Verslag: MIGHTY MISSISSIPPI MUSIC FESTIVAL & KING BISCUIT BLUES FESTIVAL – Oktober 2014

mississippi decor

Mighty Mississippi Blues Festival
29th King Biscuit Blues Festival
Tennessee, Arkansas en Mississippi, USA
Oktober 2014

Bridging the Blues 2014

Verslag en foto’s: Robert Slim & Leo Gabriels.
Voor alle mooie foto’s, zie album Leo

Onder de noemer Bridging the Blues wordt overkoepelend door de diverse officiële instanties in Tennessee, Mississippi en Arkansas grote inspanningen verricht om de bezoekers rond te leiden in de muzikale rijkdom en historie van de blues. Festivals, musea en de clubs werken nauw samen om in ruim twee weken een gevoel van “Every Day We Had The Blues” te bewerkstelligen.

Wij zijn vanaf begin oktober getuige geweest van dit groots opgezette programma. Het Mighty Mississippi Music Festival is hiervan een belangrijke schakel. Het al langer bekende Highway 61 Blues Festival is hiervan sinds twee jaar onderdeel en is daarmee verhuisd van Leland naar het Warfield Point Park aan de oevers van de Mississippi in Greenville. De headliners van het grote podium zijn Gov’t Mule & Dr.John. Naast hen zijn er optredens van Steve Azar & Friends , Alvin Youngblood & Big Sam’s Funky Nation

1=_DSC5205 =GOV'T MULE

3=_DSC5716= ALVIN YOUNGBLOOD HART

MMM F  Highw 61 stage .

Op de 1e dag starten wij op het Highway 61 podium met Pat Thomas. Pat speelt op akoestisch gitaar veel nummers van zijn vader, de blueslegende James “Son” Thomas. Alhoewel hij een standaard repertoire heeft, maakt zijn stem veel goed waarin hij zijn vader echt benadert! Gedurende de ochtend stroomt het veld vol met liefhebbers en gezinnen die dit festival gebruiken voor een familie weekend. De ambiance is ronduit geweldig in het park! Het programma vervolgt zich met Eddie Cusic, Jimmy “Duck” Holmes , Jamie Isenhood Band, Mickey Rodgers and the Soulmakers & Jimmy Philips. Tegen de avond komt, door de John Horton Band, de vlam er echt in en is iedereen klaar voor de optredens van Cedric Burnside en wordt er afgesloten met Jarekus Singleton. “The Real Deal” staat niet vaak op een hoofdpodium, dit was in Greenville wel het geval. De in 1928 geboren LC Ulmer beantwoordde de vraag wat dan precies The Real Deal inhield. Iets wat deze muziekleraar ook overdraagt aan de jongere generatie. Dit trouwens net als zijn geloof: “ Read the Bible, it is all in there ”.

_DSC4205 c7 sp

6=_DSC3678= JIMMY DUCK HOLMES

8=_DSC4336 =JOHN HORTON BAND

10=_DSC4957=JAREKUS SINGLETON

De Highway 61 blues stage opent op de zondagochtend met Ava Fratesi. Met haar vader Jason, zingt zij enkele nummers. Cadillac John Nolden & Bill Abel beantwoorden voor ons wederom de vraag waarom we naar de Mississippi waren gekomen. De 87-jarige John Nolden is door zijn verkoudheid wat slecht bij stem. Maar mede door een super begeleiding van Bill Abel, is dit een echt authentieke blues set. Ruimte is er ook voor buitenlandse bluesbands, de uit Noorwegen afkomstige Berthussen Blues Express en ook Daniël Ericsen & Stig Sjøstrøm worden goed ontvangen. De oude blues word ingezet door Libby Rae Watson. Libby leerde veel van haar mentor Sam Chatman en was tot aan zijn dood goed met hem bevriend.

13=_DSC3590=DANIEL ERICSEN

14=_DSC5533 =LIBBY RAE WATSON

Tijdens het festival is de North Hill Country Blues goed vertegenwoordigd, de set van Lightnin’ Malcom & Stud staat als een huis. Voor dit optreden is de hele familie van T-Model Ford uitgelopen. Stud is de kleinzoon van de in 2013 overleden James “T-Model” Ford, wellicht de bekendste bluesman uit Greenville. Na de akoestische set van Alvin Youngblood Hart kunnen alle campingstoelen aan de kant. De uit Louisiana afkomstige Dwayne Dopsie and the Zydeco Hellraisers zijn heer en meester op en voor het podium. Dwayne opent met een enorme polonaise waarbij iedereen zich aansluit. Zijn energie raakt iedereen en hij is een waardige afsluiter van het Highway 61 podium.

15_DSC5701=MALCOLM&STUD

17=_DSC5296=DWAYNE DOPSY

Het programma van Bridging The Blues is dusdanig opgezet dat er tussen de festivals van veel blues te genieten is. Van optredens in clubs tot rondleidingen in musea en natuurlijk de altijd beschikbare schat aan blues erfgoed. Dit laatste wordt sinds 2006 ondersteund door de Mississippi Blues Trial. De Blues Markers zijn sindsdien geplaatst op alle punten van historisch belang. Van platenmaatschappijen tot geboorteplaatsen van blues artiesten en van hun graven tot aan elke plek met een invloedrijke blues geschiedenis. Of je nu op zoek bent naar het graf van Robert Johnson of de club waar B.B. King vroeger speelde of een echte ouderwetse Jukejoint, alle hebben een Blues Marker en zijn het bezichtigen meer dan waard. Op deze plekken kun je simpelweg niet dichter bij de blues zijn. Op de site www.msbluestrail.org staat alle informatie m.b.t. de markers. Ook het speciale nummer van Living Blues #233 is geheel gewijd aan de blues in de Mississippi en onderverdeeld in de diverse regio’s.

hoofdpodium MMM f  2014 Greenville

Het King Biscuit Blues Festival vormt binnen Bridging The Blues de 2e grote schakel. De 29e editie van dit prachtige festival vind plaats op vijf podia. Helaas is voor het hoofdpodium de VIP ruimte nog groter geworden, wat betekent dat voor de normale betalende fan de afstand tot dit podium elk jaar iets groter wordt.

We worden op de eerste dag meteen verrast door het optreden van Mr.Sipp “The Mississippi Blues Child” . Castro Coleman werd dit jaar winnaar van de International Blues Challenge en dit visitekaartje wordt afgegeven. Tijdens de Michael Burks Memorial Jam op de woensdag speelt Sonny Burgess, hij staat op de donderdag ook op het hoofdpodium. Sonny ’s eerste opname stamt uit 1956 op het Sun label en in 2014 is hij nog steeds vol energie van de partij. Dit jaar is Budweiser Lockwood Stackhouse stage verplaatst naar het einde van Cherry Street . Ten opzichte van de oude plek naast het gebouw van de Helena Wholesale, is dit een groot aantal extra meters die afgelegd moesten worden. Maar zelfs twee podia op de eerste dag betekent simpelweg keuzes maken.

25=DSC_6771= SONNY BOY W.  MARKER nieuw.

Keuzes die gemaakt moeten worden de eerste dag : Eric Hughes band, Sterling Billington, Billy Branch, Guitar Shorty, Jimmy Hall, Roy Rogers met Sonny Landreth. Een keuze die vaststaat is Linsey Alexander die speelt in de Front Porch Stage, dit door zijn optreden in Rotterdam vorig jaar en zijn nieuwe cd op Delmark. En dit blijkt gegrond! Een aantal jaren geleden nog vechtende voor een plek in de blues wereld, dit jaar heeft zijn energieke optreden een plek verdiend op het hoofdpodium. Tussendoor toch even naar een onthulling van een Blues Marker. Sterling Billington and Bubba Sullivan spraken over het belang van de blues markers, maar vol trots staan zij naast de nieuwe marker van Sonny Boy Williamson in Helena (Arkansas) waar hij woonde en optrad.

19=_DSC6419= STERLING BILLINGTON

20 = _DSC6544 = BILLY BRANCHE

Kevin Purcell staat de 2e dag als opener op het hoofdpodium. De vrijdag is ook de dag dat we uitbreiden naar vier podia en komt het aan op muziek keuzes. Het hoofdpodium vervolgt die dag met Ernest ”Guitar” Roy, Toronzo Cannon, Reba Russell, prima optredens van de Kirk Fletcher Band en zeker ook van Anson Funderburgh and the Rockets. Paul Thorn heeft zijn grote schare trouwe fans in Helena en is een bijna vaste gast op het festival. Toronzo Cannon is in 2015 in Nederland te zien op An Evening With The Blues in Rotterdam . Veel aandacht is er voor LC Ulmer op de Stackhouse Stage, maar helaas is hij opgenomen in het ziekenhuis in Clarksdale. Naar verluidt met een voedselvergiftiging.

26=_DSC7241 =TORONZO CANNON

27=_DSC7787=ANSON FUNDERBURGH

Na zijn uitstekende cd op Elektro-Fi stond RIP Lee Pryor op onze agenda. Als je je ogen sluit hoor je echt zijn vader, Snooky Pryor. Ondanks dat De Stackhouse Stage een kleiner podium is, zijn veel mensen hier te vinden. Zij konden genieten van CW Catlin Band, Wampus Cats, Nora Jean Bruso e.a. Met de in 1933 in Louisiana geboren Bobby Rush, eindigde de 2e dag op de Stackhouse Stage.

