Julian Sas Band
BluesInWijk
Calypso Theater, Wijk bij Duurstede
19 mei 2012

Tekst: Gerrit Harmsen / Foto’s: Marcel Wolthers- http://www.flickr.com/photos/metrique/sets/72157629832593066 

De heren en andere vrijwilligers van Blues In Wijk vieren inmiddels hun 4de blues zomer.  Dit realiserend is het des ter vreemder dat Julian Sas vandaag voor het eerst hier op de bühne staat. Net als velen andere bookers in het land is ook hier de Sas trein de afgelopen jaren over het hoofd gezien. Gelukkig heeft de kwalitatief hoogstaande nieuwe CD Bound To Roll ook de oren van de Wijkse bluesmannen geopend. Beter laat dan nooit laten we maar zeggen, resultaat: een uitverkocht! Calypso Theater terwijl de rest van de wereld de CL finale zit te kijken.

Ook al is het uitverkocht, in Wijk bij Duurstede is het nooit absurd vol. Een ieder heeft voldoende bewegingsruimte om zich waar dan ook naar toe te begeven. Dat hebben de heren  vandaag weer prima voor elkaar. Rond 21.00 stapt Julian Sas het podium op en zien we tijdens het instrumentale intro Rob Heijne en Tenny Tahamata de band compleet maken. Vervolgens wordt er geopend met The Way It Goes om iedereen attent te maken dat de band toch echt is begonnen. Na nog een oudje krijgen we de eerste songs van het album Bound To Roll op ons afgevuurd. Mercy, Swamplands, de titelsong, toch blijkt het hard werken om de zaal op gang te krijgen. Tijdens het mooie Looking For A Friend lopen een aantal mensen zelfs, geïrriteerd, de zaal uit vanwege het aanhoudende geroezemoes. Ook in Wijk bij Duurstede ontkomt men niet aan het steeds gangbaar wordende reünie geklets tijdens concerten. De locomotief  JSB blijft echter sleuren en we zien de trein dan ook langzaam opgang komen. Juist op het moment dat de boogie train op volle snelheid lijkt te liggen  wordt de rem abrupt ingedrukt en zit de eerste set erop. We beleven wat mij betreft een te lange onderbreking van bijna 25 minuten.

Met 30the Days In A Hole, het schitterende Burning Bridges en Drifting Boogie hebben de heren razendsnel hetzelfde tempo te pakken waarmee set 1 werd afgesloten. Als door een zweep getroffen is het geroezemoes verdwenen en alle aandacht gericht op de Julian Sas Band. Het blijkt de opmaat naar een spetterende finale dat ingezet wordt met Shadow Play, ook al te vinden op het nieuwe album. Als we hierna de eerste tonen van Hey Joe herkennen betrap ik mezelf op een lichte teleurstelling. Het zal toch niet nu al richting einde gaan? Nee, niet bij Julian, Rob en Tenny, Hey Joe blijkt bij de Boogie Train van deze band inmiddels van ondergeschikt belang. Na twee en half uur komt deze pas tot stilstand. Het publiek in Theater Calypso verplettert achter latend. Na mij 2de keer Sas dit jaar kan ik niet anders dan de conclusie trekken dat het nieuwe Bound To Roll de band een impuls heeft gegeven die zijn weerga niet kent. Eens kijken en horen of ze in een uur tijdens Raalte en Higlands dezelfde indruk kunnen achter laten?

De Blues in Wijk heren zullen zich na het enthousiasme van het publiek haast moeten afvragen of ze weer 3 jaar wachten om deze band te boeken. Na Cuby, en Julian Sas wachten wij vooralsnog op een bevestiging van de laatste band die ze als wens op hun lijst hebben staan en de eigenlijke reden is geweest om ooit de koppen bij elkaar te steken om BluesinWijk te starten. Barrelhouse! Laat maar komen zou ik zeggen.

Website artiest: www.juliansas.com