Straight Up Hogs 2

Straight Up Hogs
De Nieuwe Regentes, Den Haag
15 November 2013

Ingestuurd verslag door Dé Hogeweg en Willem Hijdra (foto’s)

Zwembadblues

Een bluesavond in een voormalig zwembad, kan dat eigenlijk wel? Galmen die tegeltjes niet te veel? Om er achter te komen of een concert daar tot zijn recht komt, moet je er geweest zijn. Dus laten schoonmoeder (bluesfan van het eerste uur), vriend Willem en ik ons met een taxibusje naar De Regentes vervoeren. Het Haagse zwembad dateert uit 1920. Het was ooit de grootste overdekte zwem- en badinrichting van Europa. Sinds 1996 hebben verscheidene stichtingen het oude zwembad op subsidiebasis geëxploiteerd als theater. Sinds mei van dit jaar heet het De Nieuwe Regentes en vanavond is in Het Diepe de eerste avond van de DNR Blues Club. Vol verwachting klopt ons hart.

Als we binnenkomen in de foyer horen we al wat bluesakkoorden in de verte. Een saxofoon zet gevoelig in. Dat is die met dat staartje, Piet Scholten. De Haagse band Straight Up Hogs is begonnen aan een soundcheck. Op hun flyer staat dat ze veel ruimte geven aan een stampend en puffend Hammond orgel. Schoonmoeder swingt naar een tafeltje vooraan in Het Diepe en roept: ‘Dat is van Etta James!’ Ik aarzel. ‘Albert King toch?’ We herkennen hoe dan ook meteen één van onze all time favorites: I’ll play the blues for you. Het klinkt nog wat ijl in de 300 m2 grote ruimte. Gitarist Bert Alers stapt al spelend van het lage podium af om even een goed vanuit-de-zaal-zicht te krijgen. De pilaren staan gelukkig niet in de weg, sterker nog: ze vormen een mooi kader om het toneelbeeld van de Hogs. De Hammond staat doorleefd, dominant én veelbelovend voor de kijkers op rechts. Thijs Sijbrandij warmt zijn vingers alvast op voor het grote stampen en puffen van straks. Hij staat ook garant voor een sterke pot zang en heeft zijn verzameling mondharmonica’s bij zich. Een multitalent in een cyclaamrose overhemd met bluesruches.

Straight Up Hogs

Bluesminnend Den Haag druppelt binnen. Voor een eerste avond wordt het best druk. Vooral als je bedenkt dat in Lisse The Dutch Blues Challenge Winners Night is en Ian Siegal in Amersfoort staat. Iedereen kijkt nieuwsgierig om zich heen en voelt even met een voorzichtig voetje of de witte tegelvloer niet te glad is om op te dansen. Het is net of ze met hun teen het water van vroeger testen. Het Diepe ligt onder de vlakke vloer van de Grote Zaal en heeft door de originele zwembadtegels een unieke uitstraling. Je staat letterlijk op de bodem van het bad. In het diepste Diepe staat het podium. Ons tafeltje helt een beetje naar voren, maar de drankjes schuiven niet. Het mooiste vinden wij de projectie van kabbelend water op plafond, wanden en vloer. In de one & only zwembadblauwe kleur. De Hogs hebben aan alle begroetingen te merken een vaste groep volgers. De tweede band van de avond bestaat ook uit Hagenaars en heet Midnight Rambler. Zij spelen rock & roll en rythm & blues ‘om op te swingen’.

Tijdens het wachten tot het echt begint hebben we het erover dat Den Haag van oudsher nogal trots is op de bijnaam Beatstad nummer 1. Dat was lang geleden, toen de Golden Earrings (toen nog met een s erachter) een hit scoorden met That Day (1966). Geen hond die tegenwoordig nog weet wat je je bij een beatstad moet voorstellen. Hoor je de hele dag overal beats op straat? Wat voor beats dan? In ieder geval niet de 12 vierkwartsmaten van de blues. Schoonmoeder oppert het idee om Den Haag binnenkort om te dopen in Bluesstad nummer 1. Zij kan zich nog altijd kwaad maken over het verdwijnen van het blueskarakter van de Haagse Koninginnenach. Met de start van een – hopelijk – lange reeks bluesavonden in De Nieuwe Regentes en de maandelijkse avonden in het Parkhotel timmert Den Haag aardig aan de weg.

DNR Blues Club

Qua akoestiek moest ik van te voren denken aan een liedje van Spinvis – Lotus Europa – waarin de volgende tekst voorkomt:
En niets is zo erg
Als muziek
In een zwembad
Maar niets blijkt zo lekker als blues in een zwembad. Meteen bij het het openingsnummer Flooding in California horen we dat het wel snor zit als er meer mensen in Het Diepe zijn dan een band en drie bezoekers.

De Straight Up Hogs laten het publiek genieten van een mooie setlist met lekker veel Luther Allison, Albert, Little Jimmy en B.B. King, aangevuld met eigen werk. Al snel wordt er volop meegezongen en stapt een groepje bluesvrouwen (en een enkele man) de tegelvloer van Het Diepe op. Hun handtasjes zetten ze tegen een van de pilaren bij elkaar. Bij de absolute meezinger Mustang Sally (Ride Sally Ride) heeft Sijbrandij het Hammond orgel volgens verwachting volledig op stoom en begint het zweet langs de muren naar beneden te stromen. Scholten slingert de ene na de andere prachtig saxsolo Het Diepe in en de ritmemannen Jos Waal en Marcial Lorenzo houden de boel stevig bij elkaar. Gelukkig komt Sijbrandij ook nog in het voetlicht staan met zijn bluesharp. Na saxofoon het meest geliefde instrument van schoonmoeder. Alweer veel te snel moeten de Hogs plaatsmaken voor hun collega’s van Midnight Rambler.

Helaas rijden taxibusjes maar tot half 12 en moeten wij, begeleid door de rockende Ramblers met Light my fire, er vandoor. Met spijt in ons blueshart, want zwembadblues smaakt duidelijk naar meer.

Straight Up Hogs in DNR, setlist incl. akkoorden, met dank aan Bert Alers
1. Flooding in California (G/A)
2. Ask me no questions (Bes/C)
3. Nice’n warm (C/D)
4. Tore down (C/D)
5. All your love (Gm/Am)
6. Stormy Monday (G/A)
7. I’ll play the blues for you (Gm/Am)
8. Another man’s cologne (G/A)
9. The thrill is gone (C/D) BB
10. Mustang Sally
11. Killing Floor (B/Cis)
12. Don’t take advantage of me (D/E)
13. Hot number (B/Cis)
14. My first guitar (Am/Bm): nieuw eigen nummer > uitgesteld wegens tijdgebrek tot concert op de volgende dag
15. Low down and dirty (A/B)
Toe: I’m a hog, Homework (oude uitvoering)

Volgende DNR Blues Club is op vrijdag 20 december 2013 met de Livin Blues Xperience o.l.v. Niko Christiansen.


Ook op Blues Magazine ...

Geen berichten gevonden.