Dana Fuchs
W2, Den Bosch
21 oktober, 2011

Tekst: Gerrit Harmsen / Foto’s: Marcel Wolthers/ Video’s: Rachel Rijsdijk

Bij binnenkomst krijgen we nog net de laatste 2 songs van het Belgische Ganashake mee.
De 3 heren knallen harde bluesrock de zaal in en maken duidelijk dat hun nieuwste release een prima weergave is waartoe deze jonge honden in staan zijn.

Dana laat haar microfoon even achter bij het drumstel en loopt naar de rand van het podium. Dan slingert ze met een krachtig volume vol hartstocht haar stem de zaal in. Het lijkt wel of de 250 aanwezigen staan vastgeketend. Dan, nog een keer worden we overspoeld door de power van haar stem. En zo beleven we een ongekend kippenvel moment.

Tijdens de ombouw komen er nog steeds mensen binnen en mag frontvrouw Dana Fuchs voor een prettig gevulde zaal haar rockbitch kunsten aan ons vertonen. Sommige heren vooraan het podium staan met open mond te kijken om vervolgens van geen wijken meer te weten. De band opent met de titelsong Love To Beg van de gelijknamige CD. Een fijne opener die wordt vervolgt met Faster Than We Can. Via oude krakers als Almost Home en Song Bird pakt ze ons bij de hand en voert Dana ons mee. De sfeer en enthousiasme bij het publiek blijft hierdoor ook bij het nieuwe Superman krachtig overeind. De chemie die je voelt tussen Dana en haar Band is waar te nemen als je ziet dat het plezier er onderling van af spat. Regelmatig contact zoekend geeft Dana hiermee alle credits aan het stel geweldige muzikanten die om haar heen staan. Bij I’d Rather Go Blind aangekomen gaat de volledig ingepakte zaal via geschreeuw, gejoel en hard gefluit uit zijn dak. Als we daarna ook nog getrakteerd worden op Misery, Helter Skelter en Goin’ Down kan deze avond voor velen niet meer stuk. Ook ondergetekende gaat ondanks het gevoel, mwah wel een beetje kort een uur en 10 minuten, tevreden huiswaarts.

Website: http://danafuchs.com
Foto’s: http://www.flickr.com/photos/metrique