige Wilko komt nu met een splinternieuw album op de proppen en is nog geenszins van plan om afscheid van ons te nemen. En dat is maar goed ook want wat een geweldig album is dit!

Je hoort direct dat je hier met Wilko Johnson te maken hebt want zijn typische hakkende gitaarriffs spetteren je meteen tegemoet in de opener Beauty. Een lome swinger, die klinkt als Dr. Feelgood in hun beste jaren, maar dan met Wilko als zanger. Wilko’s nasale stem past hier perfect bij. Blow Your Mind is een swingend rhythm & blues nummer, dat enigszins afgekeken is van “Mellow Down Easy”. Wilko hakt er weer stevig op los. De rauw raggende rhythm & blues van Marijuana heeft een melodie die stevig geworteld is in de Chicago blues. Het nummer is een lofzang aan de softdrug die Wilko door de meeste ellende heen gesleept heeft. In Tell Me One More Thing grijpt bassist Norman Watt Roy zijn kans om lekkere funky grooves neer te leggen. Iets waar hij als lid van Ian Dury & The Blockheads ook al zo goed in was. Dit duidelijk door de Diddley beat geïnspireerd nummer grijpt je en laat je niet meer los.
De felle pub rhythm & blues rocker That’s The Way I Love You grijpt terug naar de ondergewaardeerde periode van Wilko met zijn Solid Senders. Een ongecompliceerde, no nonsense rocker waarin Wilko een splijtende solo laat horen. Het oude Dr. Feelgood geluid keert weer in volle glorie terug in Take It Easy met wederom die typische hakkende Wilko riffs. Ook in de luchtige boogie I Love The Way You Do zijn Wilko’s riffs helemaal op hun plaats. De belangrijkste boodschap in It Don’t Have To Give You The Blues is “hoe groot je ellende ook mag zijn, het hoeft niet automatisch in te houden dat je dan maar de blues moet hebben”.  Je kan alleen maar respect voor die man hebben!
Lament is voor Wilko’s doen een “gevoelig” nummer. Een instrumentaal nummer waarin hij ook country-achtig blijkt te kunnen spelen. Say Goodbye is een langzame shuffle met lekker tegendraads hakkende riffs.
Het album wordt zeer indrukwekkend afgesloten door de spetterende boogie Slamming waar de stoom echt vanaf slaat.

Ik neem mijn petje diep af voor Wilko Johnson. Het is nog maar de vraag of er dit jaar nog een album gaat komen dat dit geweldige album kan overtreffen.


Tracklist:
01. Beauty
02. Blow Your Mind
03. Marijuana
04. Tell Me One More Thing
05. That’s The Way I Love You
06. Low Down
07. Take It Easy
08. I Love The Way You Do
09. It Don’t Have To Give You The Blues
10. Lament
11. Say Goodbye
12. Slamming

Website: Wilko Johnson

26 juni 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe