Verslag: Blues Tour Groningen 28 Februari 2015

DSC04151bw6

Blues Tour Groningen
28 februari 2015

Tekst en foto’s: Han van Oosten
Alle foto’s zie album Blues Tour Groningen 2015

De blues is van alle tijden. Het zit in ons en zal nooit verdwijnen. Je hebt het, je krijgt het en het laat je nooit meer los. Het kan je wild maken, ontroeren, verstoren, is rauw en bot. Het kan wreed klinken en soms maakt het je verrot. Gedurende je leven neem je afstand. Is het wel hip genoeg? Of ging het te stroef? Maar dan keer je toch terug. Het zit in ons. Die groove. Die sound. De liefhebbers. Back to the bone. For sure. You are not alone.

Afgelopen zaterdag was het weer zover. Inmiddels alweer de zevende editie van the one and only Blues Tour Groningen. Dertien locaties onderhand in het hartje van de Groninger binnenstad vanaf 21.00 uur tot en met klokslag 1.00 uur precies. Twee toplocaties zijn er dit jaar toegevoegd aan het arsenaal van organisatoren Wim Angerman en Joris van Berkel. De animo onder de café-eigenaren voor dit enerverende gebeuren in de binnenstad van Groningen bleek dit jaar enorm groot te zijn. De blues leeft!

In de Gelkingestraat wordt Jazzcafé New Orleans met Macbetty ingelijfd en aan het Zuiderdiep heeft het Martinihotel haar steentje bijgedragen met op de planken de band Bucket Heat. Er is zowaar zelfs een speciaal hotel bluesarrangement. Dat houden we erin toch?

De dertien locaties kunnen te voet bereikt worden en anderzijds bestaat er ook de mogelijkheid, om per fietstaxi ter plaatse te geraken. Helemaal top natuurlijk. De laagdrempeligheid is ook super, omdat er dankzij de sponsoren geen entree wordt gevraagd.

Het is overal druk. Damp op de ramen. Een impressie. Allereerst natuurlijk The Veldman Brothers bij café Koster. Wie ook anders? Deze geoliede bluesmachine, onder leiding van de broers Bennie en Gerrit Veldman van links naar rechts gierend over hun toetsen, staat altijd garant voor stevige en smaakvolle muziek. Wat een kwaliteit. Niks mis mee.

DSC04195

Captain Morgan Express bij café Mulder. Heerlijke gitaarsound. Wat een drive heeft de gitarist. Top. De zang is goed verzorgd. Dito lekkere harpsound. Een hoog Red Devils gehalte. Alles bij elkaar geen lege noten rammelaars. Strak spelen, dan komt de rest vanzelf. Kunnen ze zelfs grote evenementen mee dragen.

Bij Café de Wolthoorn & Co staat achterin de zaal de franse blues en rockband Big Dez te spelen. Of is het toch stiekem Popa Chubby die daar op zijn gitaar stond te scheuren met zijn petje op? We will never know. Stratocaster blues en enorm strakke drummer. De toetsenist gaat ook lekker. Pokerface pur sang. Ook bij hem heb ik een déjà vu, alleen kan ik zijn alter ego niet thuis brengen. Zeer ervaren uitstraling bij deze gasten. Powerhouse. Merci beaucoup.

Huize Maas heeft de Juke Joints. Wow. Vanaf de eerste tonen knallen ze erop los. Als hazewindhonden uit de startblokken. Gelijk een killing vette groove. Je merkt het ook aan het publiek. Iedereen schiet gelijk alert in de aandacht en beweegt zich direct naar de boys toe. Mooie intense gitaarsolo’s. Swingende band met veel potentie en natuurlijk betrekken ze het publiek erbij. Het geluid staat wel wat aan de harde kant. Wat is er mis met een goede geluidsman? Of een DB metertje?

DSC04174n

Hetzelfde heb ik, en menigeen met mij denk ik, ervaren bij LOLA met the Hoochie band. Wat staat het volume daar hard. Zelfs met doppen in riskeer je daar tinnitus oortjes. Jammer voor de band. Volgende keer toch beter aan denken lijkt me. Verder. Heerlijke ruige band en vette bluessound. Richard Koster en Roelof Meijeringh dragen ook nu weer de band. Energieke uitstraling overall en de harp in combinatie met de zang geven het geheel een erg authentieke vibe and mojo. By the way, I haven’t seen the hoochie lady that evening.

