saron-crenshaw-photo-by-nineke-loedeman

Blues Alive Boxmeer
De Weijer, Boxmeer
17 september 2016

Tekst: Huub Houben (i.s.m. Bluesbreeker)/ Foto’s: Bert Lek en Nineke Loedeman
Album alle foto’s Bert.

Ik zie geen verpauperde buitenwijken als ik naar mijn bestemming rij, nee hoor fraaie huizen in nette wijken langs schoongeveegde straten. De industrie heeft hier geen sporen van vertrek achtergelaten, alle panden lijken goed bezet. De sky-line bestaat uit één verlichte kerk. Ik rij de goed verlichte parkeerplaats op waar de Europese middenklassers de dienst uitmaken. Niks geen Chevrolets, Pontiacs of meer van die Amerikaanse bakken. Met een veilig gevoel stappen we uit, pal bij de plek waar ik moet zijn. Geen mannen in verkreukeld pak die met hun Big Mama’s richting een uitgekleed zaaltje trekken. Hiervoor zien we mannen en vrouwen in het sjiek die voor een schouwburg geduldig wachten tot ze naar binnen kunnen. Waar binnen de Budweiser in de fles kan blijven. De trots van Brabant stroomt rijkelijk uit de tap. Kan ik hier in Boxmeer de blues vinden, zoals Muddy Waters ooit in Chicago de blues vond?

Als ik zes uur later de omgekeerde weg bewandel kan ik deze laatste vraag met een volmondig JA beantwoorden, ik heb de indruk dat ik in de Southside van Chicago ben geweest. De reden dat ik dwaze vergelijk maak tussen Boxmeer en Chicago: Blues Alive Boxmeer 2016!

Er viel veel te genieten in de plaatselijke schouwburg “de Weyer”. Blues Alive Boxmeer had een fraaie Line-Up staan met louter Amerikaanse namen. Weliswaar allemaal begeleid door Nederlandse bands, het deed echter niets af aan de kwaliteit, integendeel, verre van dat!

IMG_0887

Een volle zaal kon na het openingspraatje direct aan de bak met SaRon Crenshaw begeleid door Blind B. & the Visionairs. De roem was SaRon al vooruitgesneld door enkele optredens in het land, dus de verwachtingen lagen hoog bij de ingewijden in de blues. De tour wordt trouwens besloten met een opname die op CD uitkomt. Dan kunnen we nog eens nagenieten van deze gitaarman die aan alle verwachtingen voldeed. Stevige Chicago blues, dan weer scherp, dan ingetogen, meeslepend of ruig. Bij ‘I’m leaving’ kreeg hij de zaal muisstil, dat is het weer het voordeel van theaterpubliek, ze weten wanneer ze stil moeten zijn. Chapeau!

saron-crenshaw-photo-by-nineke-loedeman

patrick-cuyvers-photo-by-nineke-loedeman

De wisselwerking tussen publiek was duidelijk aanwezig, het bleek een voorproefje te zijn van wat ons nog te wachten stond deze avond. Met eigen nummers startte SaRon de set om af te sluiten met enkele covers van oa. SRV en B.B. King en gelukkig wel enige ruimte in het programma om een toegift te spelen. Het ging erin als koek, in de begeleidingsband speelde Patrick Cuyvers (wat had hij een plezier deze avond) een heerlijke partij Hammond, en aangezien deze man ook in Peer de programmering mede verzorgt kan ik me voorstellen wie daar volgend jaar wel eens kan staan. SaRon Crenshaw, een meer dan geslaagde opening, hou hem in de gaten!

IMG_7343

Na de stevige set in de zaal was de foyer het domein van Michael Roach. Hij koestert de blues van weleer en speelt deze op zijn eigen wijze, zoals Muddy Waters destijds, met alleen maar een gitaar en een versterker. In een iets te rumoerige foyer liet hij ons ruiken aan de roots van de blues. Verdeeld over twee sets met werk van zijn eigen CD maar ook lekker meezingers (I Shall Not be Moved, Minnie the Moocher/Hi di Hi Di Hai di Ho) wist hij een de sfeer neer te zetten die bij zo’n optreden hoort. Met alleen zijn Gibson en zijn stem vergeet hij zijn leermeesters nooit, ook deze avond niet.

taildragger-photo-by-nineke-loedeman

Terug naar de grote zaal waar de Robert Fossen Band de zaal opwarmt, hij heeft vaak genoeg in Amerika gespeeld om te weten hoe dat moet. Taildragger komt op zoals we hem al jaren kennen. Goed de man is weer wat jaartjes ouder geworden wat ook verklaart wat de stoel daar op het podium doet. Niet dat hij er veel gebruik van gaat maken, daarvoor ziet hij toch te veel vrouwtjes in het publiek staan. Dus hij staat meer tussen het publiek (bij de dames weliswaar) dan op het podium en het publiek; dat vind het prachtig. Alle aandacht gaat uit naar de performer Taildragger wat soms eigenlijk jammer is; op de bühne staat een namelijk een geweldige band te spelen die nu een beetje op de achtergrond komt. Van hen kunnen we nog langer genieten zullen we maar zeggen.

robbert-fossen-photo-by-nineke-loedeman

Robert Fossen en Peter Struijk staan even laten ook tussen een publiek, en geven daar enkele geweldige solo’s weg. Eigen werk van Robert Fossen, eigen werk van Taildragger, klassiekers van Muddy Waters, Sonny Boy Williamson, het hele arsenaal komt voorbij en Taildragger, die geeft vooral zijn ogen goed de kost, blijft de vrouwtjes bezingen en bespelen. Ook hier komt de band terug wat niet genoeg blijkt te zijn, er moet nog een toegift komen maar dan is het toch echt gedaan.

IMG_1060

Na de 2e set van Michael Roach is het de beurt aan Preston Shannon. Uit Memphis weliswaar maar met Chicago Blues heeft hij ook geen moeite. Hij speelt altijd met een blazerssectie en dan kom je al gauw uit bij Fat Harry met zijn Fuzzy Licks. Het is al 12 uur geweest en de boel komt al vlot op stoom ook door de opzet van de playlist. Elk eigen nummer wordt afgewisseld met een bekende cover, we horen B.B. King, Elmore James, Prince voorbijkomen. Bij “Rollin & Thumblin” (Muddy Waters) verdwijnt hij al solerend in de zaal, door de foyer, om uiteindelijk boven op het balkon uit te komen. Ook hier spat het plezier er vanaf en de tijd, die vliegt, en die vliegt veel te snel.

IMG_1121

Preston Shannon roept vervolgens SaRon Crenshaw op met in zijn kielzog Taildragger (die het Brabantse gerstenat blijkbaar ook ontdekt had) en natuurlijk Michael Roach. Bij “Every Day I Have the Blues” bleek trouwens echt wat een goede stem hij heeft. Bijna alle artiesten kwamen nog eens naar boven om een half uur lang plezier, plezier en plezier te maken. Zo maakten ze een spetterend eind aan een grandioze avond waar ik maar een uurtje hoefde te rijden om me in Chicago te wanen.

Wat kan het leven toch mooi zijn.

IMG_7493

IMG_1186

IMG_1042

IMG_7387

IMG_7369

preston-shannon-photo-by-nineke-loedeman

saron-crenshaw-photo-by-nineke-loedeman-2