Richie Arndt

Recensie: Richie Arndt & Band – Back To Bad

18 november 2018|Categories: Recensies|Tags: |

In Duitsland is deze blues- en rockmuzikant al jaren een bekende verschijning. Van Richie Arndt & Band verscheen in september het album 'Back To Bad'. Een album met tien songs, waarvan een aantal opnieuw zijn opgenomen, en twee covers. Met 'Back To Bad' heeft Richie Arndt met zijn band weer raak geschoten. Lekker album.

Recensie: Richie Arndt, Timo Gross, Alex Conti – Crossing Borders

11 januari 2012|Categories: Recensies|Tags: , |

Op dit nieuwe album horen we de drie in topvorm als je het mij vraagt. Timo Gross en Richie Arndt zorgen wat meer voor de stevig Slide en heftige solo’s in de nummers, terwijl Alex Conti zorgt voor uitstekende Rocky ritmes erbij.’ Dit levert een zeer gevarieerde cd op kan ik u zeggen. Gewoon ook E Bluesnummers komen we tegen, maar wel heel mooi aangekleed.

Recensie : Richie Arndt & The Bluenatics – The Blue Side Of

23 februari 2011|Categories: Recensies|Tags: , , |

Richie Arndt is een van oorspong Duitse gitarist, maar als je hem hoort spelen zou je zweren dat hij af en toe van een of ander Blues erf komt hoor. Hij heeft al heel wat veroorzaakt in de Duitse muziek scene met het spelen in allerlei projecten maar ook zijn eigen band The Bluenatics dus, die vooral klinkt als een klok. Op vroege leeftijd kwam hij al in aanraking met de muziek van Johnny Winter, van Morrison en met name Rory Gallagher. Bij zijn studie op de gitaar maakt hij combi; s van Blues met aanverwante muziek soorten als Soul, Rock, Jazz en schuwt ook vooral veelzijdigheid niet. Richie speelde al 6 albums vol dus, die allemaal heel verschillende dingen bevatten kan ik u zeggen, maar het laatste wapenfeit was een dubbelalbum wat als thema Train songs had. Hij heeft dat in twee delen verwoord in Muziek en verhalen dus, wat een totaal andere weg  voor hem betekende. De muziek bevat dus vaak Blues and Beyond klanken die vooral niet misselijk zijn.

Recensie: Richie Arndt, Timo Gross, Alex Conti – The Vineyard Sessions Vol.2

8 januari 2011|Categories: Recensies|Tags: , , |

Dit album is werkelijk van een heel groot kaliber, en zeker niet bestemd van de blues puristen maar meer voor de wat bredere blues fanaat. Blues is wat je er door heen hoort, en alle drie laten ze hun gitaar kunsten zien en horen, maar ook hun stemmen spreken boekdelen, en de variatie ook. Het album is gevuld met nummers die doen denken aan de glorie dagen van Crosby & Stills and Nash qua vocalen, en ook America, maar dan wel met heel veel mooie bluesey lick's er door heen sijpelend. Man wat een klasse