Foto Blues Historie: Pre-war blues deel 31 Pink Anderson

Pink Anderson (1900 – 1974)
Samengesteld door Hans Ros

Pinkney (Pink) Anderson was een Amerikaans blueszanger en gitarist. Anderson groeide op in Spartanburg en in 1914 werkte hij met Dr. Kerr, waar hij het publiek moest amuseren en bezighouden, terwijl Kerr probeerde een middeltje te verkopen waaraan hij genezende werking toeschreef. Enkele jaren later leerde Anderson Simmy Dooley kennen, die hem de blues leerde zingen. Dr. Kerr stopte met werken in 1945 en Anderson bleef in zijn geboorteregio actief als zanger, waarbij hij zichzelf begeleidde op gitaar en mondharmonica.

In de jaren vijftig toerde Anderson met Leo “Chief Thundercloud” Kahdot en zijn medicijnshow, vaak met de mondharmonicaspeler Arthur “Peg Leg Sam” Jackson, die in Jonesville, South Carolina woonde. Anderson werd opgenomen door de folklorist Paul Clayton op de Virginia State Fair in mei 1950. Tot 1957 bleef hij optreden, tot hij wegens hartklachten gedwongen werd te stoppen. Hij nam begin jaren zestig een album op en hij verscheen in de film The Bluesmen uit 1963. Enkele nummers die hij opnam zijn o.a. : Mama, Where Did You Stay Last Night, Baby, Please Don’t Go en Gonna Trip Out Tonight.

Hij verminderde zijn activiteiten eind jaren zestig na een beroerte. Pogingen van de folklorist Peter B. Lowry om Anderson in 1970 op te nemen waren niet succesvol, hoewel hij af en toe enkele van zijn vroegere vaardigheden kon ophalen. Zijn laatste tour vond plaats in het begin van de jaren zeventig met de hulp van Roy Book Binder, een van zijn studenten, die hem naar Boston en New York City bracht.
Hij stierf in oktober 1974 aan een hartaanval, op 74-jarige leeftijd en werd begraven in Lincoln Memorial Gardens, in Spartanburg.

Zijn zoon Alvin (Little Pink) Anderson (13 juli 1954) is een Amerikaans bluesmuzikant die naast zijn eigen werk ook de muziek van zijn vader speelt. Aller aardigst weetje; Toen Syd Barrett in 1965 een nieuwe naam moest verzinnen voor zijn band, koos hij voor The Pink Floyd Sound (later afgekort tot Pink Floyd). Barrett gebruikte hiervoor de namen van Pink Anderson en Floyd Council die hij had gevonden op de hoes van een Blind Boy Fuller LP.

 
Wil je meer horen van Pink Anderson, check dan deze link


Ook op Blues Magazine ...