DE WEIJER THEATER

Blues Alive Boxmeer
Zaal de Weijer, Boxmeer
20 September 2014

Meesterlijke line-up bepaalt succes 1ste editie Blues Alive Boxmeer

Tekst: Wil Wijnhoven i.s.m www.Bluesbreeker.nl / Foto’s: Leo Gabriëls.
Meer foto’s zie album Blues Alive Boxmeer

De blues loslaten lukt me niet erg, daarom heb ik toch maar besloten om zo nu en dan me in ‘het veld’ te tonen om een recensie met foto’s te maken. Bluesbreeker blijft met hulp van medewerkers dan toch bestaan. Dus zo kan het gebeuren dat ik bij de 1e editie van Blues Alive in Boxmeer gewapend met twee camera’s weer aan het front sta. En dat niet onterecht gezien het affiche. Het is Frank Gorris gelukt om een meesterlijk programma samen te stellen op een goed bereikbare locatie in een spannende gelegenheid.

Iets later dan ingepland opent Grainne Duffy in de theaterzaal haar optreden en bijt daarmee direct het spits af van deze 1ste uitvoering Blues Alive Boxmeer. Een bijzonder fraai optreden dat goed in elkaar steekt. Niet direct mijn smaak maar kwaliteit valt niet te verloochenen. Het nummer “Reason To Be” spreekt me wel aan, een stevig uitpakkend nummer met indringende zang grijpt me wel bij de strot. Inmiddels loopt het al redelijk vol met publiek en die zijn wel bijzonder gecharmeerd van het optreden. Daarom duurt het nog even voordat het publiek naar het kleine podium trekt waar het Big Daddy Wilson trio zijn opwachting maakt.

GRAINNE DUFFY (26)

Een internationaal gezelschap aangevoerd door Big Daddy Wilson met op gitaar Kai Strauss uit Duitsland en op bas Paolo Legramandi uit Italië. Hoe gemêleerd wil je een muzikaal trio hebben? Dat maakt verder ook niet uit als ze maar goede muziek maken zeg ik dan maar. En dat laatste doen ze en verdomd goed ook. Big Daddy Wilson zorgt met zijn warme stem voor de nodige accenten terwijl Kai Strauss, een meestergitarist, hem daarbij de juiste begeleiding geeft en Paolo voor de goede backing op de bas zorgt. Hoe goed Grainne Duffy ook is, deze muziek doet mij toch iets meer. Laten we het maar gewoon op ‘een kwestie van smaak’ gooien. Hoe het ook zij…. De setlist van dit trio ziet er niet alleen fraai uit maar klinkt ook goed. Pakkende en swingende nummers wisselen de wat rustigere nummers op de juiste momenten af. Alleen als Kai zijn elektrische gitaar erbij neemt komt het stevigere werk naar voren. En met de eensnarige guitarbox van Big Daddy Wilson krijgen we een ‘ouderwetse’ bluesstijl te horen. Wat een gaaf instrument is dit en welk een mooi authentiek geluid produceert zo’n ‘eenvoudig’ ding.

BIG DADDY WILSON - ft kay straus  (19)

BIG DADDY WILSON - ft kay straus  (3)

Een van de hoogtepunten van het festival vormt voor mij Deitra Farr & Soul Gift met daarin Alex Schultz and Raphael Wressnig. Ik had ze al gezien op het Bluesfestival van Peer maar hier vond ik ze nog sterker voor de dag komen dan daar. Dat geldt overigens ook voor de Sugaray Rayford Bluesband, maar daar straks iets meer over. Extra van Chicago overgekomen speelt de band de sterren van de hemel. Maar alvorens Deitra op het podium verschijnt warmt de band het publiek op om haar groots te ontvangen. De band begint met enkele nummers zoals het vlotte “The Nanana Boogaloo” en “Same Old Blues”. Daarna is het dan toch echt de beurt aan Deitra Farr die opent met ‘Bad Company’ en met haar zangstem de zaal op haar hand krijgt. Mede ook door de fantastische begeleidingsband met super gitarist Alex Schultz en toptoetsenist Raphael Wressnig heb je dan ook wel kwaliteit in huis gehaald.

DEITRA FARR  (4)

DEITRA FARR  (2)

Een heerlijk optreden zonder meer, maar er staat ons nog veel meer te wachten zoals bijvoorbeeld met de Brabantse The Mighty Ya Ya met frontman Little Louis. Zij hebben hun setlist opgebouwd met covers, ouder eigen werk en nieuw werk dat binnenkort op album zal verschijnen. Er gevarieerd, soms hard, maar daarvoor wel goed. En hoe je het ook wendt of keert, deze formatie zorgt altijd voor de juiste stemming. Op een of andere wijze weten zij het publiek in te pakken met wisselende setlisten. Ook dat is een bijzondere gave zoals vanavond blijkt

THE MIGHTY YA YA  (1)

Top of the bill, muzikaal gezien tenminste, is ongetwijfeld de Sugaray Rayford Bluesband. En zoals al geschreven zetten zij hier een nog beter optreden dan op Moulin Blues. Sugaray met gitarist Gino Matteo en ook weer Raphael Wressnig in hun midden is een ras-entertainer. Hij zingt niet alleen goed maar zorgt ook voor een voorbeeldige performance. Muzikaal maakt hij er een feestje van maar ook in het bespelen van het publiek blijkt een tak van sport te zijn waarin hij ijzersterk uit de hoek kan komen. Van zijn recente album worden uiteraard enkele nummers gespeeld maar natuurlijk ook bekend coverwerk zoals ‘Oh Baby’; ‘Big Legged Woman’ of ‘Try To Make A Living’. En het semi-akoestische gedeelte dat hij alleen met Gino doet is puntje gaaf. Het publiek gaat volledig uit zijn bol bij dit optreden wat er alleen maar voor zorgt dat Sugaray er nog een schepje bovenop doet en zijn optreden iets langer doorgaat dan gepland.

SUGARAY RAYFORD BAND  (23)

SUGARAY RAYFORD BAND  (135)

Bij zo’n sterk optreden lukt het dan ook niet om zonder toegift de deur achter je dicht te slaan. Dat vormt voor de band echter geen enkel probleem want na hun toegift gaat de band gewoon verder met de jamsessie. Hierbij staan Grainne Duffy en Alex Schultz en de gitarist van Grainne Duffy’s band, wiens naam ik niet weet, op het podium. Een geweldig feestje dat deze eerste editie van Blues Alive Boxmeer afsluit. En naar mijn mening eens te meer een reden om een tweede editie op touw te zetten.

DEITRA FARR  (15)

SUGARAY RAYFORD BAND  (111)

SUGARAY RAYFORD BAND  (84)

SELL 2 DIV  (32)

Meer foto’s zie album Blues Alive Boxmeer