JONNY LANG
Melkweg, Amsterdam
14 Oktober 2013

Jonny Lang

Jonny Lang

In tegenstelling tot het optreden in Brussel waarvoor al wekenlang geen enkele kaart meer beschikbaar was, werden pas maandagmiddag de allerlaatste kaarten voor Jonny Lang in de Melkweg van de hand gedaan. Veel bezoekers waren er de laatste keer ook bij toen Lang in Paradiso beloofde om snel weer te keren. Ruim twee jaar later maakte hij zijn belofte dan toch nog waar en ach, wanneer je fans zeven jaar laat wachten op nieuw plaatwerk valt dat toch eigenlijk best mee…? Blues Magazine was aanwezig om te kijken of het lange wachten beloond werd.

Tekst: Jeroen Bakker / Foto’s: Marco van Rooijen
Meer foto’s zie fotoalbum Jonny Lang @ Melkweg

Ondanks het aanvangstijdstip van 21.00 uur en het ontbreken van een voorprogramma staan de eerste fanatici al in de rij te wachten tot de deuren om 19.30 geopend worden. De eerste overeenkomst met die avond in juli 2011 is, behalve het herfstachtige weer, de muziek die het publiek krijgt voorgeschoteld terwijl het geduldig de komst van de Amerikaanse zanger/gitarist afwacht. De platen van Stevie Wonder, Donny Hathaway en Sly Stone zouden best van Lang zelf afkomstig kunnen zijn. Wie het recent verschenen ‘Fight For My Soul’ reeds in bezit heeft weet dat er wederom veel donkere invloeden te bespeuren zijn. Lag de nadruk voorheen op het meer bluesgerelateerde werk, sinds zijn spirituele transformatie is zijn muzieksmaak ook iets veranderd. Tegenwoordig is de funk, gospel en soul nooit ver weg als Lang in de buurt is.

Jonny Lang

Even na negen uur wordt met ‘Don’t Stop (For Anything)’ de aftrap gegeven voor een ruim twee uur durende show. Loeistrakke funk kun je aan deze band probleemloos overlaten en ook de zanger/gitarist voelt zich hierbij blijkbaar prima op zijn gemak. Bij het mengpaneel wordt in alle hevigheid geprobeerd om de juiste mix te vinden tussen zang, bas, toetsen en gitaar maar het zal nog ruim tien minuten duren voordat het hele zaakje enigszins acceptabel staat afgesteld. Aan het stel klasbakken in zijn begeleidingsband zal het niet liggen. Zo legt drummer Barry Alexander II die al eens het podium deelde met B.B. King, samen met de eveneens uit Minneapolis afkomstige bassist Jim Anton een solide groove neer en tovert Dwan Hill subtiele funklijntjes uit zijn keyboard terwijl ‘side-kick’ Akil Thompson de rhythm- gitaarpartijen verzorgt als Lang losgaat in zijn momenten. Het enthousiasme in de Oude Zaal is er evenwel niet minder om, helemaal als de solo tijdens ‘A Quitter Never Wins’ wordt ingezet en de bluesliefhebbers toch even op hun wenken worden bediend.
Zijn zusje Jessica heeft hij deze keer thuisgelaten. De avances van enkele mannelijke bezoekers toen in Paradiso moeten broerlief toch wat zorgen hebben gebaard. Bovendien is ‘Jesse’ inmiddels ook voor zichzelf begonnen na enkele succesvolle opwachtingen in programma’s als American Idols.

Jonny Lang

In ‘Turn Around’ laat Lang zich van zijn religieuze kant zien waarbij hij tevens begeleid wordt door de backing vocals die een hoog gospel-gehalte bevatten. Ook ‘That Great Day’ stamt uit dezelfde periode. Met de ogen gesloten richt hij zich naar boven en lijkt hij zich over te geven aan de muziek. In de ‘gevoelige’ passages van ‘Red Light’ heeft zijn stem verrekte veel weg van Michael Bolton. Durft hij ook nog te vragen of wij het naar de zin hebben… Van hem zullen we verder niets horen maar Lang heeft ‘Living For The City’ van Stevie Wonder zo ongeveer een basisplaats in de set gegeven waarmee het tempo ietsje wordt opgevoerd. Op subtiele wijze wordt een klein stukje ‘Superstitious’ ingebouwd en direkt herkend. Het nieuwe ‘Blew Up (The House)’ is een welkome aanvulling na een ingetogen kwartiertje maar is helaas één van de weinige momenten waarop even wordt stilgestaan bij de release van het laatste album. ‘What You’re Looking For’ is eveneens nieuw en wordt als afsluiter van de reguliere set gebruikt. Lang lijkt er bewust voor gekozen te hebben om een kleine bloemlezing uit zijn gehele oeuvre ten gehore te brengen. Een gemiste kans aangezien ‘Fight For My Soul’ een handvol tracks kent die het live erg goed zouden doen. Voor de bezoekers die de eerste keer zijn optreden bijwonen is het overigens een prima kennismaking.
Met ’40 Days And 40 Nights’ van Muddy Waters komt de gitarist in Lang nog even stevig door en ook in het indrukwekkende ‘Lie To Me’ worden, zowel akoestisch als elektrisch, alle registers nog even opengetrokken. Het zijn enkele voorbeelden van de vele hoogtepunten die het publiek krijgt voorgeschoteld. Voor diegenen die het voorrecht hebben gehad om hem vaker dan één keer te hebben zien spelen is de set allesbehalve verrassend. Op kwalitatief gebied heeft Jonny Lang met zijn uitstekende band echter weer een zeer bevredigend optreden neergezet. Ook nu beloofde hij weer snel terug te keren en het heeft er alle schijn van dat het gaat gebeuren ook. In het voorjaar van 2014 zal het gezelschap weer in Europa te zien zijn. Grote kans dus dat we ze op enkele belangrijke festivals in april/mei zullen tegenkomen…

Jonny Lang

Jonny Lang

Jonny Lang

Jonny Lang

Jonny Lang

Jonny Lang

Jonny Lang

Meer foto’s zie fotoalbum Jonny Lang @ Melkweg