Westendorp Bluesnight

Tekst: Paul Scholman

Elk jaar organiseert Café Zaal De Vos de Westendorp Bluesnight. Op de laatste zaterdag van januari komen internationaal bekende bluesartiesten richting Westendorp om daar op te treden voor talloze bluesfans uit de regio en ver daarbuiten. Dit jaar vond de Westendorp Bluesnight plaats op 25 januari 2014.

Cry Wolf Bluesband
De Cry Wolf Bluesband in 2008 opgericht door 3 muzikanten die terug wilden naar hun blues Roots, en begonnen met het spelen van traditionele blues(rock)covers om daarmee zo snel mogelijk het podium op te kunnen. Ze spelen de covers nog steeds, maar dan wel met hun eigen identiteit. Daarnaast wordt ook eigen werk gespeeld. De band heeft ook reeds het podium gedeeld met diverse buitenlandse acts zoals bijvoorbeeld Eric Sardinas.
Deze keer speelden ze echter zonder special gast en mochten de opener zijn van dit bluesfeest in de Achterhoek.
Website: http://crywolfbluesband.nl/

Steve West Weston & Bluesonics
Al vele jaren behoort West Weston tot de top van de Europese blues scène, als charismatische frontman, zanger en muzikant. Geprezen als een van de beste vertolkers van de Chicago blues harmonica en boogie-woogie piano in Engeland. Hij heeft niet alleen met zijn vaste band The Bluesonics op het podium gestaan, maar ook met andere bands waaronder ‘ The Brothers Grimm ‘ en ‘The Big Town Playboys ‘.

West Weston begon als op 7 jarige leeftijd achter de piano met het spelen van een paar boogie woogie klassiekers, Weston vond al snel zijn roeping in de muziek, en al helemaal toen zijn vader thuis kwam met” This Is The Blues”, een episch blues album met Sam Meyers, Junior Wells en harmonica koning Sonny Boy Williamson. Zijn voorkeur ligt in de laid-back stijl van Chicago Amerikaanse blues, maar ook de rauwere Britse blues wordt gespeeld. Samen met zijn unieke uitstraling weet hij het publiek voor zich te winnen.

Steve West Weston & Bluesonics was mij totaal onbekend, had er niets over opgezocht en we lieten ons dus verrassen door een bevlogen bluesman pur sang, die eenmaal in het pak met en een koffer vol met harpspul de ene na de andere solo de zaal van café de Vos inslingerde. Een setlist had Steve niet, maar deze noteerde hij even vlot als hij op zijn harp stond te blazen. ‘As far as I can remember these were the songs I played. I never make a set list..I just call out the songs that feel right on the night.’ Was Steve’s begeleidende commentaar toen ik om de setlist vroeg. Ik had er wel vrede mee.

West Weston set list 25/01/2014 1. CHICHEN SHACK BOOGIE. [AMOS MILBURN] 2. SHOULD HAVE LISTENED TO YOUR MOTHER. [WEST WESTON] 3. WAITIN’ ON YOU. [B.B KING] 4. CHITLINS CON CARNE [KENNY BURRELL] 5. PINK CHAMPAGNE  [JOE LIGGINS] 6. YOU WEAR THE RING [WEST WESTON] 7. 36.24.36 [WEST WESTON] 8. SHE’S A KILLER [WEST WESTON] 9. IT COULD BE YOU [WEST WESTON] 10. GETTIN’ DRUNK TONIGHT [WEST WESTON] 11. SEE SEE RIDER [MA RAINEY] 12. TALK BACK [WEST WESTON] ENCORE ONE WAY OUT [SONNY BOY WILLIAMSON] HARP INSTRUMENTAL [WEST WESTON]

Zijn bassist Orlando Shearer stond aan zijn contrabas te plukken of zijn leven er van af hing en er zal nog weinig vel en gevoel op zijn vingers gezeten hebben na afloop, maar zorgde wel voor een heerlijke groovy sound. Band line-up: Steve West Weston – Harp/ Guitar- Paul Garner / Bass- Orlando Shearer / Drums – Mike Thorne.
Website: www.bluesinlondon.com/interviews/int_weston.html

Larry Miller
Voor mij geen onbekende meer, maar de meeste mensen in Westendorp hadden de Brit nog nooit Live gezien. Larry is een rustige vent, die graag een praatje maakt, zo bleek bij de vorige ontmoetingen en ook nu. We liepen hem meteen bij de ingang al tegen het lijf en het was meteen van “Waar heb ik jullie eerder gezien?” Zodra de man een podium betreed Larry als een blad aan een boom. Larry entertaint, zweept zijn publiek op en rockt dat het een lieve lust is. Het enthousiasme spat er letterlijk van af.

