ERIC STECKEL EUROPESE WINTERTOUR JANUARI 2013
DE LAKEI in HELMOND 18 JANUARI 2013 en ZAAL DIKKE STEIN ELSLOO 19 JANUARI 2013

Eric Steckel

Tekst/Video’s: Walter van Heuckelom / Foto’s: Marco van Rooijen – ism Rootstime.be
Meer foto’s: zie fotoalbum

Eric Steckel heeft Europa niet lang kunnen missen. Eind november 2012 was hij nog in onze contreien voor enkele concerten. Maar nu was hij al terug voor een twaalftal optredens. Spijtig genoeg was er geen enkele zaal of podium in België bij. Het waren allemaal optredens in Nederland en Duitsland, behalve ééntje in de UK. Dit optreden in The Rock & Blues Club in Sedgefield is tevens ook het eerste concert van Eric Steckel in het United Kingdom. Deze tour is er in de eerste plaats om de laatste cd van Eric te promoten. Met ” Dismantle The Sun ” heeft Eric Steckel een prachtalbum afgeleverd. Ook wat zijn belangen in Europa betreft is er heel wat veranderd voor de nog maar 22 jarige Steckel. Hij heeft een ander management onder de arm genomen en heeft ook voor deze tour een andere band bij zich. Zijn twee compagnons Rick Prince en Andrew Haley zijn in de States gebleven. En hier in Nederland werd rond Eric Steckel een nieuwe band gevormd. Naar ik hoor zou het ook de bedoeling zijn dat deze band de vaste begeleidingsband van Eric zou worden in Europa. En dat dit een briljante keuze is zou later na de concerten blijken. De nieuwe band bestaande uit één van de beste basgitaristen uit Nederland Barend Courbois, drummer Henk Punter die zijn sporen al verdiende bij King Mo en in 2011 genomineerd werd voor beste drummer in Nederland en toetsenist Bob Fridzema die onder andere al speelde bij Dana Fuchs en John F Klaver. Heel opmerkelijk dat deze vier topmuzikanten op zo een korte tijd al helemaal ingespeeld zijn op elkaar. Na beide optredens had ik een kort gesprek met Steckel en hij vertelde me hoe lucky hij was dat hij met deze jongens mocht samen spelen. Eric zijn stem is met de jaren ook volwassener geworden en hij is ook terug gekeerd naar zijn zijn oude lievelingsmuziek na zijn in 2010 verschenen album ” Milestone ” toen Eric koos voor het meer commerciële hardrock genre. John Mayall is op dit ogenblik de mentor van Eric en iedereen weet welke en hoeveel grote gitaristen John Mayall al op weg geholpen heeft naar een mooie carrière. De muziek van Eric omschrijven is gemakkelijk. Uitstekende bluesrock, blues en wat funk erbij, waarbij Steckel uitgebreide maar nooit vervelende solo’s aan toevoegt. En dat Eric een uitstekend gitarist is zal wel niemand meer aan twijfelen. Zelf volg ik Eric Steckel al meerdere jaren en zag hem toch al meer dan tien maal optreden, en als ik heel eerlijk ben en zonder iets af te doen aan de vroegere begeleiding bands moet ik zeggen dat dit het beste is wat ik ooit zag van hem en dat dit ook de beste band is waarmee ik hem gezien heb. Dus de vooruitzichten zien er heel positief uit.

Eric Steckel

De concerten van zowel in De Lakei in Helmond als van in Zaal Dikke Stein in Elsloo hadden ongeveer dezelfde setlist. Dus gaan we deze optredens samen bespreken. Persoonlijk vond ik het concert in zaal Dikke Stein net iets beter dan in de Lakei. Maar beide waren super en ook de klank kwaliteit was prima. De lakei in Helmond is een gezellige kleine club. En Zaal de Dikke Stein in Elsloo is een heel mooie grotere zaal met een heel goede belichting van het podium. De Lakei in Helmond was goed gevuld maar is niet zo een grote zaal, en ook in de grotere zaal van De Dikke Stein was het gezellig druk. Het was telkens meer dan twee uur aan één stuk door genieten van afwisselend stevige bluesrock als van heel gevoelige bluesballads. Kenmerkend is ook de vreugde die de vier muzikanten uitstralen tijdens het concert, en dit ook overbrengen op het enthousiast publiek.

