Recensie: Bob Corritore & Friends – Don’t Let The Devil Ride

Bob Corritore & Friends – Don’t Let The Devil Ride
Format: CD – Digital / Label: SWMAF – VizzTone Records
Releasedatum: 22 juni 2018

Tekst: Peter Marinus

Mocht je in het overweldigende bluesrock aanbod van de laatste tijd vergeten zijn hoe de blues in zijn meeste elementaire vorm ook al weer klonk, dan heb ik hier het perfecte album voor je! Bob Corritore uit Chicago heeft namelijk, samen met een enorme batterij vrienden, een album opgenomen waarin de blues in zijn meest ouderwetse en pure vorm te horen is.
Bob raakte op vroege leeftijd aan de blues verslingerd nadat hij Muddy Waters op de radio hoorde. Hij bracht al menig album uit op labels als Blind Pig, Ruf en HighTone en speelde o.a. met artiesten als Louisiana Red, Tail Dragger en Big Moose Walker.

Ik zal zijn vrienden per nummer introduceren. Allereerst treden zanger Willie Buck en gitaristen Big Jon Atkinson en Mojo Mark aan in de shuffle Went Home This Morning met hoofdrollen voor de huilende harmonica, de rauwe stem van Buck en priemend gitaarwerk. In de pompende shuffle Tell Me Mama, een Little Walter cover, hoor je vervolgens zanger Oscar Wilson, samen met de gitaristen Jimmy “Primetime” Smith en Johnny Rapp en pianist Henry Gray. Een shuffle met een onweerstaanbare drive, de bronstige loeiende harmonica van Bob en rockend pianospel van Henry Gray. Zanger Sugaray Rayford, gitarist Junior Watson (van The Mighty Flyers) en pianist Fred Kaplan staan klaar voor het lui schuifelende The Glide waarin Bob zijn haronicalicks in ruime mate op ons los laat en broeierig soleert. Dat geldt ook voor de ziedende gitaarsolo van Junior Watson. Oscar Wilson neemt de zang voor zijn rekening in de lui pompende boogie Fork In The Road. Een lui pompende boogie met huilende harmonica en gitaar van Bob Welch. De machtig loeiende harmonica van Bob staat centraal in Lovey Dovey Lovey One. Een luchtig rhythm & bluesnummer met “Rockin’ Robin” invloeden en zang van Alabama Mike. Diezelfde Mike neemt de zang voor zijn rekening in de dreigende slowblues Don’t Let The Devil Ride met hard priemend gitaarwerk van Big Jon Atkinson en Danny Michel en uiteraard de weemoedig huilende harmonica van Bob.
Mede door de zeer gruizige stem van Bill Perry is Willie Mae een zeer rauwe bluesmambo. In de broeierig voortpompende shuffle Steal Your Joy neemt de rauw loeiende harmonica het voortouw en zorgen Mojo Mark en Chris James voor het gitaarwerk met Sugaray Rayford op zang. I Was A Fool is wederom een shuffle mety de doorleefde zang van George Bowman en fel priemend gitaarwerk van Big Jon Atkinson.
Blues Why You Worry Me? gaat meer de funky kant op, geleid door de schroeiende harmonica van Bob. Bob en zijn vrienden sluiten dit album op een zeer gepaste wijze af met de ouderwetse slowblues Thundering And Raining waarin het zeer diepe bluesy stemgeluid van Tail Dragger en de gitaren van Rockin’ Johnny en Illinois Slim te horen zijn.

Bob Corritore heeft het met dit album voor elkaar gekregen om te laten horen hoe de pure blues hoort te klinken. Aan te raden voor elke bluesliefhebber!


Tracklist:
01. Went Home This Morning
02. Tell Me Mama
03. The Glide
04. Laundromat Blues
05. Fork In The Road
06. Lovey Dovey Lovey One
07. Don’t Let The Devil Ride
08. Willie Mae
09. Steal Your Joy
10. I Was A Fool
11. Blues Why You Worry Me?
12. Thundering And Raining

Website: Bob Corritore

29 augustus 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe