Verslag: 5de Ernies Blues & Jazz Meeting – Walzwerk, Dinslaken 5 Augustus 2017

5de Ernies Blues & Jazz Meeting
Walzwerk, Dinslaken (D)
5 augustus 2017 met Bluebones, Ben Poole en Tommy Schneller, inclusief twee korte interviews met Ben Poole en Tommy Schneller

Tekst: André Wittebroek / Foto’s en video’s: Sarah M. Bande

Dit festival vindt voor de vijfde keer plaats en is vernoemd naar oprichter Ernie Dschie. Het vindt plaats in het prachtig gerestaureerde industriecomplex Walzwerk in Dinslaken Duitsland. In dit complex Walzwerk-Event Village zijn veel disciplines die met muziek te maken hebben ondergebracht: muziekschool, restaurant, disco, oefenruimtes, geluids-en lichtwinkel, muziekzaal, buitenpodium, een te huren feestruimte. (Een zelfde opzet ongeveer als de DRU in Ulft.) Het festival wordt gehouden op het buitenpodium op de binnenplaats, een zeer sfeervolle locatie, beschut tegen weer en wind. Erboven hangt een parachute van achttien meter doorsnee die de bezoeker extra beschermt tegen de regen.

Als eerste band beginnen om 18.00 uur de Bluebones (niet de BluesBones uit België!) uit Duisburg. Ze spelen veel nummers van en in de stijl van Dr. Feelgood; lekker strak, sterk ritmisch, rauw en in een mix van rock, rock and roll, blues and rock. De nummers, zoals hoort bij rock and roll, zijn kort: maximaal een minuut of drie. Men speelt maar liefst 21 nummers in iets meer dan een uur. Het tempo zit er goed in en de muziek komt zeer goed aan bij het publiek. Kwalitatief is het ook prima, vooral gitarist Kai Kuschura is een openbaring. Zanger Torsten Peters vertelde voor de show dat de band al sinds 1988 bestaat en dat ze vooral voor het plezier spelen, men speelt alleen covers want “eigen nummers schrijven kost ons teveel tijd. We hebben allen een volledige baan en andere verplichtingen ernaast.” Maar de covers doen ze met verve. Een prima opening.

Daarna is het de beurt aan de Ben Poole Band. Deze stonden vorig jaar op het programma maar doordat de ferry Dover-Calais i.v.m. terreurdreigingen niet voer, ging dat niet door. Gelukkig zijn ze er vanavond wel en hoe. Ben Poole heeft een totaal eigen stijl van gitaarspelen, puntig, funky, bluesy maar zeer rockig als het moet. Er zitten veel tempowisselingen en dynamiek in zijn songs waardoor het zeer afwisselend is. Opbouw,tempo, frasing veranderen steeds waardoor het een genot is om naar te luisteren. Ook zijn stem is bijzonder. Wat aan de hese kant, niet diep, lijkt wat iel en zacht, maar past perfect bij zijn muziek. In de ballade Hanging In The Balance hoor je hoe perfect het bij elkaar past. In het nummer Have You Ever Loved A Woman met fantastisch gevoelig intro laat hij zien de blues perfect te beheersen.

In bijvoorbeeld Let’s Go Upstairs laat hij een heel ander kant zien, lekkere funkblues waarop niet stil te staan is. Het opgekomen publiek, (zo’n 450) geniet met volle teugen, ook al omdat Ben een intensieve, beweeglijke podiumpresentatie heeft en een ontspannen, humoristisch en vrolijk contact met het publiek heeft. Het spelplezier spat van de hele band af. Toetsenist Joe Marc steelt vaak de show met schitterend spel waarvoor hij ook de ruimte krijgt en regelmatig eindigt dit in een soort duel tussen hem en Ben. Beau Barnard op basgitaar en Wayne Proctor op drums vormen een degelijke ritmesectie waarop Ben en Joe kunnen excelleren. Topoptreden!

Als laatste dan de Tommy Schneller Band. Driemaal winnaar van de Duitse Blues Awards. Vorig jaar stonden ze niet op het affiche, ze waren gepland voor dit jaar, maar omdat Ben Poole op het laatst af moest zeggen (de dag van het festival!), belde Ernie Dschie met Tommy of hij kon komen en dat kon. Zo staat hij vanavond voor de tweede keer achter elkaar hier op het podium.

