Joe Bonamassa

Een persoonlijk verslag van Joe Bonamassa Oosterpoort Groningen 5 november en Carre Amsterdam 7 november

Door Andre Wittebroek – Foto’s : Marco van Rooijen

Afgelopen weekend was Joe Bonamassa  voor 3 optredens  in Nederland , waarvan  ik  Breda heb  moeten missen.  Met ons land heeft hij een speciale  band opgebouwd aangezien  zijn eerste tour  buiten the USA  Nederland aandeed en die  direct erg succesvol was. Vanaf dat moment kwam hij onder platencontract  bij Provogue van Ed van Zijl en die samenwerking bestaat nog steeds. Provogue heeft altijd in Joe’s  buitengewone muzikale kwaliteiten geloofd en  meer dan terecht zoals nu 6 jaar later maar weer blijkt. M.b.t. Provogue wil ik nog opmerken dat   Joe  die  trouw is gebleven  ondanks  de belangstelling  van  een grotere maatschappij.  Loyaliteit die tegenwoordig in de muziek niet meer vanzelfsprekend is!

Zoals  alle optredens deze tour in Europa, voor gemiddeld 2000, man  waren de 3 Nederland ook  uitverkocht.  Volgend jaar staan Australie, Japan, en China op de tourlijst, het gaat snel nu.  Maar nu de optredens.

Joe Bonamassa

De Oosterpoort Groningen 5 november 2010

Voor de eerste maal in mijn concertleven op naar de Oosterpoort. Een prachtig modern gebouw met een hele mooie zaal.  Onze Marco , Henrik Freischlader  (www.henrik-freischlader.de) en ikzelf arriveerden rond 19.00 en Warren, Joe’s zeer vriendelijke tourmanager stond ons al bij de ingang op te wachten met de fotopas voor Marco en 3 backstagepassen. Service heet dat!! Ik had Henrik uitgenodigd om met ons mee te gaan, als verrassing voor Joe en voor hemzelf. Joe en Henrik kennen elkaar al een jaar of 4 van het  Grolschbluesfestival in Schoeppingen (Zie verslag) en ze hebben samen een tour van 2 weken gedaan in Duitsland 3 jaar geleden. Henrik was daar het voorprogramma, maar ze deden ook enkelen nummers samen. Joe vindt Henrik ook een geweldige gitarist  , wie niet?

Om 20.30 uur precies begon de show en de stemming zat er direct in. Craddle Rock knalde uit de speakers en de toon was gezet. Het hemelse gitaarwerk, de voortreffelijk op elkaar ingespeelde band, de goede zang van Joe :  fabuleus!

Joe Bonamassa

Alle nummers apart bespreken is teveel van het goede dus beperk ik me tot de meest opvallende zaken.

Vergeleken met zijn optreden in Luzern in juli was de setlist  veranderd:  Craddle Rock, So Many  Roads, Slow Train, Never make Your Move To Soon,Great Flood en Bird On A Wire stonden er nu op en Lonesome Blues en Blue And Evil waren  erafgehaald. Dat vind ik zo knap dat je blijft veranderen. Kijk  , Mountain Time,  Woke Up Dreaming, The Ballad Of John Henry  en Sloe Gin zijn zijn meesterwerken en die zal hij altijd op zijn repertoire hebben staan. Deze nummers veranderen echter ook steeds:  een ander intro, andere tussenstukjes  e.d. De basis blijft gelijk natuurlijk anders wordt het een ander nummer.

De nieuwe podiumindeling met lichtshow viel direct op. Achter op het podium was een verhoging gemaakt  met de Termine,  waarop Joe stond wanneer hij die gebruikte.  Prima idee en in combinatie met de LED-lichtshow een prachtig gezicht. Het oog wil tenslotte ook wat. Natuurlijk zullen er wel weer mensen zijn die het overdreven vinden en zeggen dat het niet bij de blues hoort e.d. maar het publiek vindt het fantastisch en daar doe je het toch voor. Joe zegt zelf ook nooit dat hij  een bluesmuzikant is: ” Ik ben een muzikant die ook blues speelt!”

Joe Bonamassa

Wat weer opviel was de diversiteit in het spel : van rock (Craddle Rock), akoestisch (Woke up Dreaming), blues (So Many Roads),  ballades ( het werkelijk magistrale Bird On A Wire), slide (Ballad of John Henry), Funky Blues (Young Man’s Blues),  Just Got Paid (bijna hardrock) : hij beheerst alle stijlen tot in de perfectie   en dat onderscheidt hem van andere gitaristen en dat alles nog met die TOON!

Ze hadden er zichtbaar zin en  het publiek ook: men leefde zeer positief luidruchtig mee; geweldige interactie! Een prachtig concert!

Na afloop met Henrik Freischlader  en Marco backstage . Joe was zeer aangenaam verrast  Henrik plotseling voor zijn neus  te zien en het  duurde  maar even en daar zaten de heren te kletsen over: gitaren….!

Zoiets dus :  Joe: Waar speel je nu op?  Henrik: Een Les Paul 1963 Type zoveel (weet ik niet meer, ben geen kenner). Joe: Oh dat was een goed bouwjaar maar wel voor augustus!!!!! Prachtig zulke liefhebbers te  zien  kwijlen.

Na dik een uur vertrok de bus richting Breda en wij richting huis. Wat een avond!

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Amsterdam Carre 7 november 2010

In BluesMagazine staat nog het verslag van Carré van vorig jaar (zie hier) dus daar staat alles in over gebouw e.d. dus dat laten we er maar buiten.

Een mooi moment vooraf: Joe zei me in Groningen niet zonder trots:  Vorig was Carre binnen 3 weken  uitverkocht, vond ik erg erg snel en  nu binnen 3 uur!! Awesome Andre.! Ik zeg: sorry Joe niet waar: hij kijkt ietwat teleurgesteld naar mij totdat ik zeg: binnen 1 uur!   Totaal verbaasd kijkt hij mij aan:  You’re sure?  My God:  Those  lovely Dutch!!

Voor mij  persoonlijk was deze Carreshow zeer  speciaal omdat ik na 6 jaar Joeshows voor het eerst het hele gezin er was.  Mijn vrouw Corine en dochter Laura 12 jaar waren vorig jaar al naar Munster  geweest,  maar zoontje Bram 9 jaar nog nooit. Ze hadden Joe 2 jaar geleden al ontmoet bij het Blues In The Schools (zie verslag) maar een show  hadden we  nog niet  met zijn vieren gezien. Nu was de tijd daar en om 18.00 uur werden we  door Warren en Joe opgevangen. Na een hartelijke begroeting, handtekening van Joe op de kaartjes, een plectrum voor de kinderen, wat foto’s  mochten we backstage en naar het podium. De zaal was nog helemaal leeg en de kinderen waren echt onder de indruk van het geheel,  Joe’s gitaren bekeken, Bram ermee op de foto: een geweldige ervaring die ze hun hele leven niet zullen vergeten.( Deze trotse vader ook niet). Een opmerking  van de kinderen die mij zeer deugd deed: ”Wat zijn  Joe en Warren  toch ontzettend , gewone en erg aardige mensen !!” En dat zeg ik al jaren!

Joe Bonamassa

De show zelf  verschilde niet van Groningen, behalve  de improvisaties in de nummers zelf. Het publiek weer laaiend enthousiast, band goed op dreef. Bogie Bowles blonk weer uit door zijn retestrakke drumwerk,  Carmine Rojas degelijk onopvallend als altijd en  hij kon in het duel met Joe echt laten zien hoe geweldig hij is (logisch als je jaren bij David Bowie en Rod Stewart hebt gespeeld) en Rick Mellick’s  vloeiende toetsenspel kleurt het muzikale plaatje in.

Na 2 uur was het voorbij  en toen  in de auto nagenietend met 2 slapende kinderen op de achterbank weer naar Winterswijk!

Een weekend om nooit  te vergeten. Met je kinderen voor het eerst  naar een concert en dan direct maar Joe Bonamassa en backstage. Kan minder .

P.S: O ja de kinderen vonden het optreden  zelf ook prachtig. Nu een paar dagen later hebben ze het er nog steeds over.

Joe Bonamassa

Verder realiseer ik mij heel goed dat ik niet objectief ben t.a.v. Joe  maar al die credits die hij van  mij krijgt, heeft hij ook echt verdiend. Hopelijk zijn de reacties van derden positief over de shows want anders staat deze jongen  aardig in zijn hemd. Op de reacties van het publiek afgaand zit  oondergetekende  er niet naast……………………

Marco heeft overigens foto’s gemaakt van alle 3 de shows (Groningen, Breda en Carre dus) en zal, tussen alle andere drukke werkzaamheden door, het complete tour fotoalbum een dezer dagen voor de liefhebbers publiceren …. hier alvast een serie … geniet ervan

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa

Joe Bonamassa