Delta Saints
Paradiso, Amsterdam
23 juni

Ingestuurd verslag van: Eric Hellingman

Op zaterdagavond 23 juni jl. trad in de kleine zaal The Delta Saints op. Vooraf aan het optreden waren een aantal geselecteerde genodigden, waaronder ondergetekende, aanwezig bij een exclusief akoestisch kleedkamerconcert. Een genoeglijk samenzijn waarbij niet alleen een aantal nummers van de nieuwe in september uit te brengen cd ten gehore werd gebracht, maar waar ook ruimte was om lekker over van alles en nog wat met elkaar te ouwehoeren. De muzikale roots van dit vijftal liggen – zoals hun naam al verraadt – in Louisiana en de Mississippi Delta. Hun hoofdkwartier bevindt zich in Nashville Tennessee. De vijf muzikanten hebben allen een BA (bachelor degree) in muziek. De band bestaat uit Ben Ringel – frontman/singer/songwriter/Vox/Dobro, Dylan Fitch – Leadguitar/slide (Gibson Les Paul + Custum made guitar), Ben Azzi – drums, Greg Hommert – mouth harp en David Supica – basgitaar. Hun eerste cd “The Delta Saints” is een samenvoeging van twee eerder uitgebrachte ep’s, t.w. A Bird Called Angela en Pray on, waarbij het nummer I Feel Rain is afgevallen. Op 19 oktober 2011 trad The Delta Saints op tijdens het Crossroads Festival in een WDR uitzending van Rockpalast. Van dit optreden is een DVD opgenomen. Deze is via hun website in een limited edition (500 ex.) voor $ 10,00 te koop. In hun vroege periode speelde de band met de leadgitaristen Matt Bray en John Shaw, maar deze beide heren kozen uiteindelijk voor hun resp. geliefdes i.p.v. eindeloos “on the road” te zijn, maar met de jonge Dylan Fytch hebben zij een gedreven gitarist in huis gehaald. Om 21.00 uur precies betrad de band het podium en ging meteen los in een flinke scheut delta blues, southern soul en rootsrock. Zij brachten een hedendaagse sound met veel passie, kracht, zweterige energie en dynamiek. The Delta Saints klinken en spelen als een goed geoliede machine vol stevige grooves. In de rauwe high-energy uptempo bluesrock, voorzien van een fel gemene bluesharp, zijn de muzikanten op hun best. Zij speelden buiten oud werk een fantastische uitvoering van het nummer Hard To Handle van Otis Redding, maar ook veel nummers van de in september van dit jaar uit te brengen nieuwe cd, genaamd “Death Letter Jubilee”. Al met al een te gekke avond met een te gekke band die m.i. volgende keer op het grote podium van Paradiso moet staan.