Blues Column 23 – Jos Verhagen in de ban van … Richie Arndt & The Bluenatics

Een zoektocht in het onbekende, een column door Jos Verhagen

In de jaren dat ik nu recensies schrijf voor Blues Magazine word ik regelmatig me bewust van het rijke blues verleden. Echt verdiepen in de blues historie kwam nog niet echt bij me op tot ik in het bezit kwam van een blues collectie van eind jaren 80 tot 2006, zo’n 6000 CD’s. Waar ik altijd op zoek was naar nieuwe bands en artiesten, bood deze verzameling ook nieuwe muziek te ontdekken uit het verleden. Deze ontdekkingen wil ik delen en door een link te leggen met de concertagenda al schrijvend daarover de beginnende blues liefhebber een plezier doen.

Richie Arndt and the Bluenatics - Voodoo

Richie Arndt & Bluenatics – Voodoo

Met een tripje naar Duitsland in het verschiet in september (Guitar Heroes Blues Festival 11 & 12 september in Joldelund ) wilde ik wel eens weten hoe het met de blues in Duitsland gesteld is. Een beetje blues liefhebber kent natuurlijk Henrik Freischlader en zelf kwam ik ook niet veel verder. Dan blijkt dat het internet je wel op weg kan helpen: Timo Gross, Kris Pohlmann, Kai Strauss en Richie Arndt kwamen voorbij. Zij allen startten hun carrière begin 2000.

Wat me verder opviel is dat de Duitse blues scene ook een soort van tweede thuis was voor tal van Amerikaanse blues artiesten die het op een of andere manier in hun thuis land niet echt konden doorbreken en Europa, en vooral Duitsland, gebruikten om hun carrière een positieve wending te geven. Gesterkt door de vele Amerikaanse soldaten die in de jaren 70/80 van de vorige eeuw in Duitsland gelegerd waren, bliezen artiesten zoals Champion Jack Dupree, Louisiana Red, Eddie Boyd, Guitar Crusher, Luther Allison, maar ook Europese grootheden als Alvin Lee en Jeff Beck hun carrières nieuw leven in.

Terug naar begin 2000, er brak een nieuwe tijd aan, Henrik Freischlader en Timo Gross brachten hun debuut albums Blues en Down To The Delta uit. Richie Arndt leverde met Voodoo zijn tweede album af. Alle drie zaten in de collectie van 6000 CDs en dat opende weer een nieuwe richting in de blues. Omdat van Timo Gross – Down To The Delta al in Blues Magazine een recensie te lezen was, en Henrik Freischlader de bekendste blues rocker uit Duitsland is, richt ik mij op Richie Arndt.

 

Richie Arndt is een gewaardeerde blues artiest in Duitsland die met meerdere German Blues Awards op zak al zo’n 30 jaar meeloopt. Als veel gevraagde sessiemuzikant richtte hij in 1997 zijn eigen bluesband The Bluenatics op. ‘Voodoo’ is hun tweede plaat en een heerlijk album en hoewel uit 2003, dus alweer 17 jaar geleden, klinkt dit album nog fris en fruitig. Het relaxte gitaarspel van Richie en zijn fijne stemgeluid maken dit een heerlijke CD. Een CD vol swing en boogie maar ook met uiterst precies en gevoelig gitaarspel zoals bijvoorbeeld in het prachtige Today´s Troubles Take The Crown. Of neem de gitaar explosie in het Hendrix nummer Third Stone From The Sun, daar waar anderen meer voor de hand liggende Hendrix nummers kiezen, leven Richie en zijn Bluenatics zich volledig uit in dit nummer. Neem nu dat vette basloopje, klasse. Three Man And One Guitar met een vette hint naar Stevie Ray Vaughan is een mooi voorbeeld van goede nummers schrijven. Met een slow blues hoor je Richie op zijn best, in It’s Not Always The Easy Way komen zijn stem en gitaarspel geweldig samen in nummer met een tergende meeslepende solo, prachtig.

 

Dit uitstapje naar Duitsland opent weer vele deuren, het werk van Henrik Freischlader en Gregor Hilden (her)ontdekt, deze Gregor Hilden is ook zo´n klasse Duitse gitarist. Luister eens naar zijn prachtige CD ‘West Coast Blues’ met zangeres Fay Victor. Of verrassend de CD die Gregor Hilden maakte met Richie Arndt: Moments Electric. Weergaloos mooie blues uit Duitsland, ik moet daar een vaker eens een uitstapje naar doen.

Website Richie Arndt