Blues Touch Festival
met Memo Gonzalez & the Bluescasters, King Mo, Tinez Roots Club, The Gundogs, Ruben Hoeke Band, Michael Dotson & Band, PennyLeen Paradise, C-Jays en Blue Flamingo
Vivaldi, Oss
zaterdag 2 oktober 2010
zalencentrum Vivaldi, Oss
2 oktober 2010

www.bluestouch.nl

Blues Touch 2010 - Oss

King Mo

Ruben Hoeke Band

Tekst : Andre Wittebroek / Foto’s : Marco van Rooijen

Onze grote vriend Marco van Rooijen attendeerde me enkele weken geleden op dit festival in Oss. Het blijkt dit jaar al voor de 17de keer plaats te vinden en ik als bluesliefhebber moet met schaamrood op de kaken bekennen er nog nooit van gehoord te hebben!! Nou nu dus wel en na afgelopen zaterdag zal het zeker niet bij deze ene keer blijven…
Het begint al meteen bij binnenkomst, erg aardige behulpzame mensen die direct vertellen wie waar speelt , hoe de zalen zijn ingedeeld en waar de bars zijn! Omdat er na afloop weer naar Winterswijk gereden moest worden ging het barbezoek aan mij voorbij. Spa’tje was alles. Blues kan ook zonder de whisky, wine and gin, Stevie!
Al verkennend liep ik tegen hetzelfde aan als Jolanda bij het Take Roots festival: veel artiesten op meerdere podia tegelijk: hoe doen we dat? Om te beginnen wilde ik ze allemaal zien, wat inhield dat er van sommige artiesten hooguit 3 tot 4 nummers bekeken konden worden en daarop moest er dan een beoordeling komen. Toch wel gelukt naar mijn idee, maar anderen zullen misschien een andere mening hebben omdat ze meer gezien hebben, maar daar zijn de reacties voor of niet?

De muziek zelf

In de Grote Zaal, die al redelijk vol liep,   traden als eersten de C-Jays op die een  mix speelden van  delta blues,  rock and roll en rock and billy. Lekkere ongecompliceerde  vrolijke muziek gespeeld met hartstocht en passie. Het repertoire bestond  vooral uit covers  zoals    Put A Spell On You,, Cotton Fields Back Home, Red House. Leuke band.

Blues Touch 2010 - Oss

Daarna als de weerlicht naar de Spiegelzaal naar Pennyleen Paradise.  Haar muziek  had een groot Candy Dulfer gehalte, swingend, goed gespeeld, goede stem maar voor mij was het te ‘poppy”. Vind ik ook van Candy. Prima muziek hoor maar weinig te maken met blues.  Haar buhnepresentatie en contact met het publiek was heel goed en het publiek reageerde goed. Dus heb je het toch goed gedaan.

Blues Touch 2010 - Oss

Na vier  van haar nummers op naar het Bluescafe naar Tinez Roots Club. Dit is de hobbyband van Henk Punter van King Mo. 2 saxofoons, een Hammond orgel  en  een drumstel  en that’s it. Geen sologitaar en bassist, maar het swingt als de bekende trein. Erg strak , vaak funky gespeeld  waarbij het warme, vette unieke Hammond geluid de bas niet deed  missen. Het sterke ritmische drumspel van Henk maakte het af. Prima band, zelfs  ik betrapte mijzelf op oncontroleerbare bewegingen van  mijn lichaam die op dansen moesten lijken!

Blues Touch 2010 - Oss

Dan de eerste echte bluesband van de avond Michael Dotson. Voor mij een aangename verrassing, kende de man niet maar hij speelde de echte Chicagoblues zoals het hoort. Geen bluesrock met ballen, maar ingetogen met die heerlijke bluesswing in lange uitgesponnen nummers.  Zijn ietwat rauwe maar o zo aangename stem voegde dat extra toe. Zijn Nederlandse begeleiders Thijs Westenberg op 2de gitaar, Hans Hofstede op bas en Eric Broer van Dijk  waren erg sterk. Vooral  de interactie tussen Michael en Thijs was geweldig. Na de show Michael zelf kort gesproken en hij wilde de lezers van BluesMagazine laten weten dat hij het  een geweldig festival vond. Op mijn vraag waarom  een Nederlandse band om zich heen was het antwoord kort maar krachtig: te duur om een Amerikaanse begeleidingsband mee te nemen. In Europa speel ik veel met deze mensen, in Amerika heb ik ook geen vaste band: veel muzikale vrienden en daaruit kies ik dan voor een tour. Waarom koos je voor de gitaar? Buddy Guy! Muzikaal gezien? Nee, ik woonde niet ver van hem vandaan en alle leuke meisjes zeiden dan : Daar heb je Buddy Guy en waren weg van hem. Ik speelde nog  geen gitaar toen , maar kende Buddy Guy dus eerder dan de blues!! Die meisjes zag ik ook wel zitten : dus snel gitaar leren spelen!

