Willie Nelson – Ride Me Back Home
Format: CD – Vinyl – Digital / Label: Legacy Records
Releasedatum: 21 juni 2019

Tekst: Gerrit Schinkel

 Willie Hugh Nelson is geboren op 29 april 1933 in Abbott, Texas. Deze in Fort Worth opgegroeide legendarische singer-songwriter vierde onlangs zijn zesentachtigste verjaardag. Ondanks zijn zeer respectabele leeftijd blijft Nelson optreden en verschijnen er met grote regelmaat nieuwe albums (soms twee per jaar) van “The Read Headed Stranger” die sinds 1956 actief is in de muziekbusiness.

Vorige maand verscheen er weer een nieuw album van Willie Nelson. ‘Ride Me Back Home’, dat ook nu weer geproduceerd is door Buddy Cannon. Het album bevat drie nieuwe Nelson/Cannon composities, enkele opnieuw opgenomen songs en een aantal covers. Net als op zijn vorige albums heeft Nelson op ‘Ride Me Back Home’ weer een keur van uitstekende begeleiders om zich heen verzameld.

Het album opent met de titeltrack en tevens de eerste single van het album, Ride Me Back Home. In deze prachtige ballad brengt Nelson een ode aan de oude werkpaarden die vergeten en afgedankt zijn. Nelson, die zelf 60 paarden heeft op zijn ranch bij Austin, Texas, vertelt hoe hij de paarden graag naar een rustige plaats zou willen voeren (‘somewhere that you could call home, and you would just ride me back home’).
De lekkere shuffle Come On Time gaat over het ouder worden (‘time you’re not fooling me’). My Favorite Picture Of You is een van de twee covers van Guy Clark. Willie Nelson vindt dit nummer van Clark, dat op diens laatste album uit 2013 staat, het favoriete nummer van zijn nieuwe album en ik ben het helemaal met hem eens. Een schitterende ballad met prachtig pianospel.
Het jazzy Seven Year Itch swingt met mondharp en een twanging gitaarsolo. De tweede cover van Guy Clark, Immigrant Eyes, van het album ‘Old Friends’ uit 1988, is weer een fraaie ballad, met prachtig pianospel, een mooie akoestische gitaarsolo en backing vocals.
Stay Away From Lonely Places heeft Nelson al eerder op de plaat gezet in 1972 op zijn album ‘The Words Don’t Fit The Picture’. De nieuwe uitvoering klinkt warmer met een jazzy piano-intro en lapsteel.
In Billy Joel’s grote hit Just The Way You Are ui 1977 is duidelijk te horen dat Nelson een dagje ouder wordt en dat is dan ook aan zijn stem te horen. Na de slepende mondharp in One More Song To Write en het intieme Nobody’s Listening krijgt Willie in het mooie Mac Davis nummer It’s Hard To Be Humble assistentie van zijn zonen Lucas en Micah.
Het slotakkoord is hartverscheurend mooi. Heerlijk die lapsteel in Buzz Rabin’s Maybe I Should’ ve Been Listening, waarin ook weer de breekbare zang van Nelson opvalt, maar ook zijn nog steeds mooie akoestische gitaarspel.  

Conclusie:
Met Ride Me Back Home’ heeft Willie Nelson de zoveelste parel aan zijn immense repertoire toegevoegd. Willie blijf a.u.b. nog even onder ons, want we kunnen je nog niet missen. Ik in ieder geval niet.


Tracks:
01. Ride Me Back Home
02. Come On Time
03. My Favorite Picture Of You
04. Seven Year Itch
05. Immigrant Eyes
06. Stay Away From Lonely Places
07. Just The Way You Are
08. One More Song To Write
09. Nobody’s Listening
10. It’s Hard To Be Humble
11. Maybe I should’ve Have Been Listening

Line-up:
Willie Nelson – akoestische gitaar, zang
Barry Bales – akoestische bas
Jim ‘Moose’ Brown – Hammond B3, piano, wurlitzer
Shawn Camp – akoestische gitaar
Fred Eltringham – drums, percussie
Kevin Grantt – akoestische bas
Kenny Greenberg – elektrische gitaar
John Hobbs – Hammond B 3, synthesizer
Kenny Malone – percussie
James Mitchell – akoestische en elektrische gitaar
Larry Paxton – bas
Mickey Raphael – harmonica
Michael Rojas – synthesizer
Matt Rollings – Hammond B 3, piano, wurlitzer
Bobby Terry – akoestische, elektrische en steel gitaar
Tommy White – steel gitaar
Lonnie Wilson – drums, percussie
Buddy Cannon – backing vocals
Melonie Cannon – backing vocals

Website: Willie Nelson