De Dijk & MoonYard Openluchttheater Lochem, vrijdag 8 juli 2022

Verslag Arthur ter Avest

De afscheidstournee van de Dijk heeft ze ook naar het roemruchte openluchttheater in Lochem gebracht, alwaar MoonYard het publiek mocht opwarmen.

In 2020 heeft MoonYard de elpee/ cassetteband ‚Crescent‘ uitgebracht, geproduceerd door Antonie Broek (drummer van de Dijk) en met gastbijdrages van Roland Brunt (sax), Peter van Soest (trompet) en Pim Kops (accordeon) die ook allemaal bandlid zijn van de Dijk.
Voor deze gelegenheid is de band 4-koppig aangetreden en zette een puike show neer. Wat mij betreft is het altijd belangrijk wanneer de chemie op het podium goed is en de bandleden er met elkaar een feestje van maken. Dit feestje vindt dan vanzelf zijn vervolg bij het publiek wat gedurende het concert almaar toenam. Uiteindelijk waren er ca. 2000 mensen (uitverkocht) en een feestje werd het. MoonYard speelde in hun circa drie kwartier durende set een aantal nummers van ‚Crescent‘, oa Let it out, Little Luck en Beautiful Morning. Melodieuze rockmuziek met een engels Rhythm & Blues tintje. Helemaal leuk werd het toen MoonYard de verbinding zocht met de plek waar ze speelden: het openluchttheater in Lochem alwaar het oudste popfestival van Nederland vanaf 1968 tot 1986 op hemelvaartsdag gehouden werd. Vele bands hebben hier geschiedenis geschreven, vele herinneringen zijn hier ontstaan, kortom een magische plek (nog maar afgezien van de pracht van deze plek). Wie meer over de geschiedenis van dit festival te weten wil komen, moet maar eens kijken of er nog een exemplaar te vinden is van de box ‚Terug naar Lochem – popfestival 1968-1986‘ met daarin een 72 pagina’s tellend boekwerkje en 4 cd’s.
Terug naar MoonYard: niet alleen hebben ze op ‚Crescent‘ een nummer opgenomen en hier gespeeld ‚Holy Ground‘, dit nummer is 5 jaar geleden backstage geschreven toen ze hier ook al een keer hebben opgetreden. Daarnaast speelden ze ter ere van het Lochem Popfestival het nummer ‚Woodstock‘ wat oa door Crosby, Stills & Nash in 1971 is opgenomen. Het nummer ‚Rhythm & Blues‘ leidde ertoe dat een bejaarde dame opstond van haar stoel, haar kruk weg’gooide’ en ouderwets begon te rocken: geweldig! Hiermee is de kracht van muziek nog maar weer eens bewezen.

(MoonYard: Stef Woestenenk zang en gitaar, Hans Hoog Stoevenbelt bas, Garton Eijkelkamp drums, Henk Buiting hammond & keys (Ronald Buiting ontbrak door ziekte), website: www.moonyard.nl


Na een korte ombouwpauze startte de Dijk de Lochemse editie van hun afscheidstournee. Niet alleen veel mensen uit de Achterhoek waren aanwezig, ook veel mensen uit andere hoeken van het land hebben de weg naar het mooie Lochem en het nog mooiere openluchttheater gevonden. Tsjaa, wat moet je over deze band nog schrijven nadat al 40 jaar over ze geschreven wordt? Johan Cruijff zei in één van zijn quotes al, dat wanneer je de top bereikt hebt, het erna alleen maar minder wordt. De Dijk rijgt natuurlijk al 40 jaar grotere en kleinere successen aan elkaar en waarschijnlijk is het een wijs besluit in de buurt van de top een punt achter de mooie bandcarrière te zetten. Dat de band nog met vol élan speelt, ontzettend veel plezier op het podium heeft, dit ook deelt met het publiek en vice versa zal ongetwijfeld leiden tot weemoed. Maar goed, waarschijnlijk beter zo dan wanneer ze ooit de kracht niet meer hebben om zoiets moois neer te zetten. De set was mooi opgebouwd, alle hits zijn wel de revue gepasseerd (voor zover ik kan beoordelen na 20 jaar in het buitenland te hebben gewoond) en werden door het publiek gedragen en meegezongen. Uiteindelijk werden er in 2 blokjes 7 toegiften gespeeld en nam Huub van der Lubbe afscheid met de woorden: ‚Het voelde goed, dank jullie wel‘, daarmee tot uitdrukking brengend wat waarschijnlijk iedereen over deze avond zou willen zeggen.
Mag het licht uit? – nou nog even niet, de afscheidstournee gaat nog door en is overal stijf uitverkocht en zal de band openen met ‚Zo goed je te zien‘ en gaandeweg ‚Kan het niet alleen‘ spelen. Als het einde er dan over een aantal maanden echt aan komt, zullen we allemaal dankbaar terugkijken op een mooie tijd met de Dijk en ook hier herinneringen ophalen. Diepe buiging!

De Dijk:
Antonie Broek drums,
Hans van der Lubbe bas,
Pim Kops toetsen en accordeon,
Nico Arzbach gitaar,
Huub van der Lubbe zang,
Jelle Broek gitaar,
Roland Brunt sax,
Peter van Soest trompet.


Ook op Blues Magazine ...