Recensie: Young Fast Running Man – Young Bird


Young Fast Running Man – Young Bird
Format: CD – LP – Digital / Label: Slash Zero Records
Releasedatum: 2 november 2018

Tekst: Peter Marinus

We hebben hier te maken met een album, dat geen puur bluesrock album is maar ook geen puur folkrock album. Ik heb het dan over het tweede album van YFRM, oftewel Young Fast Running Man, en nog beter bij intimi bekend als Fabian Hertrich uit München, Duitsland. Een album waarop hij blues, worldmusic en folk elementen tot een eigen vorm probeert te kneden. Bijgestaan door Gabriel Hertrich (elektrische gitaar, viool, sitar), Michael “Karlos” Karl (bas) en Michael “Air” Hofmann (drums). De (semi) akoestische folky nummers hebben lichtelijk de overhand op het album.

Zoals het luchtig zwierende Rod And Line met sprankelend gitaarwerk en de zeer warme en ontspannen stem van Fabian. De zang wordt in de akoestische folkballad Canola Sea over gelaten aan Ella Priesnitz met een zeer intiem geluid als resultaat. Catch 22 is een ontspannen nummer met melancholisch huilende gitaar, dat even atmosferisch klinkt als het betere Mark Knopfler werk. Dat Knopfler geluid duikt ook weer op in Enriched By The Thieves waarin, door de diep twangende gitaar, ook wat countryinvloeden te bespeuren zijn. Erich is een intieme akoestische ballad met een stemmig geluid waardoor je terug gaat denken aan Nick Drake of Tim Buckley. Dat geldt al net zo voor Young Bird, hoewel dat steeds krachtiger en harder wordt naarmate het nummer vordert. Het album opent met Free, dat vrij desolaat begint om over te gaan in een bonkend bluesy nummer met rauw huilend elektrisch gitaarwerk. Voordat je er erg in hebt is het nummer alweer over.
Daarna is Electrified een lompe rauwe bluesrocker met gierend harmonicawerk van Fabian en stekende staccato gitaarriffs. Bina Valley Blues is een akoestische bluesballad met lui glijdend dobrospel van Gabriel Hertrich en een lui pompende staande bas van Robert “Hubi” Hofmann. In het broeierig roffelende Love Bird, met zijn snijdende gitaarwerk, klinkt YFRM als een bluesy soort Jethro Tull. De blues en de folk worden in de instrumental Red Kite gemengd met een REM/Pearl Jam-achtig geluid waarin het pompende harmonicawerk van Fabian prima past.
Aan het eind van het album gaan we nog even op een psychedelisch reisje richting India met Rising Sun, dat klinkt als de oosterse Beatles nummers, die door George Harrison geschreven werden.Compleet met tabla’s en sitar!
Het tweede YFRM is een aangenaam album geworden dat echter toch nog te veel op twee muzikale gedachten hinkt. De echte versmelting van de blues en folk zal toch van een derde album moeten komen.


Tracklist:
01. Free
02. Electrified
03. Rod And Line
04. Canola Sea
05. Bina Valley Blues
06. Love Bird
07. Red Kite
08. Catch 22
09. Enriched By The Thieves
10. Erich
11. Young Bird
12. Rising Sun

Website: Young Fast Running Man

1 november 2018|Categories: Recensies|Tags: , |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe