ZYDECOZITY
3, 4 & 5 Mei 2013
Oosterhoutseweg 1, Raamsdonksveer

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer

Vorig jaar vierde ZydecoZity, het internationale Cajun & Zydeco Festival in Raamsdonksveer, het twintig-jarige jubileum met een indrukwekkende line-up waarvan het vermoeden bestond dat die nauwelijks te overtreffen viel. Het zouden de organisatie onder leiding van boegbeeld Jo van Strien en al die enthousiaste vrijwilligers de eer te na zijn om hier geen uitdaging in te zien. In het eerste weekend van mei 2013 zou in dit ‘Veerse’ festival vanaf vrijdag 20.00 uur tot zondagavond 21.00 uur werkelijk alles, inclusief zomerse temperaturen, de sfeer van de Amerikaanse swamps uitstralen met een programma dat zowel verrassend als kwalitatief hoogstaand zou zijn…

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer

Tekst: Jeroen Bakker / Foto’s: Martin en Angelina Swart – meer foto’s, zie Fotostudio27.nl

Wie het festivalterrein betreedt wordt welkom geheten door de prachtige creaties van carnavalsvereniging ‘Ze kanne nie oem oons henne’ De Faant die al eerder te zien waren tijdens de optocht maar nu iedere bezoeker bij de ingang vriendelijk begroetten. Je kan er inderdaad niet bepaald omheen. De maar liefst ruim drie-meter-lange, levensechte Jo van Strien staat hier met een trotse blik en met een accordeon in de hand het gehele weekend opgesteld. Hoeveel mensen zou hij al niet besmet hebben met dat hardnekkige maar oh zo prettige Zydeco-virus? Hij kijkt je aan met een blik alsof hij wil zeggen: ‘Maak je geen zorgen, we hebben weer een puik programma voor je samengesteld’. Bij die ontvangst hoort ook de verleidelijke geur afkomstig uit de keukens van de catering want bij deze muzieksoort is het eten minstens zo belangrijk. We kunnen dit weekend genieten van ‘soulfood’ zoals dat in de zuidelijke staten van de States gewoon is. De enige kookstijl die hier gehanteerd wordt heet Cajun, genoemd naar de mensen die daar vandaan komen en afstammen van zowel de Franse grootgrondbezitters als de zwarte slaven uit dit gebied. Een keuken die sterk beïnvloed is door de Franse, Afrikaanse en Creoolse kookkunst. Even lekker weg dus uit de bloemkool- en spruitjeslucht maar genieten van de Jambalaya, Blackpot Burger en Chicken Gumbo.

Het is vroeg op de vrijdagavond als Front Row Zydeco op de Mainstage, één van de vier podia, het startsein geeft voor het driedaagse feest op de plek waar het voor deze jonge gasten allemaal is begonnen. Enkele jaren geleden was Front Row Zydeco namelijk de naam van een project dat speciaal voor ZydecoZity was samengesteld. Inmiddels is de het vijftal hier een vertrouwd gezicht en heeft men in het buitenland ook kennis genomen van het bestaan van deze enthousiastelingen die eind deze maand hun eerste volwaardige album hopen te presenteren. Het is een positieve ontwikkeling dat deze toch voornamelijk authentieke muzieksoort door de nieuwe generatie wordt opgepikt. Iets wat we dit weekend vaker gaan terugzien.

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer

Het eveneens uit ons eigen land afkomstige Zydeco Fever doet daarentegen al wat langer mee. Overduidelijk zijn de invloeden van de grote namen aanwezig maar tegelijkertijd weet het gezelschap rondom spil/zanger/accordeonist en boegbeeld Peter Mul een heel eigen draai aan de muziek te geven. Met invloeden uit New Orleans, funk, rock en country wordt het totaalgeluid breed uitgerekt en blijken deze muzikanten zeer vertrouwd met de Amerikaanse rootsmuziek.Geen verwondering ook dat de basis voor Zydeco Fever in Louisiana werd gelegd. Of het een Crossroads-deal was is niet bekend maar dat er daar in Lafayette iets gebeurd moet zijn staat vast. Er is nog steeds geen middel tegen deze koorts gevonden maar niemand die daar een probleem van maakt.

Het is in ieder geval een prima opwarmer voor het uit Engeland afkomstige Lil’ Jim’s Big Squeeze die zich ook kunnen beroepen op een zeer eigen maar vooral zeer eigentijdse vertolking van de Zydeco. Speciaal voor het festival hebben de jonge Britten een ep uitgebracht die uitsluitend tijdens dit weekend verkrijgbaar zal zijn. ‘Songs for the loved and lost’ is daarmee een waar collector’s item met o.a. een niet te missen maar ook niet geheel accentloze uitvoering van ‘Neuken in de keuken’ dat bij vlagen klinkt als een Scandinavisch volksliedje. De jonge honden van Big Squeeze zijn niet bepaald vies van een dolletje maar laten het live op muzikaal gebied ook al niet bepaald afweten. Wat heet? Met tomeloze energie, enthousiasme en een ‘mestizo’ van ska, rock en punk wordt de Zydeco nieuw leven ingeblazen alsof het nodig mocht zijn. Eigen werk wordt afgewisseld met wel zeer bijzondere uitvoeringen van Michael Jackson’s ‘Beat It’, waarin de gitaarloopjes van Eddie van Halen zijn vervangen door een accordeon, ‘No Woman No Cry’ of ‘In The Air Tonight’ van Phil Collins, een heftige beschrijving van een echtscheiding, dat ineens tot een zeer frivool meezing-ding is getransformeerd. Bij het jongere gedeelte van het publiek kan de band niet stuk maar de rest kijkt aanvankelijk op voorzichtige afstand de kat uit de boom. Hier staat met afstand de hardste act van het festival. De band weet op listige maar vooral sympathieke wijze het publiek voor zich te winnen en blijkt zeer goed gemanierd als ook een speciaal dankwoord uitgaat naar de organisatie. Festivalprogrammeurs halen met deze jongens een stel prima gangmakers in huis dat ook nog eens een zeer breed publiek kan bereiken.

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer

Zoals we veel bands op meerdere dagen en op verschillende podia tegenkomen, zo valt er zaterdag voor de tweede keer te genieten van Chanky Chank. Een dag eerder nog op het kleinere Cajun-podium en nu op de Main Stage en wederom leveren deze rasmuzikanten onder leiding van accordeonist/zanger Gavin Lewery, een fenomenale set af. ‘Cajun Music, the best fun with your clothes on’, roept Lewery. Louisiana? Baton Rouge? Nee hoor, Bristol en Bradford, zo Brits als het maar kan en tevens het bewijs dat zelfs daar de Afro-Amerikaanse-rootsmuziek is doorgedrongen. Sterk uitgevoerde traditionals als ‘Crowley 2 Step’ en ‘Allons à Lafayette’, vermoedelijk het allereerste Cajun-lied ooit, maar ook prachtig eigen materiaal maken dat Chanky Chank indruk maakt hoewel er rond dit tijdstip dubbel zo hard voor gewerkt moet worden. Het is weliswaar een internationaal festival en uiteraard ‘staan wij allemaal open voor andere culturen’ maar rond dit tijdstip ‘moet’ er in Nederland nu eenmaal gegeten worden. Het enthousiasme van de muzikanten is er echter niet minder om, werkt ook aanstekelijk en bijna ieder bandlid, inclusief  Loraine Baker-Wakefield de enige dame van het gezelschap, bassiste en echtgenote van gitarist Paul, levert een vocale bijdrage. Mooi is de uitsmijter ‘Les Flammes d’Enfer’, in het Engels ‘Flames of Hell’ genaamd.Verbazing en teleurstelling is er voor diegenen die hoopten met een geluidsdrager van deze act naar huis te gaan. Er zal echter zeer binnenkort wel iets verschijnen maar voorlopig blijft het ‘slechts behelpen’ met de live-optredens van het vijftal.

