Recensie: Shemekia Copeland – Outskirts of Love

Recensie: Shemekia Copeland – Outskirts of Love

Shemekia Copeland – Outskirts of Love
Format: CD. Label: Alligator Records. Releasedatum: 11 september 2015

Tekst: Frank Schatorjé

Blueslegende Johnny Copeland heeft alle blues chromosomen doorgegeven aan zijn dochter Shemekia. In 1998 debuteerde ze op achtienjarige leeftijd op het Alligator label met Turn the Head Up. Hierna bleef ze onder contract op dit label tot 2006. Nu, na 9 jaar, keert ze terug op dit label met een zeer volwassen en gevarieerd album Outskirts Of Love. Vanaf haar debuut nam ze acht albums op. Collega’s zijn zeer enthousiast over haar zangkunsten en prestaties!

Jeff Beck zegt: ‘f*cking amazing’. Carlos Santana roept: ‘She’s incandescent… a diamond.’ Recentelijk kreeg ze in Chicago de titel The New Queen Of The Blues. In 2012 trad ze op in het Witte Huis voor President Barack Obama en echtgenote. Na dit optreden kreeg ze van Mick Jagger, met wie ze een duet zong, een fles champagne.

Het nieuwe album Outskirts Of Love werd geproduceerd door Oliver Wood, van The Wood Brothers. Oliver Wood schreef enkele tracks samen met haar manager/excutive producer en songwriter John Hahn. Het album kent een enorme variatie. De opening knettert gelijk met de titeltrack, het stevig rockende Outskirts Of Love. Het album zet zich voort in een variatie aan stijlen, het funky Crossbone Beach met de gierende steel van Robert Randolph. Natuurlijk ook een track van pa Johnny, hij blijft haar inspireren en Shemekia haalt veel passie uit zijn muziek. De track krijgt een frisse mood van de afro-beat die er doorheen is gezet. Haar stem is vol passie en vuur, een ware opvolgster van de grote vocaliste Koko Taylor.

The Battle is Over is een volledig andere versie dan het origineel van Sonny Terry en Brownie McGee uit 1942, maar kent net zo veel (misschien wel meer) vuur! Een mooi duet met Alvin Youngblood Hart in het door o.a. door Ian Siegal geschreven Cardboard Box. Ik schreef al dat er veel variatie op het album was en door de productie van Oliver Wood zit er ook een snufje country honky tonk met de track Drivin’ out of Nashville en zoals ze zingt Country Music ain’t nothin’ than a blues with a twang. In Jesse Winchesters Isn’t That So geeft ze een heel eigen touch aan het nummer, maar het nummer blijft alle kracht behouden, mede door haar stijlvolle zang. Billy Gibbons van ZZ Top speelt mee op zijn eigen nummer het lekker rockende Jesus just left Chicago.

Het swampy gitaargeluid van Will Kimbrough en de indringende zang van Shemekia maken het welbekende Long As I Can See The Light tot een beauty. Haar soul komt tot immense hoogte in het door Albert King gecomponeerde Wrapped Up in Love Again. Het huidige vluchtelingprobleem moet in de Jessie Mae Hemphills Lord, help the poor and needy troost vinden. Vóór iedere kamerdiscussie in Den Haag zou deze uitvoering gedraaid moeten worden in mijn ogen! Een klasse album van Shemekia, wat mij betreft vijf sterren!

1. Outskirts of love (John Hahn/Oliver Wood)
2. Crossbone beach (John Hahn/Oliver Wood)
3. Devil’s hand (Johnny Copeland)
4. The battle is over (but the war goes on) (Maurice Rodgers/Jerry Winn)
5. Cardboard box (John Hahn/Ian Siegal)
6. Drivin’ out of Nashville (John Hahn/Oliver Wood)
7. I feel a sin coming on (Orville Couch/Eddy McDuff)
8. Isn’t that so (Jesse Winchester)
9. Jesus just left Chicago (Billy Gibbons/Joe Michael Hill/Frank Beard)
10. Long as i can see the light (John Fogerty)
11. Wrapped up in love again (Albert King)
12. Lord, help the poor and needy (Jessie Mae Memphill)

8 oktober 2015|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe