Nick Holt Benefiet Concert
vrijdag 24 juli 2009
Cafe Ruimzicht, Leimuiderbrug

met medewerking van
Robbert Fossen (harmonica, gitaar, zang), Fat Harry (gitaar, zang), Chris ‘C’ Clemens (gitaar, zang), Mr Boogie Woogie (piano, zang), Dicky Greenwood (gitaar, zang), Ab Dekker (drums), Robbie Carree (drums), Monique de Jong (bas)

Tekst : Frank van Engelen | Foto’s : Bert Lek

Onlangs overleed op 22 juni 2009 Chicago legende en bassist van Magic Slim and The Teardrops Nick Holt. Nick holt heeft een behoorlijke staat van dienst en als bassist wordt hij zelf de beste in zijn vak genoemd. Niet alleen mooi partijen op de bas die hij kon neer zetten, hij was ook nog eens gezegend met een pracht van een stem en schreef menige song de hemel in. Helaas hij is niet meer, want op 22 juni 2009 kwam er dus een eind aan zijn loopbaan, die vooral door velen niet onopgemerkt voorbij is gegaan. Nick was een grote mentor en inspirator voor menige bluesartiest. Monique de Jong heeft een zeer persoonlijke band met hem opgebouwd, en menig rifje geleerd op de basgitaar. Toen zij in de Little Boogie Boy Blues Band zat met o.m. Hein Meyer, kwam Nick Holt regelmatig over naar Nederland om zijn kunsten te kunnen tonen voor het Nederlandse publiek, en dat het is blijven hangen, liet de opkomst voor dit speciale gebeuren wel even zien. Nick, is net als John Primer een zeer belangrijke gast geworden die in Nederland de Chicago Blues, maar ook Soul items geliefd maakte, en dat deed hij natuurlik ook al in Magic Slim. Van overal uit het land waren mensen gekomen naar Ruimzicht om deze man te eren en bij te dragen in de kosten, voor uitvaart en medische dingen, waar vele artiesten vaak niet voor verzekerd zijn.

Deze avond was dan ook bedoeld om hun held te eren, maar ook om zoveel mogelijk geld op te halen om deze zaken een financiële injectie te kunnen geven. Tegelijkertijd werd er dit weekend ook in Amerika een avond georganiseerd om dat zelfde doel te behalen met alle fans.
Welnu, Monique De Jong heeft deze avond dus georganiseerd en een aantal zeer goede muzikanten bij elkaar gehaald, om Nick Holt een waardige avond te geven. In de Line up vonden we ondermeer.
Mr. Boogie Woogie-piano-zang; Chris Clemens-guitar-vocals;Ab Dekker-drums; Robbert Fossen-blues harp-vocals;Fat Harry-guitar-vocals; Dicky Greenwood-guitar-vocals; Robbie Carree-Drums en dus Monique De Jong-bass-ceremonie-dame.
Ja, en als je deze mensen dan even na gaat, weet je wat je kunt verwachten, want deze mensen hebben in de loop van de jaren bewezen tot de allerbeste van Nederland en Beyond te horen, dus needles to say, ”That we were in For a real Treat”.
Bij binnenkomst war Ruimzicht al lekker aan het vol lopen; tuurlijk door de vakantie was het wel ietsje minder druk dan gewoonlijk, maar dat liep alleen maar gestaagder naar mate de avond vorderde.

Monique de Jong (Foto credits: Bert Lek)

Monique de Jong (Foto credits: Bert Lek)

In de eerste set werd er afgetrapt door Monique De jong, Mr Boogie Woogie, Robbert Fossen, Chris Clemens, Dicky Greenwood en Ab Dekker. Meteen werd duidelijk al dat de mensen een behoorlijke voorbereiding hadden gehad om deze avond tot een groot succes te maken. De nummers werden met ”verve” gespeeld, en waren zeer gevarieerd, van Chicago Blues tot aan Jump Blues, en buiten nummers van Nick Holt, ook de nodige bekende nummers en wat eigen songs. Mr. Boogie Woogie liet zien dat de swing hoog in zijn vaandel staat, en dat hij een entertainer eerste klas is, en een mooie stem heeft, die vooral ook nog eens allen kanten op kan gaan. De stemmen werden regelmatig afgewisseld, want ook Chris Clemens is gezegend met zo een mooie stem, en speelt natuurlijk fantastisch gitaar. Dicky Greenwood had die avond een messcherpe link naar mr. Albert Collins, en toonde zich een vreselijk goede entertainer en gitarist. Robbert, blies harmonica , zelden zo goed gehoord, met gedrevenheid en bezieling, en de motor van Ab Dekker is natuurlijk niet te missen. Nummers van zeer verschillende allure kwamen in een sfeervolle eerste set voorbij, waar iedereen zijn of haar specialiteit kon etaleren.

De stemming zat er goed in, en de pot, waarin geld gegooid kon worden voor het na te streven doel, begon al aardig wat inhoud te tonen. Verder om geld in te zamelen waren er ook cd’s te koop die Nick Holt maakte met The Little Boogie Boy Blues band een aantal jaren geleden. En dan per veiling werd een aantal zeer bijzondere cd-setjes verkocht waarop hele bijzondere nummers stonden, en buiten een cd ook een dvd was bijgesloten, dus dat was voor de ware liefhebber een ”Must”.

Eric Jan Overbeek (Foto credits: Bert Lek)

Eric Jan Overbeek (Foto credits: Bert Lek)

Het is pauze en bloedje heet vooral, dus iedereen begeeft zich even naar buiten om even te babbelen met alle muzikanten en de complimenten vlogen al door de ruimte heen. Deze avond zou echt heel erg bijzonder worden, want met zoveel talent , kan je eigenlijk alleen maar “werelds” verrast worden denk ik. Het deed me ook deugd om te zien, dat er ook Blues liefhebbers op af waren gekomen, die je gewoonlijk bij de bekende festivals ziet en meer van een andere soort Blues houden, top gewoon!

De tweede set laat een verandering in de line up zien, want Fat Harry staat in de gelederen en Dicky Greenwood, die deze tweede set het Soulachtige aspect van Nick Holt zullen gaan belichten en Hoe!
“Man, wat een vuur” in de songs en uitvoeringen van deze weergaloze gitaristen, die buiten dat ze vreselijk goede gitaristen zijn, dat zeker gemeen hebben. Dicky doet in zijn eigen dingen ook heel veel Soulachtige dingen, en ook Fat Harry heeft daar een behoorlijk handje van, en dat gaf zoveel mooie dingen. Deze heren lieten een set zien die werkelijk “ongemeen goed” was, met messcherp gitaar werk naar elkaar toe. Greenwood met felle Collins lickjes, en Fat Harry, met Joe Louis Walker, Albert King dingen. Dit leverde menig gitaar duel op, waar werkelijk de hemel van, als het kon Nick meteen naar beneden liet komen, maar Nick zeker met een tevreden en blij hart toe zat te kijken. Ik kan natuurlijk niet van alle sets alle nummers gaan noemen, maar wil er wel een paar uit pikken. “As The Years Go Passing By” een Slow-blues eerste klas met een bloedmooie uitvoering in vocals en gitaar items, die werkelijk tot zeer grote hoogten werden gestuwd. Dan Funky en Soul items waar vooral Fat Harry een neus voor heeft, en de stemmen die elkaar prima afwisselende, natuurlijk met een vreselijk goede back up van de andere muzikanten. Dicky Greenwood, is een geboren entertainer, want hij heeft niet alleen een mooie stem, maar ook nog eens een prachtige uitstraling en performance, en ja zijn gitaar werk is ongekend goed en gevarieerd, want met zijn snaren meezingen, doet hij ook met heel veel passie kan ik je melden, en dat is toch echt wel een bijzondere techniek.

