Israel Nash Gripka
Tommy Ebben and the Small Town Villains
10 mei 2012, W2, Den Bosch

Tekst: Joris Pietersen / Foto’s: Rachel Rijsdijk

Het programma van de W2 is er een om af en toe na te kijken, want er komen met regelmaat goede bands naar deze fijne zaal in Den Bosch. Op donderdag 10 mei stond Israel Nash Gripka geboekt, met in het voorprogramma Tommy Ebben and the Small Town Villains. Mede dankzij Gripka’s sterke live-album van de Barn Doors Spring Tour was het een mooi moment om weer eens de trein richting Den Bosch te pakken.

Wie de laatste tijd weleens naar een concert is geweest heeft Tommy Ebben and the Small Town Villians vast weleens gezien. Overal in het land duiken ze op, tijdens festivals, in voorprogramma’ en in heel wat in Nederland bekende zalen. Het ontbreekt deze jonge band niet aan energie, Tommy Ebben en zijn gezelschap timmert aan de weg en dat doen ze goed. In het voorprogramma van Gripka speelden ze een set van ongeveer 40 minuten met inmiddels toch wel bekende nummers als Signs, Forever Sunday en A Whisper to Arms.

Tommy Ebben wordt ondersteund door een uitstekende band waar de muzikaliteit vanaf straalt, of het nou op toetsen is of op viool. Mooi om te zien ook is dat ze een steeds rauwer geluid krijgen, waardoor je absoluut niet het idee hebt dat je naar een relatief jonge band luistert. Bell Tower Blues en afsluiter She Won’t Tell zijn daar mooie voorbeelden van. Als de band zo doorgaat dan heeft Nederland nog wat om rekening mee te houden. De W2, waar het toch nog een beetje vol moest stromen, was in ieder geval opgewarmd.

Tijdens de korte pauze kwamen er nog wat mensen binnen en dat zorgde voor een redelijk gevulde zaal toen Gripka het podium betrad. Overigens werd hij ondersteund door een flinke band en al snel bleek de waarde daarvan, Gripka werd door maar liefst drie uitstekende gitaristen ondersteund, waarvan er 2 ook nog vocale ondersteuning boden. Tijdens openingsnummer Goodbye Ghost zorgde dit al voor een samenhangend geheel en dat is precies waar de band het van moet hebben. Hier en daar wordt wel een solo gespeeld, en goed ook, maar de samenhang van alle muzikanten als geheel heeft de prioriteit. Gripka volgde met Antebellum en Four Winds, maar het publiek in Den Bosch moest duidelijk nog de smaak te pakken krijgen.
Gripka’s nummers worden door korte verhalen aan elkaar gepraat en hebben hier en daar een maatschappijkritische en soms zelfs melancholische inslag en kennen een zeer sterke opbouw. Nummers als Louisiana en Baltimore beginnen vaak rustig en bouwen op naar een hoogtepunt, waarbij Gripka speelt met intensiteit. Zo beland je vlak voordat de band alles losgooit vaak in het oog van de storm, waar slechts een enkele gitaar overblijft, die vervolgens opgaat in een verwoestend geheel.

Halverwege de set, na Sunset, verdween de band en ging Gripka alleen verder. Gewapend met alleen een gitaar en harmonica gaf hij de set een intiem vervolg, waarbij hij nummers zong over zijn thuisland Amerika en het grote verschil tussen de steden en het platteland aldaar. Hij greep het publiek bij de lurven toen hij alle versterking uitzette en puur akoestisch verder ging. Een inmiddels doodstille zaal luisterde onafgebroken.
Toen de band weer op het podium kwam werd het laatste deel van de set ingezet, met Fool’s Gold, Louisiana, Pray for Rain en een van de hoogtepunten Baltimore, en met zo’n einde kun je niet anders concluderen dat er een zeer sterke set is gespeeld. Het heeft overigens weinig nut Gripka in een genre te plaatsen want het heeft van veel stijlen wat weg. Zijn muziek doet wat met je, ondanks dat het niet bijzonder vernieuwend noch uniek is. Gelukkig staat hij binnenkort weer op een Nederlands podium, en wel tijdens het gratis Ribs en Blues in Raalte.

Tommy Ebben and the Small Town Villains

 

Israel Nash Gripka


Ook op Blues Magazine ...