Willy Willy & The Voodoo Band – Vampire With A Tan
Format: CD / Label: Quest4 Records – PIAS
Releasedatum: 11 januari 2019

Tekst: Peter Marinus

Het leven is wrang. Een artiest brengt na dertien jaar een uitstekend nieuw album comeback album uit en kort daarop overlijdt hij! En dan heb ik het over Willy Lambregt, die veel beter bekend is in België als Willy Willy. Hij ademde rock & roll, hij leefde rock & roll. Kortom hij WAS rock & roll!!!

Nadat hij The New York Dolls op TV had gezien wist hij zeker, dat hij zijn leven aan de rock &roll zou gaan wijden. Na een tijd lid te zijn geweest van bands als Arbeid Adelt!, The Scabs en Vaya Con Dos stortte Willy zich op zijn eigen band Willy Willy & The Voodoo Band. Het zal niet echt als een verrassing komen dat dit album bol staat van de rocksongs waarin de gitaar de hoofdrol speelt.

De band bestaat naast Willy Willy (zang, gitaar) uit Patrick Riguelle (gitaar, lap steel, harmonica), René Stock (bas) en Arnout Hellofs (drums) en op het nieuwe, derde album, treden zangeres en drumster Isolde Lasoen en Guy Swinnen (The Scabs) als gasten aan.

Na dertien jaar blijkt op het derde album dat Willy het rocken nog steeds in zijn bloed had. Luister maar eens naar de oprechte rocker Seven Days. Rauw, zonder opsmuk in een stijl die aan het beste werk van Dave Edmunds en Dr. Feelgood doet denken met het smerige geluid van Johnny Thunders. Vampire With A Tan is daarna een hoekig stampende rocker met een licht “The Jean Genie” (Bowie) geluid met Patrick Riguelle op de scheurende harmonica. Het mid-tempo en dreigende Catch Me (If You Can) zit ergens tussen Lou Reed en David Bowie in met zijn messcherpe gitaariffs.
In de deinende countryrocker Can’t Stand It klinkt het stemgeluid van Willy als Matt Johnson (The The). Hij zingt hier een duet met de kristalheldere stem van Isolde Lasoen. Het nummer doet denken aan het countrygeluid van The Rolling Stones ten tijde van hun “Wild Horses” periode. Het is mij een raadsel waarom Hey Babe een Duitstalig nummer is geworden. Belangrijk is het echter niet want dit nummer heeft een breekbare, rauwe kwaliteit die meer dan eens aan Johnny Thunders doet denken.
Als je het over “rock” hebt, dan zit je bij Little Devil goed. Het zit namelijk vol met Keith Richards-achtige riffs in een stijl die aan onze Herman Brood & His Wild Romance doet denken. Neil Young’s Vampire Blues is hier in een semi-akoestische versie te horen met gluiperige zang van Willy. Het nummer kruipt ongemerkt onder je huid.
De beuk gaat er weer in in de no-nonsense rock van The Keeper waarin de ogenschijnlijke rock eenvoud van The Heartbreakers en een Moon Martin rondwaart. Hey Buddy handelt over de vriendschap tussen Willy en Guy Swinnen van The Scabs, die uiteraard ook in dit nummer te horen is. Wizard Of ‘O’ is een rocker met dezelfde passie en kracht, die er in de meeste Thin Lizzy nummers ook zat. Als er dan ook nog eens Marc Bolan gitaarriffs rondgestrooid worden ga je gegarandeerd voor de bijl in dit onweerstaanbare nummer.
Roxy Music’s In Every Dream Home (A Heartache) is ook in Willy’s uitvoering een enorm indrukwekkend nummer. Willy’s gebarsten stemgeluid past perfect in deze cover, die bol staat van op knappen staande en ingehouden emotie.
Al deinend neemt Willy afscheid van ons met de countryrocker So Long Brother waarin hij zich ineens als een soort Leonard Cohen ontpopt.

Willy Willy was een rocker en zal altijd als een rocker herinnerd blijven. Zijn derde is een waardig afscheid geworden.


Tracklist:
01. Seven Days
02. Vampire With A Tan
03. Catch Me (If You Can)
04. Can’t Stand It
05. Hey Babe
06. Little Devil
07. Vampire Blues
08. The Keeper
09. Hey Buddy
10. Wizard Of ‘O’
11. In Every Dream Home (A Heartache)
12. So Long Brother

Website: Willy Willy

Gerelateerde artikelen
Filter by
Post Page
Sort by