Naar het optreden van de tot beste Zydeco-band van Europa verkozen ZydeGoNutz werd al reikhalzend uitgekeken maar met de aanwezigheid van de Brit Sam Murray is het feest helemaal compleet. Herkenning is er met het uit ‘Oh Brother Where Art Thou’ bekende ‘Man of Constant Sorrow’ en John Lee Hooker’s ‘Dimples’. Ook voor een walsje kun je bij ze aankloppen. Je zou haast vergeten dat deze muzikanten uit Nederland afkomstig zijn. Zwaar overtuigend dus. We zijn nog niet eens halverwege maar het festival kan al als geslaagd worden beschouwd en er wordt goed gebruik gemaakt van de speciale houten dansvloer voor het podium.

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer

Zoals eerder vermeld biedt het festival meer dan muziek alleen.Voor een combinatie van zowel traditionele en moderne danstechnieken met betrekking tot Cajun en Zydeco kun je namelijk bij Henk en Hannie terecht voor hun, inmiddels befaamde, Cajun-dansworkshop. Een stukje basis-training, Two Step en Jitterbug blijken voor de meest verstokte dansers een haalbare kaart. Geschoold door internationale leraren maakt het stel voor iedereen, in korte tijd een flink stuk dansplezier mogelijk.Voor de twee binnenpodia is een speciale houten vloer aangelegd die zeer geschikt is om de pasjes uit te proberen.

Bij Pain d’Maïs op de Swamp Stage zien we de eerste positieve resultaten van de cursus. Het Franse vijftal houdt het zeer traditioneel met een semi-akoestische set Franstalige Zydeco waarin zeer alledaagse zaken maar voornamelijk de liefde in een muzikaal jasje worden gestoken. Hoewel de mannen er zeer serieus bij kijken bevatten de teksten veel humor die door een enkeling wordt begrepen. Heel soms lijken de Tex-Mex-invloeden niet ver weg en ook de Americana klinkt hier duidelijk door. Wanneer dat dan in het Frans wordt vertolkt ontstaat er een redelijk uniek geluid. Als geheel brengt Pain d’Maïs een breed pallet van stijlen waarmee het internationale karakter van het festival nog eens bevestigd wordt.

Heel anders maar zeker niet minder interessant gaat het er aan toe bij het Cajun-podium waar de Down Town Cajun Band de sfeer er in brengt voordat het Louisiana Mardigras officieel van start zal gaan en de kraaltjes/kettinkjes uitgedeeld kunnen worden. Het gezelschap houdt het ingetogen met akoestische versies van zeer traditioneel werk. Het is soms helemaal niet nodig om te vernieuwen als er geput kan worden uit een zo omvangrijke historische nalatenschap. Het is een prima begin van de dag en rond etenstijd zullen we de band terugzien in de Cajun Kitchen waar het eten geserveerd zal worden.

Wanneer je bovengenoemde twee acts zou combineren klinkt het waarschijnlijk als

Des Fais Do-Do, een zeskoppig gezelschap dat zowel Cajun als Americana op subtiele wijze in elkaar laat overvloeien. In tegenstelling tot veel andere bands maken deze mannen gebruik van vrijwel alle specifieke instrumenten die zo nadrukkelijk aan deze muzieksoort zijn verbonden. Rubboard, triangle, accordeon, mandoline, het zit er allemaal in. Na het uitbundige optreden op het hoofdpodium waar Chanky Chank zojuist heeft gespeeld komen de twee minuten stilte in verband met de Nationale Herdenking hard aan.

We horen tijdens de stilte alleen de versterkers suizen en hoe jammer is het dat er toch altijd weer een onverlaat rondloopt die moeite heeft dit op te brengen.

