Recensie: Bjørn Berge – Who Else?

28 februari 2019|

De Noor Bjørn Berge gaat al meer dan twintig jaar mee als bluesgitarist en heeft zijn sporen intussen wel verdiend. Hij tourt door heel Europa en doet ook meerdere keren ons land aan voor concerten. Dit jaar is er dan toch ineens een nieuw ‘solo’ album van Bjørn Berge. De nieuwe muziek van Berge is misschien een beetje wennen voor de mensen die alleen bekend zijn met zijn eerdere solo albums. Een goed album.

Recensie: Bjørn Berge – Mad Fingers Ball

27 april 2013|

De uptempo opener Honey White zet de juiste toon, gedreven toont Bjørn Berge al direct wat hij in huis heeft. De dromerige uitvoering van Willi Dixons’ I Can’t Quit You Baby had niet misstaan op het album Paris Texas van Ry Cooder. De instrumentale pareltjes Mad Fingers Ball, StaMina, Heavy Mental en Guitare Bizarre laten de klasse horen van Bjørn Berge en waaraan hij dus zijn bijnaam de String Machine te danken heeft. Fris, afwisselend en pakkend.

Recensie: Bjorn Berge – Blackwood

2 november 2011|

Ik kan nog maar 1 ding zeggen eigenlijk, dit is een album voor gitaristen maar vooral voor alle muziek liefhebbers, in de ruimste zin van het woord. Wat een top presstatie zet deze Björn neer zeg. Mooooiii……

Release: BJØRN BERGE – Blackwood

15 september 2011|

Stringmachine Bjørn Berge is niet te stoppen. Als een stoomtrein werkt de virtuoos zich door knallende songs van zichzelf, Joni Mitchell en Sleepy John Estes. Geen „one-man-band‟ gimmick, maar (op)recht uit het hart.

Interview Bjorn Berge

23 oktober 2009|

Wie ooit eens de grote stoere Noor Björn Berge aan het werk heeft gezien haalt het niet in zijn hoofd om enige kritiek te spuien naar aanleiding van een nieuwe release. Waarom zou je ook? Berge, voorzien van tribals en bottleneck, heeft met ‘Fretwork’ album nummer tien uitgebracht en bij beluistering kan de conclusie worden getrokken dat hij zijn stevige nek heeft uitgestoken en er verrekte goed mee weg komt. Veiligheid lijkt geboden dus heeft BluesMagazine maar een telefonische afspraak met de 12-string-Viking gemaakt ...

CD recensie: Bjorn Berge – Fretwork

21 oktober 2009|

Mensen die echt de hoop hebben dat er veel 'blues' op zijn nieuwe plaat zal staan komen van een koude kermis thuis. Slechts 3 titels komen daar voor in aanmerking; een ingetogen “Drifting Blues” waarbij zijn gitaar haast lijkt te kraken onder het sublieme spel, het haast slome “You're so Fine” van Jimmy Rodgers en een typisch Berge bewerking van Howlin Wolf’s “Killing Floor” ...