Mick Clarke

Recensie: Mick Clarke – The Blues Collection

12 augustus 2019|Categories: Recensies|Tags: |

Zoals de titel al doet vermoeden, 'The Blues Collection' is wederom een album met, bijna, alleen maar eerder uitgebracht materiaal. Maar dit is natuurlijk niet altijd slecht. 'The Blues Collection' bestaat vooral uit nummers van de afgelopen vijf jaar. Dit album is dus vooral voor de mensen die hem de afgelopen jaren wat uit het oog (lees: oor) zijn verloren. Mick Clarke brengt met dit verzamelalbum erg weinig nieuws (wel geteld één nieuw nummer) maar is een erg leuke introductie tot de muziek van Clarke.

Recensie: Mick Clarke – Steppin’ Out

26 februari 2019|Categories: Recensies|Tags: , |

Wat goed is hoef je niet te veranderen. Dat lijkt mij het motto van Mick Clarke. Deze Britse gitarist levert al jaren het ene na het andere opwindende bluesrock album af. Dat doet hij al sinds de 60’s, toen hij nog deel uitmaakte van de band Killing Floor. Volgens mij zijn we nu toe aan soloalbum nummer twintig en ook dit album staat weer vol met heerlijke rauwe bluesrock. Mick Clarke flikt het gewoon weer! Weer een ouderwets goed bluesrock album!

Recensie: Mick Clarke – Mo’ Boogie 18 Of The Best

19 december 2017|Categories: Recensies|Tags: |

De Mick Clarke Band bestaat al ruim dertig jaar en de man is productief met het uitbrengen van cd materiaal, getuige de twee cd’s met nieuw werk, twee verzamelaars en een live album in twee jaar tijd. Voor degene die Mick Clarke niet kennen, zoals ik, is 'Mo’ Boogie 18 Of The Best' een aangename kennismaking met een bluesgitarist met het hart op de juiste plaats voor de blues.

Recensie: Mick Clarke – Diggin’ Down

28 maart 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Toen Mick Clarke zijn gedachten liet gaan over een nieuw studio album zette een idee zich vast in zijn hoofd: het moest een instrumentaal album worden, gewoon muziek maken zonder het gedoe van teksten schrijven, de ultieme muzikale creativiteit. Maar tijdens de opnames kwam hij er al gauw achter dat het maken van een ‘all instrumental album’ toch wat saai was en niet helemaal zijn stijl. Dus werden de vijf instrumentale nummers prachtige intermezzo’s en vormen een mooie balans op dit album. Een heel goed idee, het stoomt lekker door, een mix van rock & roll, blues en boogie, zijn gitaarspel varieert van soepel tot rauw. Fantastisch, ik heb hiervan echt genoten.

Recensie: Mick Clarke – Ramdango

13 maart 2013|Categories: Recensies|Tags: |

Bij het beluisteren van de openingstrack ‘Baked Potatos’ dacht ik ‘heeft die gast vroeger bij Status Quo of zo gespeeld?’ Het is echt zo’n ‘rampestamp’ nummer in die stijl van deze oude Engelse groep. Mick is een Engelse bluesrock gitarist die al in de jaren 60 begonnen is. Zijn nieuwste uitgekomen CD Ramdango is een compleet soloproject; Mick speelt alle instrumenten, engineerde, produceerde, schreef de nummers en zette zijn koffie zelf!