Leon Russell

Recensie: Leon Russell – On A Distant Shore

3 oktober 2017|Categories: Recensies|Tags: |

Het album 'On A Distant Shore' is zijn laatste album, een plaat waarop hij er zich van bewust was dat zijn einde naderde. De plaat telt twaalf songs die zijn gearrangeerd door Larry Hall, die beslist niet scheutig is met blazers en violen. Altijd fijn om de veteraan te horen, wat minder orkestraal geweld had niet misstaan op Russells afscheidsalbum.

In Memoriam: Leon Russell

13 november 2016|Categories: Nieuws|Tags: |

Leon Russell, an America rock'n'roll hall of famer, died in his sleep at the age of 74 in Nashville, Tennessee. Leon has played on pop, rock, blues, country, bluegrass, standards, gospel, and surf records. As a session musician, arranger, producer, singer, songwriter, pianist, guitarist, record company owner, bandleader, and touring musician, he has collaborated with hundreds of artists, including Glen Campbell, Joe Cocker, Willie Nelson, Edgar Winter, George Harrison, Eric Clapton, Bob Dylan, Ringo Starr, John Lennon, J.J. Cale, ...

Concertverslag LEON RUSSELL – 22 maart 2012 Paradiso, Amsterdam

26 maart 2012|Categories: Concertverslagen|Tags: , , , |

Het is iets na half negen als een viermansband het podium betreedt, gevolgd door de opvallende verschijning met zijn bekende grote witte hoed, zonnebril en lange witte baard. Met behulp van een stok beweegt hij zich langzaam naar de piano rechts vooraan op het podium. Voor degenen die zich in het midden of aan de linkerkant van de zaal hebben opgesteld is er van de muzikant niet veel meer te zien dan de witte hoed vanachter de zwarte piano. Met Delta Lady, ruim 40 jaar geleden bekend geworden door Joe Cocker, wordt de toon gezet en de eerlijkheid gebiedt te vermelden dat Russell zich er op vocaal gebied niet helemaal toonvast doorheen worstelt...

Recensie : Leon Russell – The Best Of Leon Russell

11 april 2011|Categories: Recensies|Tags: , |

Bij het grote publiek is Leon Russell (Oklahoma, 1942) nagenoeg onbekend, maar zijn muzikale CV leest als een onvervalste who is who in de rock ‘n roll en wijde omstreken. Hij speelde met Jerry Lee Lewis, Rolling Stones, Ronnie Hawkins, Ike & Tina Turner, BB King en Eric Clapton, om er maar een paar te noemen. Hij werd even wereldberoemd vanwege de legendarische sessie tijdens het Concert For Bangladesh, waar hij ongeëvenaarde versies van Jumping Jack Flash en Youngblood ten gehore bracht, en trad onlangs weer in de openbaarheid door met Elton John de fraaie plaat The Union op te nemen. Ondertussen was hij sessiemuzikant, schreef hits voor anderen (Delta Lady bijvoorbeeld, voor Joe Cocker) en werkte onverstoorbaar door aan een even aanzienlijk als onopgemerkt oeuvre. Het is daarom goed dat Capitol Records het heeft aangedurfd een bescheiden verzamelaar aan het bijna zeventig-jarige genie te wijden...