Jinx 1

Jinx
De Fuut, Den Haag
3 Oktober 2013

Ingestuurd verslag, tekst: Dé Hogeweg /  foto: Jan Horjus

Not a million miles away

Op het podium staat een trio, net als bij Rory Gallagher. De X-factor spat er vanaf. Achter ze hangt een banner met daarop: Jinx 100% Gallagher. Voor de kijkers rechts staat zanger/gitarist Ruud ‘Ruitjesbloes’ Ruitenschild. Hij zit al helemaal in de groove. Eindelijk weer eens een frontman met big hair. Op links is Jan Kelly samengesmolten met zijn bas. Regelmatig buigt hij zich, terwijl hij op zijn tenen staat, in de letter C achterover. Elk riffje is raak. In de punt naar achteren zit Harry Reus in een zwart hemdje knalstrak te drummen. Als een nummer dat ook maar even toelaat freestylet hij als Animal van de Muppet Show. Het is meteen duidelijk: Jinx staat als een huis. De mannen geven alles. Gallagher is 100% alive.

‘Dit is hun vierde nummer’, brult er eentje van de middelbareschoolvriendengroep boven Where would I go, what would you do uit als wij binnenkomen.‘Het was meteen kicken vanaf het eerste nummer.’ Dat is te zien. Aan de grote stamtafel in het midden zitten drie mannen, waarvan twee kaal, die ook alle teksten kennen. Zij knikken de maat met hun hoofd en roffelen op de tafel. Bij de ramen zit nog een andere vriendengroep op barkrukken te swingen. Een stuk jonger, misschien de incrowd van de Fuut. Achter hen deinen knipperende boeien op zee. Een handjevol lone wolves zitten, staan en hangen her en der door de zaak.

Na een prachtige extended uitvoering van Calling Card – bij de tempoversnelling krijg je toch headbangneigingen – vraagt Ruud of er verzoekjes in de zaal zijn. Meteen wordt er van drie kanten om A Million Miles geroepen. Ruud zegt lachend dat die op zijn lijstje staat. Iemand begint keihard What’s going oh-hon te zingen en off Jinx goes again. Ze spelen lang door. Na het 100% energieke Moonchild last Ruud een break in. De melodie blijft hangen in het rode licht onder de balken. Nu hoor je pas hoe de wind om de tent loeit. Mensen lopen smilend naar de bar.

‘Wanneer heb jij Rory voor het laatst gezien?’ is de meest gestelde vraag. Iedereen heeft hem wel een keer of 5 of 8 of 10 gezien. Mooie verhalen. Hoe goed hij was en hoe slecht het afliep. Op 10 januari 1995 waren wij erbij in Nighttown. Dramatische avond. Gallagher was al te lam vóór het concert en begon twee uur te laat. Zingen kon hij niet meer. Het publiek begon te fluiten en hij te schelden. Exit Gallagher.
Vijf maanden later overleed hij. Sindsdien hebben we de muziek niet vaak meer gedraaid. Deze avond kan die herinnering overschrijven. Aan onze ruitjesbloezen zal het niet liggen.

De opmerkelijkste dialoog tijdens de break was:
‘Zou Ruud een pruik hebben?’
‘Nou ja, wat is dat nou voor een vraag.’
‘Als hij en die drummer al in ’77 samen speelden, moeten ze nu toch ook een jaar of 50plus zijn, dan ben je vaak toch kalend of grijs.’
‘Het ziet er wel echt uit, dat haar.’

Wel vreemd dat er zo weinig publiek is. Zal wel aan het weer liggen. Of te ver lopen. Strandtent de Fuut staat in Den Haag voornamelijk bekend om alternatieve dansvoorstellingen in de branding bij zonsondergang hartje zomer, jazzconcerten en workshops beeldhouwen of yoga.
Met al dat oud bruine hout is het hier natuurlijk de perfecte locatie voor houthakkersbloezen, gitaargeweld en bier. Toevallig zag ik de aankondiging. Het personeel vertelt dat Jinx er al eerder gespeeld heeft. Stom, gemist.

De tweede set duurt nog langer dan de eerste, maar gaat veel te snel voorbij. Zo’n topband op een toplocatie looking out on the deep blue sea met het ideale Gallagher stormy weather: dat moet eeuwig duren. De opbouw naar het meest verzochte nummer is spannend. Een paar keer denken we het intro van A million miles te horen. Ineens is het er echt en gaat het dak van de Fuut af, al zijn we dan met weinig.
Als Ruud zijn gitaar afstroopt en zijn ukelele pakt, beginnen wij vast met een lekkere feetstamping voor Going to my hometown. Een pareltje.
Met Shadow Play rockt Jinx naar het onvermijdelijke einde van een 100% Gallagher avond toe.

Een strandtent in de herfst, een paar dagen voor de seizoenssluiting. Heen en terug op de fiets met twee keer wind tegen door de duinen. De strandweg zit vol gaten van de zomer. De maan is een kleine sikkel. Wolken weerkaatsen de stadsverlichting van Den Haag. Boven zee is het donker. Dikke regendruppels spatten uit elkaar op het zand. In de verte huilt een gitaar. De muziek verwaait in de storm.
Sailing like a driftwood on a windy bay. Not a million miles away.

SETLIST 3 Oktober 2013

MESSING WITH THE KID
BRUTE FORCE AND IGNORANCE
DO YOU READ ME
THEY DON’T MAKE THEM LIKE YOU..
SECRET AGENT
WALK ON HOT COALS
SLEEP ON A CLOTHE-LINE
CALLING CARD
BAD PENNY
WHAT’S GOING ON
OUT ON THE WESTERN PLAINS
TATTOO’D LADY
HANDS OFF
MOONCHILD

CRUISE ON OUT
CONTINENTAL OP
FOLLOW ME
FUEL TO THE FIRE
TOO MUCH ALCOHOL
SHIN KICKER
I TAKE WHAT I WANT
MILLION MILES AWAY
GOING TO MY HOMETOWN
LANDROMAT
PHILBY
OFF THE HANDLE
SHADOW PLAY

Website Jinx

Jinx album Rory Gallagher


Ook op Blues Magazine ...