Zanger/saxofonist Tommy Schneller is regelmatig in Blues Magazine aan de orde geweest middels CD en DVD reviews en een interview. CD’s en DVD krijgen prima kritieken en hij verdient het vaker in Nederland op te treden zoals de band vanavond overtuigend bewijst. Heerlijk swingende muziek vol lekkere grooves en riffs, ondersteund door een funky bass, dito keyboard en een swingende blazerssectie. De stijl is een dansbare mix van funk, soul, jazz en blues met herkenbare New Orleans invloeden. Zelfs de stem van Tommy heeft veel weg van New Orleans icoon Dr. John. De band straalt veel plezier en vrolijkheid uit en die slaat over op het publiek. Ook hier veel interactie met het publiek. Zo gaat Tommy tijdens het nummer Only For The Ladies het publiek in om voor elke vrouw een solostuk te spelen, inderdaad Only For The ladies!

In Let Your Soul Shine zit werkelijk magistraal gitaarwerk van de Duitse topgitarist Jens Filser. In Lass Die Seele Fliegen zingt het publiek het refrein uit volle borst mee en het toont de prima sfeer tijdens deze show. Ook deze band moet net als de vorige twee terugkomen voor een toegift waar eigenlijk in het schema geen tijd voor is.

Na de toegift is het dan om 24.00 uur afgelopen en is er een eind gekomen aan een heerlijke avond muziek met drie prima bands die allen hun eigen stijl hebben.
Blues Magazine bedankt Klaus Diessner van Walzwerk voor de gastvrijheid.

Tussendoor is er ook nog even tijd om enkele vragen te stellen aan Ben Poole en aan Tommy Schneller.

Het gesprek met Ben Poole

Het valt mij op dat je regelmatig een andere bezetting in je band heb? Zijn daar bepaalde redenen voor?
“Van deze bezetting speelt toetsenist Joe Mac het langst in de band, nu zo’n drie jaar. Drummer Wayne Proctor produceerde mijn laatste album ‘Time Has Come‘ en deed enkele liveshows mee. Dat beviel ons beiden zo goed dat hij is gebleven. Hij produceert ook het nieuwe album. Bassist Beau Barnard speelt sinds een jaar wisselend bij mij. Door verschillende omstandigheden ligt het voor ieder individu anders om wel of niet te kunnen spelen en mee te gaan op tour. Soms verander ik bewust om alles fris en interessant te houden. Maar het klopt, er zijn de laatste jaren nogal wat wisselingen geweest maar ik heb het geluk, dat er altijd kwaliteitsmusici in mijn band zitten.”

Het lijkt erop dat je altijd op tour bent de laatst tijd. Wanneer neem je rust of heb je vakantie? De accu moet toch ook weer opgeladen worden?
“Het was inderdaad een erg druk jaar en er waren geen plannen het wat rustiger aan te doen. Het is zo heerlijk om op te treden, en van je hobby je beroep te kunnen maken is geweldig. Als de optredens goed gaan geeft dat veel energie en zo ga je maar door. Na vanavond ben ik twee weken vrij maar ben dan bezig met het schrijven van nummers voor het nieuwe album, dus toch geen echte vakantie. Daarna naar Griekenland voor enkele akoestische shows en daar test ik dan meteen nieuw materiaal uit in enkele kleine clubs en bars. Ik ga daar heen met een jonge fantastische gitarist uit jouw land, Guy Smeets. Wordt leuk!”

Over je nieuwe album. Zoals je zei produceert Wayne Proctor het nieuwe album. Hebben jullie al dingen gepland en enig idee wanneer het album klaar kan zijn en hoe het gaat worden?
“Ik ben al begonnen met schrijven en zoals gezegd ga daar in de vakantie mee verder. Het enige wat ik nu kan zeggen is dat het meer gitaar georiënteerd en rockiger wordt dan Time Has Come. Het geluid zal meer een livesound krijgen dan een studiosound.”

Wayne Proctor vertelde eerder vanavond dat de opnames in oktober zullen starten, omdat hij eerst druk bezig is met het nieuwe album van King King. Dat album is nu helemaal klaar. De releasedatum zal dan zo in januari 2018 zijn?
“Daar gaan we van uit. Hopelijk gaat alles naar wens.”

