Boo Boo Davis

Blues Touch Festival
’t Oude Theater, Oss
5 Oktober 2013
Met Boo Boo Davis, Ruben Hoeke, Sonny Hunt, Leif de Leeuw , The Very, Very Nervous en Blue Turns To Grey

Ingestuurd verslag door Edwin van der Linden/ Foto’s: Marco van Rooijen
Meer foto’s, zie fotoalbum BluesTouch 2013

Dit jaar werd de 20e editie van Bluestouch festival in Oss voor het 2e achtereenvolgende jaar gehouden in het Oude theater. De line up was niet heel spannend omdat een aantal artiesten al bij de Bluestouch of in andere plekken in Oss hadden gespeeld. Maar al met al een aantal leuke artiesten voor de boeg. Het Oude theater had twee podia. Op het hoofd podium speelde de blues- bands en tijdens het opbouwen speelde in de tuin (rook) zaal een rockabilly band.

De avond begon op het hoofdpodium met Wageningens oudste nog spelende bluesband. Oude(re) rockers die vooral covers speelde. Gelukkig niet het gebruikelijke werk, ze waagde zich zelfs aan een cover van Monti Amundson.

Blue Turns To Grey

Blue Turns To Grey

The Very, Very Nervous

Als tweede band van de avond meteen een van de hoogtepunten, Sonny Hunt & The Dirty White Boys met als special guest Leif de Leeuw en aan het einde het 15 jarige talent Filip Schrijver. Vooral het samenspel van Leif en Sonny was fantastisch Ze voelen elkaar goed aan en speelde regelmatig tweetonig. De gitaarsolo van Leif in Little Wing was van erg hoog niveau. Aan het einde van de set mochten de drie gitaristen samen zich nog even uitleven, wat leuke stukjes blues opleverde.

Sonny Hunt & The Dirty White Boys featuring Leif de Leeuw, Dick Stam, Han Neijenhuis, Eibe Gerhartl and Filip Schrijver

Sonny Hunt & The Dirty White Boys featuring Leif de Leeuw, Dick Stam, Han Neijenhuis, Eibe Gerhartl and Filip Schrijver

Sonny Hunt & The Dirty White Boys featuring Leif de Leeuw, Dick Stam, Han Neijenhuis, Eibe Gerhartl and Filip Schrijver

Boo Boo Davis is een echte persoonlijkheid. Strak in een paars pak met dito stropdas speelt hij een sterke show, ondanks dat hij om 4 uur in Helsinki was opgestaan. Goede mondharmonica solo’s afgewisseld met onherkenbaar gezang. Wat opvalt, is dat er geen bassist op het podium aanwezig is, maar dat was geen gemis.  De twee koppige Nederlandse begeleidingsband kon hem echter goed aan maar kreeg helaas weinig ruimte voor solo’s. Elk nummer werd door Boo Boo afgesloten met een thank you and thank you DAVE. Wie dat is, google bracht uitkomst, en natuurlijk is het zijn leider, God.

Boo Boo Davis

Boo Boo Davis

Het afsluitende concert van Ruben Hoeke was zoals zijn laatste CD Loaded, hard met af toe een rustpuntje. Het concert is dan ook meer een rock dan een blues concert. Het samenspel tussen Ruben en Frank van Pardo was wederom fantastisch. Bij de muziek van Ruben Hoeke hoor je duidelijk de invloeden van buitenaf. Bij een van de rustige nummers zelfs een vleugje Nickelback.

Helaas was voor een groot deel van de toeschouwers de muziek iets te rockerig, of het moet zijn dat ze de band nog kennen van de Bluestouch in 2010. Bij de helft van het concert was de zaal al behoorlijk leeg. Bij de toegift werd het nog wel aanwezig publiek gevraagd om naar voren te komen om hopelijk de band ook nog een goede avond te bezorgen want leuk is het niet dat de zaal leegloopt bij jouw optreden. Misschien was het beter was het geweest om Boo Boo Davis te avond te laten eindigen.
Bluestouch ga zo door
Ruben Hoeke Band

Ruben Hoeke Band

Ruben Hoeke Band

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Concertverslagen
Sort by