Blues Touch 2010 - Oss

Tijdens  het optreden van Michael  Dotson  naar een man die ik absoluut wilde zien: Memo Gonzales & the Bluescasters .Waarom? Kende de man niet maar een collega van mij, Wim Hummel, vroeg een paar maanden geleden of ik de muziek van een TV-spotje bij een begrafenisverzekering kende!!. Hij vond dat zo’n prachtig nummer, dus  heeft hij het  opgezocht op Google en het bleek dus om  ene Memo Gonzales te gaan.( P.S; heb zelf het spotje nog steeds niet gezien! Ik moet eerlijk bekennen dat hij mijn hooggespannen verwachtingen absoluut niet waarmaakte. Heel veel mondharmonica, teveel, en van zo’n forsgebouwde man verwacht je een diepe warme volle stem, maar wat eruit kwam was  erg  dun. Wel zuiver maar het paste niet, vond ik. Er zaten veel  Texmex invloeden in , een beetje Los Lonely Boys maar dan 3 niveau’s lager. De nummers waren ook wat aan de poppy kant. Goede muziek zeker maar niet voor mij.

Blues Touch 2010 - Oss

Na de Tinez Roots club was het in het bluescafe de beurt aan The Gundogs.  Een zeer charmante bezoekster Wendy genaamd vertelde mij dat  er een plaatselijke held in meespeelde. Prima, prima band a la Rory Gallagher, Wolfpin e.d.  Ook hier een 3 mans formatie die staat als een huis.  Heerlijke recht toe recht aan bluesrock van de bovenste plank. De hele show was het bomvol voor het  podium  in de kleine zaal (plaatselijke speelde mee?) en terecht. Weinig vernieuwend  (moet dat ook altijd?) maar heel goed.

Blues Touch 2010 - Oss

Inmiddels was ons allerbekende King Mo al begonnen.  In het begin was het niet helemaal vol omdat de andere bands nog speelden, maar halverwege de set was het helemaal volgelopen en gingen hier op nummers als Big Legged Woman de voetjes al ras van de vloer. Ik ben een grote fan van hun muziek en ook deze keer weer een geweldig goed optreden net als in Enschede op 5 augustus. Zie verslag daarvan in bluesmagazine.  En Sjors wat een geweldig mooie solo in Every Day I Have The Blues, tranentrekkend.  Een van de beste Nederlandse bands voor mij momenteel, hun muziek is mijn muziek! Punt!!

King Mo

King Mo

Dan als laatste naar de Ruben Hoeke Band. Het is inmiddels half twee! De power knalde mij al in de oren toen ik de zaal binnenkwam. Wat een kracht, een power, een orkaan van bluesrockgeweld.  Helaas was het geluid erg hard afgesteld en dat was minder. Oordoppen waren een absolute noodzaak. Toch jammer dat  men niet in de gaten schijnt te hebben dat het te hoge volume ook mensen wegjaagt, hoe goed er ook gespeeld wordt. En dat werd er zeker. De drummer, wat een kanjer! Geweldig, retestrak, power: kan niet beter.  Kan met de besten mee, zonder twijfel. Hij zou in een  pure rockband ook niet misstaan. Het gitaarspel van Ruben staat buiten kijf, zanger/bluesharp Frank prima en de bassist onopvallend opvallend aanwezig. Houd je van powerblues dan is deze band een eerste vereiste om te gaan zien. Als toetje speelde  het laatste nummer  Phil B. van King Mo nog mee en dat was een waardige afsluiter van een prachtige avond en halve nacht (inmiddels bijna 3 uur).

Ruben Hoeke Band

Ruben Hoeke & Phil Bee (King Mo)

Resumerend niets dan lof voor de vlekkeloze organisatie, 11 bands verdeeld over 3 podia en dan van 20.30 tot 02.50 uur. Ga er maar aan staan.  Knap stuk werk van de BluesTouch mensen. Vicky van Zijl (Wendy)  en Marc Dollevoet deden de presentatie en dat zeer goed en duidelijk.

Al met al een prima festival dat aan de lijst voor volgend jaar toegevoegd kan worden om  opnieuw te bezoeken. Het was het zeker waard om er  om half vijf voor thuis te komen!

Blues Touch 2010 - Oss

Blues Touch 2010 - Oss

Blues Touch 2010 - Oss

Blues Touch 2010 - Oss

Blues Touch 2010 - Oss

Blues Touch 2010 - Oss

King Mo

Foto Album Blues Touch 2010

[flickr-gallery mode=”photoset” photoset=”72157624984208841″]