DSC04314

DSC04281

Buckshot heeft drie jonge honden op het podium, Blues Vision. Lekker knallen en leuke sprankelende uitstraling van dit Belgische trio. De diverse muziekinvloeden zijn hoorbaar. De muziek is ook zeer dansbaar. Mooie riffs gezien van de gitarist. De jeugdigheid vliegt ervan af. Leuke vlotte bassiste trouwens. Zie je niet zo vaak. Iets meer slow blues in het repertoire zou ik echter niet verkeerd vinden. Tension and release. Bezetting is top. De gitarist draagt immers het hele harmonieuze deel alleen. Goed gedaan.

En dan: Ralph de Jongh. Volle bak bij café Alto. Wij kunnen er niet meer in. Tja, alle superlatieven schieten bij Ralph natuurlijk te kort. Wat een klasbak is die man. Vorige maand nog in the US voor o.a. een bluescontest en binnenkort komt zijn nieuwe CD uit. Ik hoor veel mensen zeggen, dat Ralph solo klasse is. Maar met een goede band om hem heen gaat hij zeer zeker vliegen. Ik wil het graag beleven. Hij is weer helemaal terug. Gelukkig maar. Wat een diamant. Harry had het goed gezien. Go Ralph.

Overige line up: swingband The Boogiemaster Company in de Uurwerker, Jaren 50 repertoire. Ed Baker and his Boogie woogie machine Martienes de Wit op de piano. Sfeermakers.

Bij café de Keyzer speelt HI-5 Rhytm & Blues. Feestband. Ervaring ten top. Rhythm & blues, soul and more. Af en toe namelijk zelfs een vleugje jazz.

Verder nog Chaplin’s Pub met St. Louis Slim. Waarom zo laat beginnen? De band zit wat passief op het podium en begint pas om 23.00 uur. Er is ongetwijfeld een goede reden voor. Het klinkt overigens qua muziek nog wat onwennig en de act met de zendertest door het publiek begrijpt ook niet iedereen. Dit is toch meer iets voor Robbie Williams?

In café the Dog’s Bollocks staat de band Blues Heat haar bluestapijt neer te leggen. Twee brothers op een Fender Tele en de andere op een Gibson Les Paul. Heerlijke combi. Het dunne en af en toe scherpe geluid van de Tele twanger en het Peter Green soundje aan de rechterkant in combinatie met de andere bandleden geven een gevoel van thuiskomen in een veilige blueshaven. Bij navraag blijkt er overigens toch geen directe bloedband te zijn. Deze mannen geven zeer zeker hoop voor de toekomst. Gewoon doorspelen tot op hoge leeftijd. Respect.

Al met al een leuke avond gehad. Diversiteit in het aanbod was er zeer zeker. Een paar rasechte Groninger bluesbands heb ik echter wel gemist deze ronde. Lefthand Freddy? Hans van Lier? Noem ze maar op. Kunnen we dit elk kwartaal doen? Ik zou niet weten waarom niet.

DSC04373

DSC04318n

DSC04185n

Alle foto’s zie album Blues Tour Groningen 2015

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Sort by
2016-10-14T00:55:10+00:00 5 maart 2015|Categories: Concertverslagen|Tags: |3 Comments

3 Reacties

  1. WilliamNL 5 maart 2015 om 19:55- Antwoorden

    Mooi puntig compleet geschreven verslag met dito foto’s Han van Oosten! En.. ” I like the Intro about The Blues.. “

  2. Hetty van Wijk 8 maart 2015 om 23:50- Antwoorden

    St.Louis Slim in Chaplin’s Pub (voor het 4e achtereenvolgende jaar in die zaak tijdens de BTG) is om stipt 21:00 uur begonnen en heeft tot na 24:00 uur gespeeld. Om 23:00 was de eerste set net klaar…..

  3. Han 11 maart 2015 om 00:45- Antwoorden

    Dan was dat dus de reden. Is ook aangegeven. Neemt niet weg, dat het totaalplaatje moet kloppen. Houding, muzikaal en performance. Vier keer op rij geeft geen kwaliteitsgarantie. Elke keer zul je je moeten inzetten voor je publiek. Met alle respect. Dit was de algehele indruk.

We horen graag je mening! Voeg reactie toe