De vrijdagavond wordt een echte Hollandse avond, na dagen van prachtig weer, lijkt het wel herfst en ontsnappen we niet aan noodweer. De echte fans van Delbert McClinton zijn gebleven, maar krijgen geen beloning voor hun doorzettingsvermogen. Delbert is afwezig en heeft geen enkele interactie met zijn fans, iets wat ze echt nodig hadden op dat moment.

Ondanks slechte voorspellingen, blijft het zaterdag droog. De zaterdag in Helena is ook het uitje van de lokale bevolking. Ondanks het ontbreken van geld om een plekje bij het hoofdpodium te bemachtigen, is het sfeer gemoedelijk en blijven mensen vanuit alle windstreken interessant. De vijf podia ’s zijn nu allen in gebruik en kun je echt je hart ophalen en is er ruimte voor jong blues talent op de Rising Biscuit Stage. We vliegen letterlijk van Jack Rowell Jr.( Winnaar van de Sonny Boy Blues Society ) en Papa Don McMinn naar Leo “Bud” Welch. Met zijn 82 jaar heeft hij begin 2014 zijn eerste Gospel/ Blues cd gemaakt. Met zijn energie en visie lijkt het alsof hij nog zeker 50 jaar mee kan. Mede doordat het zaterdag kouder is, blijkt de overdekte Front Porch Stage in trek. Al snel blijkt dat er andere gegronde redenen waren om hier te zijn, Big George Brock ontving de 2014 Sonny Boy Award en bewijst met zijn optreden dat de geplaatste stoelen overbodig zijn.

29=_DSC6005 =LEO BUD WELCH

30=_DSC8192 =BIG GEORGE BROCK

Na het nieuws dat de zoon van Junior Kimbrough weer een club heeft geopend zijn we toch zeer benieuwd wat David Kimbrough Jr. zal brengen. Dit blijkt tegen te vallen, door een nieuw sausje over zijn vaders nummers en het meezingen van zijn dochtertje, krijgen wij de echte David niet te horen.

Het Malco Theather in Helena is zaterdag omgetoverd naar een Gospel zaal. De zaal heeft een specifieke sfeer die je in Cherry Street al oppakt. Het podium opent met PR & Da’ ready Boyz of Marvell en eindigt met de Bell Singers of Memphis. Ondertussen zet Matt Schofield een zeer goede set neer op het hoofdpodium, iets wat hem gegund is. Helaas is de magie van James Cotton die avond ver te zoeken. Ondanks dat Darrell Nulisch zijn plek als zanger prima vervult, heeft James vooral ruzie met de harmonica’s op het tafeltje naast hem. Of Jimmy Vivino and the Black Italians thuishoren op dit festival, is iets waar we nog niet echt een antwoord op hebben. Na 3 dagen op dit prachtige festival te hebben doorgebracht , is het antwoord hierop ook niet echt belangrijk.

32=_DSC8378 =MATT SCHOFIELD

33=_DSC6115=JAMES COTTON DARRILL NULISCH

Op de stelling “ Every Day We Had The Blues” kunnen we echt alleen maar JA zeggen. De blues historie, de Mississippi, de Blues markers, de clubs, maar vooral het uitstekend opgezette Bridging The Blues geven je binnen deze twee weken een prachtig overzicht van de blues van toen en nu. En zoals Mickey Rodgers tegen ons zei: Blues It …….or Loose it. !

Kijk hier naar een filmpje wat je kan verwachten tijdens zo’n reis die wij onder anderen ook meegemaakt hebben…

http://vimeo.com/105914105

2=_DSC5932 =2-DR JOHN (1)

33_DSC8956=JAMES COTTON

11=_DSC5202  =CADILLAC JOHN NOLDEN

Voor alle mooie foto’s, zie album Leo

5 Reacties

  1. Barbara van Geffen 31 oktober 2014 om 09:39 - Antwoorden

    Mooi verslag en prachtige foto’s!!

  2. bluesinwijk 31 oktober 2014 om 16:15 - Antwoorden

    mooi!!!!

  3. Jenny Ridder 31 oktober 2014 om 20:25 - Antwoorden

    Ik ben weer even terug, mooi

  4. Kuno Mooren 31 oktober 2014 om 22:07 - Antwoorden

    super TOF!!!

  5. John Bronder 4 november 2014 om 17:11 - Antwoorden

    leuk om te lezen

We horen graag je mening! Voeg reactie toe