Eric Steckel

Al van bij het begin ging de band vol gas met ” Funky C, Funky Do ” zodat het aanwezige publiek van bij het begin dadelijk vastgenomen werd en meegezogen door deze geweldige muziek. Een heel pittig nummer waar Bob Fridzema zich al dadelijk laat opmerken met de mooie klanken uit zijn Hammond orgel. Ook ” Scuttle Button ” is zo een nummer waar je moeilijk stil kan bij blijven staan. Eric Steckel is de frontman en komt regelmatig nadrukkelijk op de voorgrond. Maar deze jonge knaap weet ook dat hij Barend, Bob en Henk nodig heeft en dus geeft hij hen ook regelmatig de kans om zichzelf in de kijker te spelen zodat het publiek ook kan genieten van de enorme talenten van deze muzikanten. Uit het nieuwe album werd het openingsnummer ” Mississippi River ” heel sterk gebracht met een heel vette gitaarsolo van Eric. Maar ook het meeslepende ” Love Me Or Leave Me ” kon op veel bijval rekenen. Een sterke ritmesectie met de steeds heel strakke voortreffende en energiek drummende Henk Punter en de steeds verrassende Barend Courbois op bas klinken prachtig op ” Day Drinkin’ “. De enige cover op het nieuwe album is ” Empty Promises ” van de spijtig overleden Michael Burks. Het is geen cover waarvan Michael zich zou omdraaien in zijn graf, maar wel eentje waar hij heel vereerd zou mee zijn. Krijg
steeds kippenvel als ik Eric’s versie hoor. Zorgvuldig de spanning opgebouwd en daarna dat sublieme gitaarspel zonder franjes maar toch zo zalig.

Eric Steckel

Nog zo een kippenvelmoment is ” So Many Roads ” met Eric weer met dat zalige geluid als hij op zijn custom made Tom Anderson Hollow Cobra S gitaar aan het pingelen is. Steeds onder het goedkeurend oog van zijn drie gezellen. En om bij de slowblues te blijven ook nog het meer dan zeventien durende ” We’Re Still Friends “, met een aangrijpende Bob Fridzema op zijn Hammond waarna Eric Stijlvol overneemt. Woorden zullen nooit kunnen zeggen hoe mooi het was. Nog een cover die meer dan de moeite waard was, was deze van Muddy Waters ” 19 Years Old ). Weer een nummer dat in deze versie volgens mij zoveel beter klinkt dan het originele. Van een heel andere soort is dan weer Albert King’s ” Under A Bad Sign ” een heel funky nummer waarin Barend Courbois alle remmen mag losgooien en daar ook van gebruikt maakt. Echt klasse wat Barend daar weer ten gehore bracht. Eerst met een bassolo en daarna met een duel tegen Eric op. Gewoonweg klasse. Dat moet je gezien hebben, gelukkig heb ik dit ook kunnen filmen zodat jullie er ook van kunnen genieten. Nog één bisnummertje kwam eraan en dat was tweemaal een instrumentale boogieblues met ” La Grange ” erin verwerkt . Wederom die pure klasse en die speelvreugde die je alleen kan mee beleven als je zelf daar aanwezig bent. In zaal De Dikke Stein verwisselden Bob en Eric een tijdje van instrument. En zowel Bob als Eric lieten horen dat ze ook op dat instrument thuis zijn. Vooral Eric Steckel liet horen en dat buiten een begenadigd gitarist ook een heel bekwaam toetsenist is. Twee mooie avonden en vooral voor iedereen die de kans nog moest krijgen Eric, Henk, Bob en Barend aan het werk te zien deze maand, Grijp deze kans je zult er geen spijt van krijgen.

26 januari 2013 Bluesnicht in Westendorp NL
27 januari 2013 Bluesfestival Bunnik NL

Eric Steckel

Eric Steckel

Video’s De Lakei Helmond 18 januari 2013

Funky C, Funky Do

Scuttle Buttin

Empty promises

Video’s Zaal Dikke Stein Elsloo 19 januari 2013

So Many Roads

We’Re Still Friends

Born Under A Bad Sign

La Grange

Eric Steckel

Eric Steckel

Meer foto’s: zie fotoalbum