Marianne Faithfull

Recensie: Marianne Faithfull – Dangerous Acquaintances

18 april 2019|Categorieën: Recensies|Tags: |

Voor een albumcover als deze lijkt de lp wel uitgevonden. De zwoele blik van Marianne Faithfull komt op groot formaat beter tot zijn recht dan op het postzegelformaat van een cd. Deze nieuwe uitvoering op vinyl is een heruitgave van het oorspronkelijke album uit 1981, het werd toen onthaald op negatieve recensies. De liedjes op dit album zijn gedrenkt in lagen synthesizers en drumcomputers. De stemming ervan is er een van mineur, het tempo hierbij slepend en traag. Een wat onbekender werk dat vraagt om herontdekking. Juist deze vinyl heruitgave maakt het makkelijker voor de luisteraar om zich te verplaatsen in de duistere sferen van toen. In die jaren van postpunk blijkt Faithfull plots een artiest die haar innerlijke "Goth" vond.

Recensie: Marianne Faithfull – Negative Capability

29 november 2018|Categorieën: Recensies|Tags: , |

Leg dit album van Marianne Faithfull eens naast de klassiekers 'Broken English' en 'Strange Weather'. Er ontstaat een vertraagt beeld van waaruit de zangeres eerst weg kijkt van de camera, om vervolgens langzaam haar blik te draaien; anno 2018 staart ze recht de wereld in. Op de meeste nummers zingt Nick Cave mee, de sonore stem die boven de muziek zweeft brengt een vleugje hoop aan de donkere sfeer van verlies en verdriet. Net als zijn eigen laatste album kent 'Negative Capability' diezelfde combinatie van heldere klanken die hun eigen schaduwen lijken te hebben. Op dat punt toont dit album het eindpunt in de onbedoelde trilogie. De woede uit 1979 samen met het verdriet van acht jaar later blijken nu in 2018 een combinatie die perfect samengaat.

Recensie: Marianne Faithfull – Rich Kid Blues

20 november 2018|Categorieën: Recensies|Tags: |

Dat de term blues in de titel voorkomt is een understatement. Tijdens de opnames was het een en al ellende in het leven van Marianne Faithfull. Uit die periode kwam een album dat een essentiële tussenfase zou blijken, zonder 'Rich Kid Blues' geen 'Broken English' of 'Strange Weather'. Als fan krijg je wel de blues van de manier waarop de platenlabels omgaan met het album. Haast ieder jaar verschijnt het wel, in een goedkope versie met altijd een nieuwe foto op de hoes. Of soms met een andere titel. Een respectloze manier van omgaan met het werk van deze grote zangeres. Toevallig komt binnenkort haar nieuwe album uit. Een teken dat ze gelukkig alle ellende van vroeger achter zich heeft gelaten.