Virgil And The Accelerators – The Radium

Format: CD / Label: Mystic Records / Release:  oktober 2011
Cosmox.nl, Blues CD’s online bestellen

Tekst: Patrick Struijker Boudier

Na alle (re)releases de afgelopen maanden van blueshelden die al jaren meelopen, is het tijd om de jonge honden in de cdplayer te knallen. En de jonge honden zijn in dit geval de bandleden van Virgil And The Accelerators met hun debuutplaat The Radium. Hoe jong? Krap 21 jaar is de oudste, maar de band speelt met een kracht en volwassenheid die een leeftijd hoger dan rond de twintig doet vermoeden.

Virgil & The Accelerators bestaat uit gitarist en zanger Virgil Mcmahon (19), broer en drummer Gabriel (18) en bassist Jack Timmis (21). Virgil speelt al sinds zijn vijfde, jamde op zijn twaalfde met Otis Grand en werd in 2010 op zijn 18e de jongste persoon ooit op de shortlist van de Britse Blues Awards. Virgil & The Accelerators heeft de afgelopen jaren uitputtend getourd in met name Groot Brittanië en de grote doorbraak kwam in 2009 na het spelen in The Anchor in Londen. De band kwam onder contract bij The Rhino Agentschap en tourde vervolgens met Joanne Shaw Taylor en Oli Brown met de New Generation Blues Tour. In 2010 tekende de band bij Mystic Records en in oktober 2011 verscheen hun debuutalbum The Radium.

‘We zijn erg blij met het album’ aldus Virgil Mcmahon in een interview met Express and Star.’Het is opgenomen in een week en we wilden dat het natuurlijker klonk dan wat dan ook, meer ruw in plaats van gepolijst.’ En dat ruwe, ongepolijste is absoluut gelukt. De plaat is doordrenkt met de muzikale invloeden van Mcmahon: Hendrix, Stevie Ray Vaughan en ZZ Top en Bonamassa. Voeg daarbij de in mijn beleving doorsijpelende semi-hardrock van Rainbow, Free, het gevoel voor melodieuze ritmes van de Foo Fighters en een stevig stemgeluid dat een kruising is tussen Del Amitri en Black Sabbath je hebt een debuut dat bijzonder hard bluesrockt.

Opener Working Man begint nochtans rustig. Als de onheilspellende country-tonen klinken, denk ik even dat ik de sountrack van een western van Sergio Leone heb opgezet. Gelukkig knalt de band er daarna vol in om in de krap zes en een halve minuut een tapijt van bluesgeweld neer te leggen. Refuse To Believe roept in de refreintjes herinneringen op aan het beste werk van de Foo Fighters. Foo Fighters en blues? Waarom niet? Talent voor melodieën, pakkende ritmes en sterke riffs is natuurlijk niet voorbehouden aan rock, pop of andere stromingen alleen. Maar bluesliefhebbers niet getreurd: op het album komt nog genoeg bluesig liefdesverdriet voorbij: Backstabber gaat over een voormalige vriendin van McMahon; Cold Hearted Woman over een moeizame liefde van Jack Timmis en Bad Girl over een ‘slechte’ vrouwen uit Las Vegas. Alle nummers op de plaat zijn overgoten met gierende gitaarexplosies, strakke drums en een stevige bas. Voor een band die bestaat uit jonge honden een krachtig en volwassen debuut.

1.  Working Man  (06:33)
2.  Refuse To Believe (03:21)
3.  Backstabber (02:59)
4.  88 (03:50)
5.  Racing With Life (03:55)
6.  The Storm (02.39)
7.  Low Down and Dirty (06:14)
8.  Bad Girl (02:52)
9.  Fell To The Floor (04:35)
10. Cold Hearted Woman (03:37)
11. Silver Giver (08:49)

Websites:  www.virgilandtheaccelerators.com en www.myspace.com/virgilandtheacceleratorsband
Interview met de band: www.expressandstar.com/entertainment/2011/09/02/virgil-the-accelerators-to-tour-debut-album-the-radium


Ook op Blues Magazine ...