Recensie: West Weston – West Street

West Weston – West Street
Format: CD / Label: Magic Production
Releasedatum 24 mei 2018

Tekst: Michel Zwiers

Lang verwachte wens is uitgekomen! West Weston heeft zijn eerste, volledig onder zijn naam uitgebrachte, cd ‘West Street’ als primeur gelanceerd. Altijd als siteman in vele bands zoals Big Town Playboys, Dexter Shaw And The Wolftones en uiteraard Trickbag, zijn diensten bewezen als de man aan de toetsen en vooral op mondharmonica. Ook is hij een zeer goed zanger. Als frontman van West Weston And His Bluesonics is hij een geweldige zanger en entertainer die een „Bluesparty“ weet te maken. Kortom een top muzikant.

Ik had nog even een gesprekje met Steve omtrent zijn eerste release. „Hoe komt het eigenlijk dat je niet eerder een cd onder eigen naam hebt uitgebracht?“ „Ik ben veel te kritisch op mezelf om een cd uit te brengen!“ Was zijn antwoord. Ik ben blij dat deze cd zijn kritiek heeft doorstaan. Echter heb ik wel het gevoel, wanneer je ‚inner linernotes‘ leest van Tommy Moberg (zanger van Trickbag), dat hij over de streep is getrokken dit eindelijk te gaan doen. Al 40 jaar is hij onderweg als muzikant en dan is het zover. De al zolang verdiende credits en erkenning van deze gentleman! Met een bandsamenstelling die zijn weerga niet kent is er pareltje ontstaan. Met aan de drums Mikko Peltola, op bas Lars Näsman en op gitaar niemand minder dan Tomi Leino bij wie de cd is opgenomen.

Het openingsnummer Your Dog Keeps Looking At Me is een heerlijke droge shuffle met een akoestisch gespeelde mondharmonica waarbij de slidegitaar een hypnotiserende werking heeft. De zang zit heerlijk achter op de tel. Top binnenkomer met een verhaal dat de hond van je vriendin eigenlijk een lastpot is. Met het It Could Be You gaat het direct verder met een uptempo nummer. Heerlijke beat met op de achtergrond een authentiek orgeltje. Bij 36-24-38 is direct Steve West Weston zijn gigantische harptone te horen. De man heeft een uitzonderlijk mooie toon. Vet en zeer vintage. Zijn frasering is geweldig en rolt lekker over de beat. Een genot om naar te luisteren. Een must voor iedere mondharmonicaspeler! Dat Steve niet alleen diatonisch maar ook chromatisch een genie is laat hij horen op Moochin’. Een instrumentaal nummer wat een heerlijke jazzfeeling heeft. Het steeds terug kerende thema geeft een soort rust effect. Lekker gedreven door drums en bas waarbij in het midden van het nummer een fenomenale gitaarsolo een break geeft in het nummer. Het vintage orgeltje doet weer zijn werk. Een heerlijke sfeer….

Ik zou over elk nummer zijn eigen recensie kunnen schrijven, maar wil er nog twee in het bijzonder noemen. De eerste is It’s You That Wears The Ring. Staccato beginnende gitaarrif in A geeft het nummer direct een gevoel van mee te willen doen. De mondharmonica gespeeld in de derde positie, wat de harptoon D betekent, schreeuwt heerlijk door de amp. Een verhaal omtrent een jaloerse dame die daarvoor geen reden heeft. Zij is degene die de ring draagt en niemand anders. Dus commitment ten top van de muzikant die ‘on the road’ is. Als tweede en tevens het laatste nummer op de cd is She’s A Killer. Steve weet de vrouwen zeer goed in de juiste spot te zetten. Niet voor niets een echte gentleman. Dit nummer vertelt hoe zijn  adembenemende vrouw je kan inpakken. Een heerlijke afsluiter van een parel van een cd.
Kan ook niet anders wanneer de crème de la crème van de Europese bluesscene zich opsluit in de studio om een cd op te nemen.


Tracklist:
01. Your Dog Keeps Looking At Me
02. It Could Be You
03. 36-24-38
04. You Should Have Listened To Your Mother
05. Moochin’
06. You’ve Got Me Thinking
07. Take Me For A Ride
08. Do What You Want
09. It’s You That Wears The Ring
10. No Snow IN Mexico
11. She’s A Killer

Website: https://www.facebook.com/steve.w.weston.3

11 juni 2018|Categories: Recensies|Tags: |0 reacties

We horen graag je mening! Voeg reactie toe