Op de Britse eilanden begint de Brit zo langzamerhand een begrip te worden en trek volle zalen. Maar je hebt volle zalen en volle kroegen. De aantallen mensen en volle zalen die Larry momenteel vol laat lopen zijn gemiddeld tussen de 3 en 4 duizend en die passen niet in een kroeg. Geen misselijke aantallen, en als die Britten ergens enthousiast van worden is dat onvoorwaardelijk. Doe je het slecht laten ze het ook weten.

Miller heeft inmiddels 8 cd’s met als laatste de vorig jaar een dubbel live cd op de markt gezet die mooi de sfeer weergeeft van de act die Larry op het podium weet neer te zetten. Zijn helden zijn o.a: Jimi Hendrix van hem speelde hij ‘Voodoo Chile’; Rory Gallagher waarvan hij ‘Messin’ With The kid’ (Junior Wells) ten tonele bracht; Van Gary Moore speelde hij ‘Parisiënne Walkways’. Andere helden zijn Johnny Winter; Stevie Ray Vaughn. ‘Mijn moment van inspiratie’, zo schrijft Larry op zijn website, ‘is het zien spelen van Rory Gallagher. Zo gitaarspelen had ik nog niet eerder zo uitgeprobeerd en ervaren. De totale controle van het instrument, maar ook zo hard gespeeld. Ik heb een poging gewaagd en ik denk dat ik het onder de knie heb gekregen.’ Ik denk het ook.

Larry speelde in Café zaal ‘De Vos’ echter hoofdzakelijk zijn zelf geschreven nummers, met als opener ‘Still Ain’t Done With The Blues’ van de cd ‘On The Edge’. Miller schiet als een springveer uit de startblokken, nadat de band het intro al heeft ingezet. Eén brok dinamiet vliegt het podium op en laat meteen weten wat ons te wachten staat voor de rest van de gig. Westendorp is los! Vervolgens van cd ‘Unfinished Business’ (2010) het meeslepende ‘When The Bluesman Walked The Earth’ van zijn laatste cd ‘On the Edge (2012), dat naadloos werd gevolgd door ‘Professor Casanova’ van ‘Outlaws Blues(2007); en de nummers van ‘On The Edge’, ‘The Girl That Got Away’ en ‘Roadrunner’.

‘Messin’ With The Kid’ van de zijn laatste ‘Live & Outlawed’. Het titelnummer van cd ‘Outlaw blues’ uit 2007, dat hij slide speelt op een bijzondere, verchroomde National Guitar uit 1931. Vervolgens ‘Gamblers Hill’ dat overliep in ‘Cruel Old World’ van ‘ Unfinished Business’. ‘Took The Bullit’ van ‘Fearless’(2005). Het nooit door Miller op plaat gezette ‘Voodoo Chile’ voor de sfeer en show doet het altijd goed op dergelijk feestjes, maar hij doet dat uiteraard met verve. De toegift was het genoemde ‘Parisiënne Walkways’ van Gary Moore. Zijn huidige drummer, Simon Laker heeft jarenlang met Moore gespeeld.

Larry Miller is rijp voor een volgende stap. Groot Brittannië ligt reeds aan zijn voeten en het wordt hoog tijd dat de rest van Europa hem leert kennen, zou ik denken. Er zijn in de loop der jaren wat gaten gevallen in de programmering doordat er ons enkele mastodonten uit de blueswereld zijn ontvallen en ik denk dat Larry dat gat deels kan opvullen als gitarist, zanger, maar zeker ook als liedjesschrijver.

Ik heb hem leren kennen als een innemende en zeer bevlogen muzikant die eenmaal op het podium er geen gras over laat groeien. Hij heeft een eigen stijl ontwikkeld, weet sfeer te maken en weet de gevoelige snaar te raken op zijn tijd. Heeft inmiddels een groot arsenaal aan nummers waardoor zijn optredens altijd anders zijn, en hij beheerst zijn gitaar als de groten der aarde die ons reeds ontvallen zijn en reeds genoemd als zijn helden.
Website: www.larrymiller.co.uk

In het cafe: Arthur Ebeling & Band. Helaas ben ik het, geheel tegen mijn gewoonte in niet in het café geweest……..


Ook op Blues Magazine ...