IMG_8514

Afscheid Block
De Noot, Hoogland Amersfoort
23 Juni 2013

Tekst: Ton Kok/ Foto’s Bert Lek
Meer foto’s, zie fotoalbum Bert

Een feestelijk einde voor Block

Oei, een stukje schrijven over het afscheidsfeest van Block. Ik heb Rien en Marion Wisse de laatste jaren vaak ontmoet bij diverse festivals en met enige regelmaat maakte Rien mij attent op het gebruik van de d-tjes en t-tjes in mijn stukjes. Ik reageerde daar wellicht een beetje nonchalant op, maar heb al zijn adviezen altijd ter harte genomen. In de tijd dat ik schreef voor Bert ‘the Bluesman’ Reinders was het altijd even overleggen of het stukje wel Rien Wisse-proof was.

Dat niveau hebben we nooit gehaald want Rien Wisse is een perfectionist met veel oog voor detail. Regelmatig verscheen Block later als gepland, omdat nog niet de beoogde kwaliteit gehaald was. Daardoor is het blad wel uitgegroeid tot zowel inhoudelijk als qua lay-out een hoogwaardig product.

In maart 1975 verscheen de eerste editie en binnenkort zal de allerlaatste op de deurmat vallen. Waardering was er genoeg. Ten eerste van de trouwe schare lezers en in januari 2010 ontvingen Rien en Marion de Keeping-The-Blues-Alive Award van de International Blues Foundation. In 2012 kwam daar de KBA Award van de Dutch Blues Foundation bij. Door een optelsom van diverse minder prettige zaken besloten Rien en Marion vorig jaar dat het mooi was geweest. Helaas maar heel begrijpelijk komt er na achtendertig jaar een einde aan het tijdperk Block.

Op gepaste wijze werd op zondag drieëntwintig juni het afscheid gevierd in Café De Noot in Hoogland/Amersfoort. Rien en Marion begroetten alle gasten persoonlijk en de drankvoorraad in huize Wisse is de komende tijd weer helemaal op peil. Uiteraard was er veel muziek, niet als bijzaak ter opluistering van het feestje, maar prominent aanwezig. Muziek heeft altijd een belangrijke plaats ingenomen in hun leven en dat was deze middag niet anders.

slim

Het muzikale gedeelte werd geopend door Imco Ceelen alias Duketown Slim. Hij verving Ralph de Jongh, wiens hardnekkige ziekte hem vooralsnog van het podium weg houdt. Maar Slim was een waardige vervanger. Veel bekend materiaal, maar door een krachtige performance en charismatische verschijning neemt niemand daar aanstoot aan en weet hij het publiek snel naar zijn hand te zetten. Hij weet de bezoekers stil te krijgen bij een ingetogen vertolking van “St. James Infirmary” en weet ze luid te laten meezingen als hij, gewapend met slechts een megafoon, door de zaal loopt bij “John The Revelator”.

Robbert Fossen & Peter Struijk deden wat ze altijd doen, op een eerlijke en overtuigende manier een stuk Chicago blues neerzetten, waar de liefde vanaf druipt. Weinig uiterlijk vertoon, maar ze genieten zichtbaar en voelbaar van het samen muziek maken. Ongetwijfeld zullen vanuit Blues Heaven mensen als Magic Slim en Muddy hebben zitten meegenieten van hun optreden.

Misschien nog iets minder bekend, maar dat moet maar snel gaan veranderen: Willem van Dullemen (gitaar/zang) en Machiel Meijers (harmonica/zang). Van Dullemen was al een begrip in de blueswereld, ver voor Machiel geboren werd. Toch vult dit tweetal elkaar prima aan, de doorleefde stem van Willem, gecombineerd met het beduidend minder doorleefde, maar even gepassioneerde geluid van Machiel. Zoals Van Dullemen altijd al heeft gedaan eigenlijk, speelt dit duo wat minder bekend materiaal. Tot besluit van de show kregen we nog een voorproefje van de cd van Stackhouse, waarin beide heren ook actief zijn, een door Walter Horton geïnspireerd instrumentaal nummer. Het is de bedoeling dat die cd later dit jaar zal worden uitgebracht.

IMG_8482

De Veldman Brothers, Gerrit en Bennie, sloten het muzikale gedeelte af. Weliswaar met zijn tweeën, maar wel een volledig elektrische set met weer het nodige nieuwe materiaal als “Country Boy/Back At The Chicken Shack”, maar ook het nodige bekende bandmateriaal. En ook in deze setting hebben ze geen enkel probleem de tent in te pakken. Duketown Slim en vriendin Jennifer Bomert (JennBBlues) kwamen in Fred McDowell’s “You Gotta Move” vocale ondersteuning verlenen en met de toegift “Little Wing” kwam een einde aan dit geslaagde afscheidsfeest.

Ik kwam zelf met Block in aanraking door een hoestekst van Rien Wisse op het debuutalbum van Magic Frankie & the Blues Disease en sindsdien was het elk kwartaal weer uitkijken naar de nieuwe uitgave.

Rien en Marion, hartelijk bedankt voor het fantastische werk, dat jullie en de medewerkers geleverd hebben al die jaren. Met jullie gigantische kennis van de blues zal ongetwijfeld nog vaak een beroep op jullie worden gedaan.

Het was mij altijd een waar genoegen om jullie tegen te komen en jullie bescheidenheid backstage op veel festivals mag voor velen een voorbeeld zijn. Het ga jullie goed.

IMG_8566