Recensie: Winter Wilson – Far Off On The Horizon

Winter Wilson – Far Off On The Horizon
Format: CD – Digital / Label: Eigen Beheer
Releasedatum: 25 januari 2018

Tekst: Gerrit Schinkel

Het folkduo Winter Wilson wordt gevormd door Kip Winter (zang, accordeon, gitaar, fluit) en Dave Wilson (zang, gitaar, banjo, mandoline, mondharmonica, percussie). Kip Winter is geboren in West Duitsland. Ze is een soort nomade want ze groeit behalve in Duitsland ook op in Nederland (waar haar familie woont), Engeland, en Schotland. Ze woont zelfs een tijdje in Frankrijk. Op haar negende leert ze piano spelen. In Frankrijk koopt ze voor 400 francs een tweedehands fluit en leert daar ook gitaar, bas, piano, accordeon en ukelele spelen. Haar vader is haar grootste muzikale invloed.

Dave Wilson wordt geboren en groeit op in Sleaford, in het Engelse graafschap Lincolnshire, Als hij 17 jaar is koopt hij zijn eerste Yamaha gitaar en leert zichzelf gitaarspelen aan de hand van het David Bowie Songbook. Begin jaren ‘80 begint hij met het schrijven van songs en zijn liedjes worden ook door anderen opgenomen. Muzikaal wordt hij beïnvloed door o.a. Bob Dylan, Richard Thompson, Steve Earle, Townes van Zandt en Tom Waits.

Kip Winter en Dave Wilson werken sinds begin van de jaren ‘90 samen. Hun eerste album verschijnt in 1995. In 2012 worden Kip en Dave fulltime musici.

Vorige maand verscheen ‘Far Off On The Horizon’, het achtste album van het duo. De nummers op dit album hebben verschillende actuele onderwerpen. In het melancholische openings- en titelnummer Far Off On The Horizon is meteen al de mooie duozang en het akoestische gitaarspel te horen.
Marion Fleetwood heeft een fraaie bijdrage op viool. Na een banjo intro bezingt Kip met heldere stem in Grateful For The Rain (Billy Boy) het migrantenthema. I Cannot Remain is schitterende folk met een fantastisch accordeonarrangement over de antimigrantensfeer. Dave neemt de leadzang voor zijn rekening in de akoestische blues The Free Doctor en tokkelt op gitaar en banjo in het door Kip gezongen Ghost, het verhaal van een 18-jarig meisje dat niet met haar vader kan opschieten en er daarom vandoor gaat.
In de akoestische blues The Ship That Rocked, een song over vluchtelingen die op zoek zijn naar het beloofde land, is Marion Fleetwood voor de tweede maal op viool te horen. De fraaie zang van Kip horen we weer in de soulblues Tried And Tested.
The Old Man Was A Sea Dog is pure folk, waarin Dave verhaalt over zijn relatie met zijn overleden stoere, trotse, hardwerkende vader. Kip neemt vocaal weer het voortouw in St. Peter’s Gate, een triest verhaal over een bruid die op de dag van haar bruiloft in de steek wordt gelaten. Dat Richard Thompson een inspiratiebron is voor Dave blijkt uit het uptempo What Can I Do To Make You Happy? Heerlijk die banjo en accordeon! In When First I Met Amanda haalt Dave herinneringen op aan zijn eerste liefde.
Het album eindigt gospelachtig met handclapping en mondharmonica in Hard Walkin’.

Conclusie:
‘Far Off On The Horizon’ is een topalbum in het folkgenre.


Tracks:
01. Far Off On The Horizon
02. Grateful For The Rain (Billy Boy)
03. I Cannot Remain
04. The Free Doctor
05. Ghost
06. The Ship It Rocked
07. Tried And Tested
08. The Old Man Was A Sea Dog
09. St. Peter’s Gate
10. What Can I Do To Make You Happy?
11. When First I Met Amanda
12. Hard Walkin’

Website: Winter Wilson

10 februari 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe