Foto Album Recensie: The 11 Guys Quartet - 11 X 11

Format: CD, Digital
Label: Vizztone
Release: 17 november 2023

Bijna 40 jaar geleden kwamen vier jongens samen en vormden the 11th Hour Band hadden een geweldige tijd in en rond Boston. Ze mengden blues en rock en hadden net zoveel plezier met het samen spelen als het publiek dat naar hen luisterde. De 11th Hour Blues Band van toen en the 11 Guys Quartet van nu bestaan uit Paul Lenart op gitaar, Bill “Coach” Mather op bas, Chuck Purro op drums en Richard “Rosy” Rosenblatt op mondharmonica. De leden van de the 11th Hour Band speelden door de jaren heen met tal andere muzikanten en bands, maar van tijd tot tijd kwamen ze bij elkaar om te spelen in de originele bezetting.

The 11 guys quartet zijn muziekmakers en wel van blues met een vrolijke uptempo inslag, verwacht hier geen nummers over het hartzeer van gebroken liefdes en wat er zoal meer mis kan gaan in relaties. Op de album 11 X 11 wordt net als op hun vorige album Small blues and grooves uit 2008, op twee nummers na, niet gezongen. Nee, The 11 Guys Quartet blinkt uit in het gitaar en mondharmonica spel waar Paul Lenart en Richard Rosenblatt, de oprichter/eigenaar van het Vizztone label, elkaar beurtelings aanvullen en uitdagen.

“Lighting road” zit vol fijn besnaard slide gitaarspel, en hoe zij de bekende blues klassieker “Black cat bone” een andere dimensie geven is zo magistraal dat het niet uitmaakt dat het een instrumental is. “Blues beyond midnight” doet aan The house of the rising sun denken, op hetzelfde lome tempo, een heerlijke track waarin Richard’s mondharmonica een spitsvondig eindje wegpiept. “Driving a fast car” start rommelig en is een van de twee nummers waarin gezongen wordt, hier is het de slide die lekker doortrapt. De muzikale trukendoos, qua variaties in song structuur, gaat open op dit album, van de Mexicaanse salsa in “Texicali mojo” naar deinende swamp blues in “Stompin’ blues”.

“He ain’t got you” is het tweede nummer waarop, zij het zwaar vervormd, gezongen wordt door Paul Lenart. Het is een nummer dat afrekent met diegene die denken dat alles met geld te koop is, een nummer losjes gebaseerd op Jimmy Reed’s I aint got you. Als je als muzikant elkaar al 40 jaar kent en overal gespeeld hebt weet je wel hoe een gevarieerd album in elkaar moet zetten. Alle nummers komen weer verrassend uit de hoek, neem “Jokers blues” dat opent als een soort van Hoempa maar gaande weg verandert in een Indie blues. “Possum blues” heeft een vleugje van de groove van Spoonfull van Howlin’ Wolf. Terwijl “Ronda stomp” teruggrijpt op de Caraïbische ritmes die we ook in Texicali mojo tegenkwamen. “Rockin’ the blues” doet een laatste duit in het zakje met vet slide werk op deze verrassende semi instrumentale album dat van het eerste tot het laatste liedje blijft boeien.

 

Socials:
Website: https://www.11guysquartet.com/
Facebook: https://www.facebook.com/11GuysQuartet
Youtube: https://www.youtube.com/@11guysquartet75/featured


Ook op Blues Magazine ...