Recensie: Mighty Mo Rodgers – The Virus

Mighty Mo Rodgers – The Virus
Format: CD – Digital / Label: Drinking Gourd Records
Releasedatum: 30 oktober 2018

Tekst: Gerrit Schinkel

Zanger-pianist Maurice (Mighty Mo) Rodgers is geboren op 24 juli 1942 in East Chicago, Indiana. Hij studeert klassieke piano, maar wordt al snel gegrepen door de blues van artiesten die in de nachtclub van zijn vader optreden en hij formeert zijn eerste band The Rocketeers, Later wordt hij de frontman van The Maurice Rodgers Combo en vertrekt naar Los Angeles, California, om daar beroepsmuzikant te worden. In de jaren ’60 speelt hij met T-Bone Walker, Bobby ‘Blue’ Bland en Albert Collins. Op de grote hit Gimme Little Sighn van Brenton Wood uit 1967 speelt Rodgers orgel. In 1999 komt zijn debuutalbum ‘Blues Is My Wailin’ Wail’ uit, een album waarvoor hij o.a. een W.C. Handy Award Nomination krijgt.

Eind oktober verscheen het nieuwe album van Mighty Mo Rodgers, ‘The Virus’. In het openings- en titelnummer The Virus, komt de funk je vanuit de speakers in dikke slierten tegemoet waaien. Heerlijk ook die backing vocals van The Starlights. Pure gospel in de traditie van The Blind Boys of Alabama is Troubled Times. In Bullets With Names, met mondharp, spettert de funk er weer van af en rapt General een aangename gastrol mee. Gedragen orgelklanken en de indringende stem van Margarett Floyd toveren A Mother’s Prayer om tot een fraaie slow gospelblues. Ook in de uptempo funky gospel All Money Ain’t Good Money zijn weer fraaie gastrollen weggelegd voor The Starlights en Margarett Floyd.
Na de prachtige vocale zangkwaliteiten van Rodgers in Two Wings And A Biscuit, volgen twee zeer korte nummers. The Virus Pt. 2 met een zware ritmesectie en het net een minuut durende The Call met orgel en zang. Slave To A Word en het reggae-achtige Rites Of Passage gaat over de slavernij en de slavenschepen die van Afrika naar Amerika komen.
The Starlights schitteren daarna weer in de gospel 400 Years Of Tears. Ook Beautiful Struggle is heerlijke gospel met fraai orgelspel van Charles Williams, een strakke ritmesectie, de uitstekende zang van Rodgers en de vocale hoogstandjes van The Starlights.
Het laatste nummer RPM duurt slechts veertig seconden en zijn ‘spoken words’ over ‘the black man’.

Conclusie:
Wie bij het beluisteren van ‘The Virus’ stil kan blijven zitten of niet in vervoering raakt van deze prachtige muziek mankeert iets aan zijn oren. Een uitstekend album!


Tracks:
01. The Virus
02. Troubled Times
03. Bullets With Names
04. A Mother’s Prayer
05. All Money Ain’t Good Money
06. Two Wings And A Biscuit
07. The Virus, Pt. 2
08. The Call
09. Slave To A Word
10. Rites Of Passage
11. 400 Years Of Tears
12. Beautiful Struggle
13. RPM

Line-up:
Mighty Mo Rodgers– zang, piano
Clarence Harris – drums
Darryl Dunmore – bluesharp, gitaar
Dale Williams – gitaar
Charles Williams – orgel
Maurice Gainen – tenor sax
Smiley Lang – bas
Willie B. Sharp – bas
The Starlights – Rodney Thompkins, Ricky Botts, Gregg Botts – zang (track 1,2,3,5,6,7,10,11,12)
Margarett Floyd –zang (track 4,5)
General – zang (track 3)

Website: Mighty Mo Rodgers

11 december 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe