Henri van Werven laatste concert
Bluescafe Apeldoorn
28 oktober 2012

Tekst: Peter Vroon / Foto’s: Peter Vroon / Video’s: William Lindner, Peter Vroon

Het Bluescafe Apeldoorn was afgelopen zondag afgeladen vol en het eind van de middag en begin van de avond. Daar gaf – als laatste wens – de Apeldoornse gitarist Henri van Werven (57) zijn allerlaatste optreden, samen met zijn maten van zijn vroegere rockband Booze. Met Henri (gitaar), Leo Ligtenberg (gitaar), Wim Dal , (drums). Ernst Morgenland (bas)Ze brachten onder meer nummers van Status Quo en Steppenwolf alsmede eigen werk. Van Werven heeft longkanker en niet lang meer te leven.

Henri van Werven werd onder luid gejuich het Bluescafe binnen gereden terwijl de band speelde With a little help from my friends. Gebracht met de ambulance en omringd met goede zorg door het ambulancepersoneel.

Hij speelde zondagmiddag het laatste concert van zijn leven. Geëmotioneerde familie vrienden en bezoekers voelden alles mee wat hij doormaakte. Een glansrijk optreden waarin Henri er alles uit perste om iedereen te geven wat hij wilde: liefde voor muziek, emotie en passie voor het leven.

Diep respect voor alles wat hij speelde met zijn oude makkers. Wat een confronterend optreden van een man die echt alles wilde geven op het podium. Hij verbond leven en het einde ervan in een optreden dat menig hart deed beseffen dat dit een bijzonder uniek moment is geweest.

Het Bluescafé was compleet vol en buiten stonden mensen in de rij om binnen te komen, wat niet lukte. Zelden heb ik zó’n beladen concert mee gemaakt.

Henri, ik heb diep respect voor je en bedankt dat je ons heb mee genomen in jouw passie: ‘Muziek tot aan de dood’.

Zaterdagavond droeg NICO DIJKSHOORN (o.a. bekend van DWDD) een gedicht voor over Henri van Werven …

GEDICHT VOOR HENRI VAN WERVEN van Nico Dijkshoorn

toen ik
drie uur geleden aankwam
in apeldoorn
kende ik henri van werven niet
nu wel
alleen door deze foto al
henri van werven moet een aardige man zijn
hij is doodziek
letterlijk

de foto ontroert mij
een zieke man
met een gitaar in bed
dat kan twee dingen betekenen
de fotograaf heeft aan henri gevraagd
of hij de gitaar wil bespelen
zodat de lezers direct begrijpen waar het artikel over gaat
ziekte en muziek en hartstocht
of henri is betrapt door de fotograaf
ziek in bed
met zijn zelfgemaakte lievelingsgitaar in bed

ik geloof onvoorwaardelijk in het laatste
ik zie hoe een gitaar kan troosten
hier zien we hoe je je handen om de hals kunt leggen
en hoe je meteen een heel leven muziek maken
door je lichaam voelt stromen
zo kijkt henri
en zo een gitaar is het ook
een Flying V
een gitaar met twee geile rode houten vrouwenbenen
rood
de kleur van het haar van zijn buurmeisje
waar hij
lees ik in het artikel
47 jaar geleden naast kwam te wonen
aan de moerbosweg
tegenwoordig de sleutelbloemstraat
henri’s eerste muzikale verwondering
leest als een romantisch jongensboek
hij op zijn kamer
met het raam open
en in de tuin
vlak naast hun huis
speelt het buurmeisje
op een oude akoestische gitaar
steeds dezelfde twee akkoorden
henri luistert

hij weet het nog niet
maar dan al
10 jaar oud
is hij nog maar 1 akkoord verwijderd van
de blues
hij hoort haar zingen
slaap kindje slaap
maar in zijn hoofd hoort henri
raspend en krakend
woke up this morning
feeling lonely and blue

ik ken hem niet
maar ik houd van mannen als henri
blues in nederland
je moet er zo veel van houden
harry muskee
ook iemand die een leven lang
de zelfkant van het leven
probeerde op te snuiven
ergens in een boerderij
blues in nederland
je moet zo je best doen
blues in nederland is
je gitaar laten huilen naast de stamppot en de halfvolle melk
blues in nederland
is blues met hindernissen

ik kende henri van werven niet
en nu
na deze foto’s in de krant
ook weer zo ontzettend goed
ik kijk naar de bandfoto van zijn band booze
oh wat prachtig
de ontroering die ik voel als ik de basedrum zie
met gekleurd uitgeknipt papier
hebben ze de bandnaam op het vel geplakt
henri is de derde van links
het is de tijd dat mannen hun eerste vlassnor nog
eindeloos lang cultiveerden

het leven van henri leest als een verhaal vol weemoed, geluk en hartverscheurend verdriet
zoals de blues zelf
henri leerde jimi hendrix kennen
via de Nieuwe Apeldoornse Courant
die hij op vijftienjarige jongen bezorgde
alweer een bluessong
of een film
hoe een apeldoornse jongen
via de krant
jimi hendrix leert kennen
en voorgoed verloren is

henri is ernstig ziek
en morgen speelt hij voor het laatst met zijn band
booze in het Blues Cafe

er zal niet veel verschil zijn met deze foto
want ik zie het aan henri
als hij zijn gitaar vastpakt
kijkt hij als een gitarist
de vingers bewegen
het hoofd doodstil

als u morgen gaat kijken
kijk daar naar
niet naar zijn vingers
maar naar zijn ogen
die hij af en toe zal sluiten
om de noot nog beter te horen

ik weet een ding zeker
morgen
hier in apeldoorn
kunt u de blues
bijna aanraken
booze
henri
zet hem op!

Video impressies Henri van Werven laatste concert

Bron: Apeldoorn Direct