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer

Voor Red Kidney Beans was het inhaken op de feestelijke sfeer die het Mardigras eerder op de zaterdag met zich meebracht. Iedereen heeft een paarse, gouden of groene ketting omgehangen gekregen en met de stevige, swingende en funky Zydeco-blues van deze bonen wanen we ons toch echt in New Orleans. Het is eigenlijk de IJsseldelta die hier overgaat in de Louisiana Swamps maar er wordt net zo gemakkelijk een groot vlak Texaanse bluesgrond betreden. Vele stijlen die hier bij elkaar komen en er toch in slagen om een herkenbaar geluid te produceren is niet alleen razendknap maar trekt ook nog eens een breder publiek. We horen bovendien eigen vertolkingen van geleend materiaal dat we al eens van C.J. Chenier of Beau Jocque gehoord hebben en daar is natuurlijk helemaal niets mis mee. Het is niet de eerste keer dat we ze hier zien spelen maar het zal hier ook zeker niet bij blijven.

Datzelfde geldt 100% zeker voor de River Zydeco Band, de ‘huisband’ van het festival.

‘Hebben jullie de Zydeco-schoenen aan?’ wordt er vanaf het grote podium geroepen. Iedereen mag dansen en eerlijk is eerlijk, er zijn er maar weinigen die deze uitnodiging kunnen weerstaan. Het geluid is met een maximale personeelsbezetting goed vol. Niet de hardste band van het festival maar veruit de grootste act die er zoals gebruikelijk weer een enorm feest van weet te maken. Aangevuld met de Zydeco Singers is het ook nog eens een waar genoegen om er naar te kijken en samen met de blazers krijgt deze Zydeco een ‘whole lotta soul’. ‘It’s All Right’, ‘The Lemonade Song’, ‘Southern Girls’ en de ska van ‘Louisiana Beauty’ zijn uitermate geslaagd op een festival als ZydecoZity.

Lil’ Wayne & Same Ol Two Step lijken aanvankelijk maar nauwelijks te kunnen profiteren van de opgewarmde, of beter gezegd oververhitte tent. De grote naam van het affiche werd al eens in verband gebracht met een Grammy Award maar de Amerikanen moesten het uiteindelijk afleggen tegen Dwayne Dopsie die we hier natuurlijk ook al eens gezien hebben. ‘Everybody scream!!!’ klinkt het meerdere malen vanaf het podium. Het zal even duren voordat ook het geluid goed is afgestemd en dan blijkt het dan toch allemaal te kloppen.  Het zijn nog jonge gasten, en misschien de enigen dit weekend die ook daadwerkelijk afkomstig zijn uit de streek waar het allemaal is begonnen, met al een enorm aantal optredens achter de rug maar wel een stel dat weet om te gaan met dit soort situaties. Om maar een voorbeeld te noemen: wanneer Beau Jacques op het laatste moment enkele begeleiders nodig had belde hij Wayne Singleton. Muziekmaken is er nu eenmaal met de paplepel ingegoten. Al op 7-jarige leeftijd kreeg Wayne een accordeon in de handen gedrukt en tegenwoordig trekt hij de traditionele muziek het moderne tijdperk in met een hiphop- en funkverwante stijl. ‘Take me to the Zydeco!’. In no-time wordt vanavond een paar duizend man naar de hand gezet met ‘high-energy Zydeco’ van ‘Louisiana’s finest’ en krijgt het festival toch de verdiende uitsmijter op de zaterdagavond.

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer

Allez Mama maakt van de gelegenheid gebruik om dit weekend een nieuw album, ‘Lagniappe’, te presenteren maar wegens andere verplichtingen moeten wij dit helaas aan ons voorbij laten gaan. Grote kans dat we de Nederlandstalige Cajun- en Zydeco van deze Utrechtse band nog ergens anders gaan horen want er zal uitgebreid getoerd worden en die kans moet je als het even kan gewoonweg pakken. Wat ons betreft doen ze het hier volgend jaar nog eens dunnetjes over want wij zijn er in ieder geval weer bij.

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer

ZYDECOZITY - 3, 4 & 5 Mei 2013 Raamsdonksveer


Ook op Blues Magazine ...