Fat Harry (L) & Dicky Greenwood (R) (Foto credits: Bert Lek)

Fat Harry (L) & Dicky Greenwood (R) (Foto credits: Bert Lek)

Zoals ik al zei, het ene na het andere juweeltje kwam voorbij, waaronder een beauty van een ballade, met weer zo een vreselijk goed gitaar gesprek tussen beide heren, en een nummer van Holt, wat Dicky werkelijk met heel erg grote klasse zong. Absoluut denk ik voor mij persoonlijk ook het hoogtepunt van de avond. De tweede set is trouwens ook een behoorlijk stuk langer dan de eerste, maar ook hiet volgt dan weer een pauze op, en dat is wel prettig want werkelijk de warmte was intens, natuurlijk ook door de emoties en het doel wat gemakkelijk bereikt werd, want de dingen werden uitermate goed verkocht, en de pot stroomde aardig vol.
Bij Ruimzicht weet je echter dat je verwend wordt als er muziek is, en een derde set liet dan ook niet lang op zich wachten…

De derde set werd de line up wederom aangepast, en Robbie Carree nam plaats achter de drums, en dat is een grote verdienste, want dat zou weleens de beste drummer kunnen zijn van Nederland in dit gebied, want werkelijk het gemak, en techniek plezier spat er van af. Ja, Nederland heeft hele grote mensen in dit vak, en dat mag best nog weleens onderstreept worden, en velen van deze mensen verdienen veel meer aandacht dan dat ze krijgen. Enfin set 3 laat zien, dat we nog lang niet klaar zijn, en ook nog even de nodige veilingen moesten worden gehouden, die gretig aftrek vonden, en zeer amusant aan elkaar werden gepraat door Dicky Greenwood. De nummers vliegen weer over en weer, en o.m. een Jump volle uitvoering van ”She Wants To Sell My Monkey” spreekt wat mij betreft boekdelen en swingt als een gek. Ook mooie Chicago Blues, ditmaal gezongen door Robbert Fossen komt voorbij, waar de vonken vanaf vliegen, en Chris Clemens en ook Fat Harry weer een nodig “babbeltje” maken kan ik je zeggen.

Na een aantal nummers van groot formaat is het dan tijd voor de ”big Finale”, waarbij alle muzikanten het podium betreden, en met name “Black Cat Bone” een ‘Hemels’ gevoel bij mij oproept, dan vervolgens een softsoul nummer van Greenwood zelf, met uitstekende samenzang van Erik Jan (Mr. Boogie Woogie), en als klap op de vuurpeil een uiterst romantische ontspannen maar gloedvolle uitvoering van Jimmy Reeds’s “Honest I Do”, waarin iedereen een stukje vocaal voor zijn rekening neemt, en de solo van Dicky Greenwood een enorme passie laat zien tot grote hilariteit van het publiek, die overigens nog ”We Want More” riep, maar dat niet meer kreeg, Het was voldaan, een avond om te koesteren kan ik je zeggen, met in alles het beoogde resultaat.

Robbert Fossen

Robbert Fossen

Muziek die werkelijk gevoel – Heart en soul zo dicht bij elkaar bracht ; Een publiek dat intens genoot en donaties gaf ; Muzikanten die hun held gaven wat hij toekwam, “respect, en liefde” voor zijn muziek, en dan een Eigenaar die weer eens liet zien, dat zijn hart “ongemeen goed” op de goede plek zit, Rooie Kees dus van Cafe Ruimzicht.
Last but not least 1400 euro binnen gehaald, om de kosten te verlichten voor de familie, en laten we hopen dat Amerika ook goede zaken doet op dit front. Er zijn ook vele plaatjes geschoten van deze avond, en die zijn natuurlijk op de diverse sites te zien vermoed ik, dus zeker een aanbeveling om eens een kijkje te nemen.

“Nick You will dearly be Missed, Thanks So Much for bringing such a Joy to this World, and rest in Peace my Friend”.
Dank Jullie allemaal voor een onvergetelijke avond waarin de liefde voor Mensheid, betrokkenheid, en de passie voor muziek – Hand In Hand gingen en deze avond tot een in een woord Memorabel spektakel maakte.