Je bent dit jaar ook in Amerika en Rusland geweest. Al iets bekend over je tourschema voor 2018?

“Inderdaad zijn we net terug van Amerika waar we enkele shows hebben gedaan. Hopelijk lukt dat volgend jaar weer net als Rusland. We gaan ons best doen dat voor elkaar te krijgen. Verder de lange grote Europese tournees die we elk jaar doen.”

Bedankt voor je tijd en nog veel succes.
“Heel graag gedaan.”

Het gesprek met Tommy Schneller.

Het viel me direct op dat je vorig jaar hier bij je optreden geen toetsenist had en nu wel? Heeft dat een speciale reden, wilde je bijvoorbeeld een breder muziekspectrum creëren?
“Nee, dat heeft er niets mee te maken. Normaal is onze toetsenist Helge Adam altijd van de partij. Vorig jaar werd ik op de dag van het festival gebeld of het mogelijk was als vervanger van Ben Poole op te treden. Direct de bandleden gebeld en ze waren allemaal beschikbaar behalve Helge. Die kon absoluut niet die avond. Vandaar.”

Je zingt en speelt saxofoon. Er lijkt zeker een New Orleans muziekstijl in jullie muziek te zitten. Je stem doet me denken aan Dr. John. Vind je dat zelf ook?
“Onze muziek is een samensmelting van grooves and riffs uit soul, funk, blues. De groove is de basis van de song en die vind je daar ook terug. De New Orleans stijl is ook een mix van deze stijlen en dat je dat hoort is wel logisch. Dat mijn stem je aan Dr. John doet denken beschouw ik als een groot compliment. Hij is uniek, een legende in zijn muziek.”

In Blues Magazine zijn veel CD’s en pas nog de DVD Live In The City Of Peace van jou besproken en alles kreeg prima kritieken. Hebben jullie daardoor meer optredens in Nederland gekregen?

“Niet merkbaar helaas. We zouden graag meer optredens in Nederland hebben, festivals zijn denk ik de beste manier om meer aandacht te krijgen. Als we in Nederland zijn valt altijd op hoe enthousiast het publiek is. Volgens mij speelt mee dat veel bluesliefhebbers vooral of eigenlijk alleen maar geïnteresseerd zijn in de gitarist. Hoe snel die speelt, wat hij kan. De anderen in de band zijn vaak bijzaak, hoe vreemd dat ook mag klinken, die zijn inwisselbaar. Bij ons is de gitarist een onderdeel van de hele band en staat niet continu op de voorgrond. Elke muzikant is even belangrijk, we doen dan ook niet steeds aan ellenlange solo’s. Natuurlijk komt iedereen aan bod in een solostukje maar het overheerst niet. Ze dienen het totaalbeeld. Er staat een eenheid. Wij gaan voor een breder muziekbeeld, hebben verschillende instrumenten: gitaar, basgitaar, keyboard, drums, saxofoon, trompet, trombone en vijf muzikanten die ook zingen.”

In het vorige interview met Blues Magazine werd je andere band 5Live nog even besproken. Topmusici die de band ernaast deden als een hobbyband. Je zei toen dat het al jaren gestopt was, muzikanten hadden er geen tijd meer voor. Nu lees ik dat jullie vier avonden optredens voor een goed doel in Dortmund volgende week. Toch weer opnieuw beginnen?
“Het is voor de stichting Kinderglück en Henrik Freischlader kent de voorzitter goed en die vroeg of hij iets kon doen. Wij vonden het een prima initiatief en zo staan we er vier avonden, daarna speelt Henrik drie avonden met zijn eigen band. We doen dat gratis, alle inkomsten gaan naar de stichting.”

Komen er dan nog meer optredens aan met 5Live?
“In ieder geval zijn komen er twee optredens aan o.a. in Osnabrück waar ik woon. Blues Magazine is van harte uitgenodigd. Hoe het dan verder gaat zien we wel. Het is natuurlijk een hobbyband naast onze andere werkzaamheden.”

Als het zover is zijn we er! Bedankt voor dit gesprek en het prachtige optreden.
“Jullie ook bedankt en misschien tot een volgende keer.”

Links:
www.bluebones.de
www.benpooleband.com
www.tommyschneller.de
www.walzwerk-din.de

2017-08-12T16:08:55+00:00 12 augustus 2017|Categories: Concertverslagen, Interviews|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe