Joe Bonamassa
Royal Albert Hall, London
maandag 4 mei 2009

Ingezonden door: Andre Wittebroek

Afgelopen maandag 4 mei 2009 trad Joe op in een uitverkochte R.A.H in London.

Aan het begin van de show vertelde hij dat zijn grote droom hiermee was uitgekomen.

Als jongen droomde ik er al van hier eens te mogen spelen net als mijn muzikale voorbeelden Eric Clapton, Jeff Beck, Peter Green en Rory Gallagher voor mij gedaan hebben. Elke keer als ik er langs kwam de afgelopen jaren dacht ik Ik hoop dat het nog eens lukt en nu is het zo ver!!
Vier jaar geleden speelde ik voor het eerst in London in club De Borderline voor 50 tot 60 mensen, nu hier voor 4.500!
Ik wil iedereen bedanken die er aan mee gewerkt heeft, mijn ouders, mijn familie en zeker mijn fans. Zonder hen was dit niet mogelijk geweest.

jb-rah-01

Joe had zijn band die normaal uit 4 personen bestaat uitgebreid met een extra drummer en 3 blazers. Dit om een voller geluid te krijgen, ook in verband met de uit te brengen DVD van deze show. Dat volle geluid heb ik niet gehoord in de zaal. De akoestiek van de R.A.H schijnt vaak problemen te geven bij rock en blues concerten. Dit zou komen door de ronde vorm van het gebouw waardoor het geluid gaat “wandelen”. Bij de show van de Cream was het geluid ook slecht is mij verteld. Verder leek de mix niet optimaal, blazers te hard, zang viel weg en de drums te hard. Erg jammer.

Het had niets te doen met de kwaliteiten van de muzikanten, men speelde een prima concert.
Op de DVD zal men van de geluidsproblemen in de zaal niets merken, dat wordt namelijk direct opgenomen.
Verder was het jammer dat de zaal verlichting de hele show aanbleef waarschijnlijk voor de dvd opnames. Het kwam de intimiteit niet ten goede.

De muziek zelf.

Die was geweldig even als de sfeer. Iedereen was het er over eens aanwezig te zijn bij een gedenkwaardige avond, vooral voor Joe.

De setlist was als volgt:
1. Django
2. Ballad of John Henry
3. So it’s like that
4. Last Kiss
5. So many roads
6. Stop
7. Further on up the road (met als speciale gast: Eric Clapton!!!)
8. Woke up dreaming
9. High water everywhere
10. Sloe Gin
11. Lonesome road blues
12. Happier times
13. Your funeral my trial
14. Blues de luxe
15. Story of a Quarryman
16. The great flood
17. Just got paid
18. Mountain time
19. Asking around for you.

Eric Clapton & Joe Bonamassa (foto via Mascot Records)

Eric Clapton & Joe Bonamassa (foto via Mascot Records)

Hoogtepunten voor mij persoonlijk waren:
‘Further on up the road’ met als gast Eric Clapton een van Joe’s grote voorbeelden. Toen Clapton op kwam zei Joe: “Dit is de mooiste avond van mijn leven tot nu toe!!!!”
Op de vraag, na afloop van de show, aan Clapton waarom hij maar 1 nummer speelde, antwoordde hij: “Het is Joe’s avond en hij verdient alle aandacht en als je naar zijn gitaarspel kijkt weet je waarom: Hij is de toekomst van de blues!”

Een ander hoogtepunt was ‘Just got paid’. Een schitterend stevig swingend nummer waarbij de zaal volledig uit zijn dak ging en de band beloond werd met een minuten lange staande ovatie.

Ik kijk verlangend uit naar de dvd die in augustus uit moeten komen…
Ondanks de al eerder genoemde geluids- en licht problemen, al met al een geweldige belevenis om mee te maken.
Volgend jaar weer?

P.S:
Na afloop hadden enkele fans een afterparty georganiseerd voor 150 fans en wie kwam er onverwacht om 01.00 nog langs: Joe met zijn ouders en zuster!
Hij was erg moe, had voor de RAH 24 dagen aan een stuk gewerkt, maar toch komen. Klasse!