Recensie: Jarekus Singleton – Refuse to Lose

Jarekus Singleton

Jarekus Singleton – Refuse To Lose
Label: Alligator Records. Release Date: 6 May 2014

Door: Fons Delemarre

Jarekus Singleton. Als ik de naam eerder gehoord had, zou ik die zeker onthouden hebben, niet in de laatste plaats omdat Singleton een zeer goed drinkbare, bijna lichte (en dus verraderlijke) whisky is. Maar dit terzijde. Als je blues speelt en je wordt vergeleken met B.B, Albert en Freddie (King) én Stevie Ray Vaughan, dan heb je een probleem. Probeer in dat genre maar eens iets eigens te maken…

Singleton speelt energieke blues, dat is vanaf het eerste nummer (‘Refuse To Lose’) duidelijk. Jarekus speelt gitaar in een ‘pittige’ stijl, doet soms ook aan Jeff Healy denken, maar dan minder fantasierijk. Zijn zang en zijn gitaar staan, daar kun je niet omheen. De band wordt geacht dienstbaar te spelen en doet dat ook. Singleton’s zang en gitaar zitten vooraan in de mix waardoor ‘Refuse To Lose’ is meer de tweede cd van Jarkus Singleton is dan van de Jarkus Singleton Band.

Het album klinkt behoorlijk funky en veel nummers zijn dus stevig up-tempo. Maar vaak is het ‘te’: te vaak dezelfde te harde, scherpe toon in de solo’s en het tempo te hoog. Dat gaat ten koste van subtiliteit, dynamiek en emotie. Gezien zijn staat van dienst is het niet waarschijnlijk dat de aanpak van Singleton voortkomt uit onzekerheid. Het is gewoon een duidelijke keuze.

‘Refuse To Lose’ is een professioneel gemaakt album, dat wat mij betreft te weinig een eigen geluid heeft. De nummers op de cd zijn enerzijds voorspelbaar, anderzijds zitten er in veel nummers, zoals bijvoorbeeld in ‘Hero’. Interessant is ook dat de gebruikelijke bluesvorm regelmatig opgerekt wordt tot een meer jazzy schema (‘Hell’) waardoor die songs zijn ingewikkelder (en dus interessanter) zijn dan veel ‘gewone’ bluesnummers.

En dan komt opeens -als voorlaatste nummer- ‘Blame Game’ voorbij, een bijna akoestisch nummer met een simpel en doeltreffend gespeelde mondharmonica en is er opeens meer ruimte voor emotie in zang en gitaar, zoals bijvoorbeeld bij Keb’ Mo’. Minder is soms beter, dat blijkt hier ook weer. Maar wees gerust: in de laatste track wordt het gaspedaal weer fors ingetrapt. Samengevat: niks mis mee, deze cd van Jarekus Singleton. Gewoon een goed gemaakt, modern bluesalbum. Bluesliefhebbers die van het werk van de vijf in het begin genoemde gitaristen houden, zullen het album zeker kunnen waarderen. Een aardig detail is de custom-built Clevenger gitaar die Singleton speelt.

Jarekus Singleton: guitar
Chancellor Cain: keyboards
Ben Sterling: bass
Jackirus Singleton: drums
Produced by Jarkus Singleton and Alligator Records president Bruce Iglauer

1 Refuse To Lose
2 Purposely
3 Gonna Let Go
4 Crime Scene
5 Keep Pushin’
6 Suspicion
7 Hell
8 Hero
9 High Minded
10 Sorry
11 Blame Game
12 Come With Me

Website: www.facebook.com/TheJarekusSingletonBand

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Sort by
2016-10-14T00:58:06+00:00 26 april 2014|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe