Recensie: Dale Bandy – Blue.

Dale Bandy – Blue.
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 19 oktober 2018

Tekst: Martin van der velde

Dale Bandy, om eerlijk te zijn nog nooit van gehoord. Op het World Wide Web maar eens op zoek naar iets meer info over de muzikant. Ook daar wordt je niet veel wijzer over de man. Okay hij komt uit Orlando, Florida, zit al meer dan veertig jaar in de entertainment industrie, speelde in de band Big Shirley maar toen er een contract werd ondertekend bij Kingsnake Records van Bob Greenlee haakte hij af om vervolgens de bigband Custom Deluxe op te zetten, maar daarmee werd naast een radio optreden voor WUCF slechts sporadisch opgetreden. Uiteindelijk blijkt een loopbaan aan de andere zijde van het toneelgordijn lucratiever en zo werkt Dale Bandy vele jaren als technicus binnen de entertainment business.

Met het schrijven van eigen muziek is hij al jonge leeftijd begonnen en gaandeweg komt Dale erachter dat hij het liefst alles in eigen hand wil houden. Samenwerken met anderen kost hem moeite en het ligt dus voor de hand om het dan maar als solist te proberen. Het zojuist verschenen ‘Blue’ is dan ook grotendeels zelf ingespeeld. Alleen voor de baspartijen heeft hij Gary Thompson benaderd en Joe Bolero en John Savage zijn bereid gevonden om respectievelijk een saxofoon solo op Big Legged Woman en een piano solo op Country Star in te spelen. Al de andere instrumenten zijn ingespeeld door Dale Bandy en tevens de productie, het engineerswerk en de programmering heeft hij in eigen hand gehouden.
En dan de muziek, Dale trapt af met My Bad Reputation, een groovy stuk met een funky ondertoon dat klinkt als een klok. Fraaie baslijnen sieren het slow If I Could Only Take It Back. In de lome shuffle Get It On is via audiobox een trombone solo aan de opname toegevoegd.
Op het door James Williams geschreven, maar door Freddie King bekendgemaakte Big Legged Woman, neemt Dale zelfs al de begeleidingsinstrumenten voor zijn rekening en zo blijkt de man uiterst funky op de basgitaar uit de weg te kunnen, alleen voor de saxofoon solo krijgt hij ondersteuning van Joe Bolero. Het daarop volgende Country Star klinkt iets poppy met wederom een funky ondertoon. John Savage voorziet het een en ander van een korte piano solo. Roy Hawkins Rick Darnell zijn de songwriters van één van BB Kings kroonjuwelen The Thrill Is Gone, die hier een lekkere lichtvoetige funky uitvoering krijgt. De opnames van deze track hebben al plaats gevonden voor het overlijden van B.B. King en Dale zegt daarover “It’s almost as if it must be released now “. Dan klinkt Comin’ Down een stuk steviger. Deze rocker heeft Dale zo’n vijfentwintig jaar geleden al geschreven en is nu eindelijk beschikbaar op cd.
I’m On Your Side, een cover van Kevin Moore, bij ons beter bekend onder de naam Keb Mo wordt ook hier vol overtuiging gebracht, altijd een heerlijke song. Dale Bandy besluit dit album met de vlot gespeelde shuffle Trouble In Mind (Richard Marigny Jones) waarop hij zichzelf enkel op elektrische gitaar begeleidt. Met een speelduur van zo’n dertig minuten is het album in een mum van tijd aan je voorbij getrokken.
Ik heb de repeat knop dan nog maar eens ingedrukt en kom erachter dat ‘Blue’ na iedere speelbeurt me eigenlijk steeds meer gaat bevallen. Kortom, een prima blues debuut van deze solist die het liefst zoveel mogelijk zaken in eigen hand wil houden en daarvoor 40 jaar tijd heeft genomen.


Tracks:
01. My Bad Reputation
02. If I Could Only Take It Back
03. Get It On
04. Big Legged Woman
05. Country Star
06. The Thrill Is Gone
07. Comin’ Down
08. I’m On Your Side
09. Trouble In Mind

Website: Dale Bandy

6 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe