Recensie: Kid Ramos – Old School

Kid Ramos – Old School
Format: CD – Digital / Label: Rip Cat Records
Releasedatum: 26 maart 2018

Tekst: Martin van der velde

Het was lange tijd stil rond Kid Ramos als solist, er zijn veel dingen gebeurd sinds zijn laatste album ‘Greasy Kid Stuff’ uit 2001. Hij kende voorspoed maar ook ernstige tegenslagen. Het zien opgroeien van zijn twee zoons tot volwassen mannen behoort uiteraard bij het eerste maar de strijdt die Kid in 2012 is aangegaan met een zeldzame vorm van botkanker heeft hem uiteraard even uit de muziekscene gehouden. Gelukkig kan hij tijdens het ontvangen van een Orange County Music Awards Lifetime Achievement Award op 7 maart 2014 melden dat hij de ziekte heeft overwonnen.
Kid die als David Ramos in Fullerton, California op 13 januari 1959 ter wereld komt groeit op in een gezin, waarvan beide ouders professioneel operazangers zijn. In zijn jeugd speelt hij met vrienden op privé feestjes en lokale clubs, maar wanneer James Harman hem vraagt tot diens band toe te treden wordt hij professioneel muzikant.
Na acht jaar stopt hij met spelen en verdiend hij de kost met het bezorgen van water om zijn gezin te kunnen onderhouden. Hij helpt enige tijd Roomful of Blues uit de brand wanneer deze zonder gitarist zitten.
In 1994 sluit hij zich aan bij Lynwood Slim en formeren zij The Big Rhythm Combo. Rond dezelfde tijd sluit hij zich op uitnodiging van Kim Wilson ook aan bij The Fabulous Thunderbirds. Deze samenwerking duurt tot 2002. Ondertussen realiseert Kid in 1995 zijn debuut cd ‘Two Hands One Heart’ voor Black Top Records. In 1999 maakt hij de overstap van Evidence Records waarvoor hij hetzelfde jaar het titelloze album ‘Kid Ramos’ opneemt en de twee daarop volgende jaren ‘West Coast House Party’ (2000) en ‘Greasy Kid Stuff’ (2001). Naast zijn deelname aan de Mannish Boys houdt Ramos en nog enige tijd de roots georiënteerde band Los Fabulocos op na, waarmee hij in 2008 een titelloos album voor Delta Groove Productions opneemt.

Eindelijk, na 17 jaar is Ramos weer de studio ingedoken om met een opvolger op ‘Greasy Kid Stuff’ naar buiten te komen. In twee dagen tijd zijn de opnames in de home studio van Big Jon Atkinson vastgelegd. Deze studio staat bol van analoge tapedecks, vintage microfoons en oude versterkers. De juiste omgeving om het album ‘Old School’ (Rip Cat Records) vast te leggen. In Kedar Roy (bas), Marty Dodson (drums), Bob Welsh (piano/orgel) en tweede gitarist Danny Michel vond Ramos de ultieme begeleiders.
Voor het vocale werk benaderde hij Johnny Tucker en Kim Wilson, die we op de afsluitende track tegenkomen. Maar het feit dat zijn jongste zoon Johnny Ramos, als zanger op twee tracks aanwezig is zal Kid Ramos tot een gelukkig man maken en het een en ander geeft blijk dat er een derde generatie Ramos in de muziek actief is. Met de instrumentale openingstrack Kid’s Jump herleeft de sound van T-Bone Walker, één van de vele gitaarstijlen die hem op het lijf geschreven is. Hetzelfde gaat op voor de wijze waarop Magic Sam zijn blues aanpakt, Ramos weet als geen ander de machtig mooie toon van Sam neer te zetten.
Met een beste dosis reverb op de Fender versterker komt hij samen met zijn prima zingende zoon Johnny met een heerlijke uitvoering van All Your Love op de proppen. Uiteraard beschikt Johnny Tucker, de vocalist op de swingende shuffle Tell Me What Ya Want over een meer gerijpte stem. De beiden ontmoetten elkaar eerder voor de opnames van het album ‘Seven Day Blues’, waarop Ramos een gastbijdrage levert. De cd bevat drie instrumentaal gespeelde, Kid’s Jump, Mashed Potatoes & Chili en het jazzy klinkend Wes Side (Bumpin’), dat mij doet denken aan het werk van Ronnie Earl.
Op Heartbeat en Mona Lisa neemt Kid Ramos zelf de vocalen voor zijn rekening, tracks die hun oorsprong lijken te vinden in de jaren vijftig, de hoogtij dagen van rock ’n roll en rhythm and blues. Ook het door Johnny Ramos gezongen Anna mag je onder deze categorie scharen. Op de slow blues You Never Call My Name begeleidt Kid de prima zingende Johnny Tucker enkel en alleen op bariton gitaar, wat een fraai effect met zich mee brengt. Ook op de gospel Jezus Come By Here en I Can’t Wait Baby is Johnny Tucker als zanger aanwezig. Een rol die op Weight On My Shoulders en High Society door respectievelijk Jon Atkins en Kim Wilson op voortreffelijke wijze wordt ingevuld en Kid Ramos nogmaals zijn beste T-Bone Walker riffs uit de kast haalt om de zaak compleet te maken.
Het is fijn om te weten dat het weer goed gaat met deze geweldige gitarist en dat er weer nieuw werk van hem voor handen is. Op ‘Old School’ toont hij ons nogmaals zijn veelzijdigheid als gitarist door de sound van T-Bone Walker, Magic Sam weer tot leven te roepen, om vervolgens met het grootste gemak te switchen naar de vijftiger jaren rock ’n roll. De hoes waarin deze fijne schijf is geschoven heeft een fraaie vijftiger jaren vormgeving meegekregen. De titel ‘Old School’ dekt volledig de lading!


Tracks:
01. Kid’s Jump
02. All Your Love
03. Tell Me What Ya Want
04. Mashed Potatoes & Chili
05. Heartbeat
06. You Never Call My Name
07. Anna
08. Wes Side (Bumpin’)
09. Mona Lisa
10. Jesus Come By Here
11. I Can’t Wait Baby
12. Weight On My Shoulders
13. High Society

Website: https://www.facebook.com/pg/KidRamosMusic

16 april 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe